💢viralmoviee (وایرال مووی)💢 =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 💢دریافت برنامه از سایت goviralmoviee.com (وایرال مووی)💢
‫جمهوری آمریکای ما...
‫خیلی با روم باستان فرق نداره.
‫یعنی می‌تونیم گذشته‌مون ‫و میراث خارق‌العاده وسیعش رو حفظ کنیم؟
‫یا ما هم عین روم باستان ‫قربانی میل سیری‌ناپذیر...
‫عده انگشت‌شماری به قدرت می‌شیم؟
‫زمان، متوقف شو!
‫[مگالوپلیس اثر فرانسیس فورد کوپولا]
‫[یک حکایت]
‫من از کلاسوس و تاریخ بشر می‌خونم.
‫بیاین طبق یمن خدایان...
‫و شرارت دشمنانمون حرکت کنیم.
‫دیگه آب ریخته شده.
‫... معلوم نیست رئیس‌جمهورشون فاسده یا نه.
‫[رم نو] ‫[هزاره سوم، قرن بیست و یکم]
‫- مواظب باش! ‫- جولیا!
‫- بیا. زود باش. ‫- خواهش می‌کنم.
‫باز هم می‌ریم بیرون.
‫- بهم زنگ بزن. بهم زنگ بزن. ‫- مثلا می‌ریم صبحانه بخوریم.
‫وای. یوهو!
‫هم نفرت می‌ورزم، هم عشق، ‫شاید ازم بپرسین...
‫چرا این‌جوری می‌کنم؟
‫- خیلی‌خب، بریم. ‫- چنین خیالی می‌کنی؟
‫جولیا، سوار شو.
‫خیلی‌خب. خداحافظ کلودیو.
‫خداحافظ عشقم.
‫از دستم عصبانی نیستی؟ ‫به بابام می‌گی؟
‫بریم.
‫مشکلات مالی شهردار سیسرو...
‫خیلی وخیمه و فقط...
‫کمک دولتی نجاتش می‌ده.
‫[دختر سلیطه شهردار برهنه می‌شود]
‫جولیا...
‫[دختر سلیطه شهردار برهنه می‌شود]
‫[هشدار جدی مسئولان دولت به شهرداری]
‫توجه کنین، توجه کنین!
‫به زودی منفجر می‌شه.
‫ناحیه رو تخلیه کنین! ‫تکرار می‌کنم، ناحیه رو تخلیه کنین!
‫به زودی منفجر می‌شه.
‫وایستا.
‫شروع کن.
‫وایستا.
‫شروع کن.
‫این‌دفعه خیلی زیاده‌روی کردی کاتیلینا.
‫این ناحیه تحت حوزه «مرجع طراحی»ـه.
‫خب، اگه از اختیاراتتون سواستفاده کنین ‫چی می‌شه؟
‫عذرخواهی می‌کنیم.
‫عذرخواهی می‌کنین؟ ‫بعد از تخریب ساختمون؟
‫شهردار سیسرو خیلی عصبانی می‌شه!
‫[شهردار سیسرو، بابت مدرسه جدیدمون ممنونیم]
‫[شهر رم نو]
‫ایول!
‫میزان رضایت...
‫از شهردار سیسرو که تازه واسه این منصب ‫در رم نو رأی آورده، همچنان رو به افته.
‫سزار کاتیلینا...
‫از خاندان اشرافی کراسوس...
‫بابت اختراع مگالون که ماده ساخت‌وساز...
‫معجزه‌آساییه، جایزه نوبل برد.
‫امپراتوری کی نابود می‌شه؟
‫تو یه لحظه وحشتناک فرو می‌پاشه؟
‫نه‌خیر.
‫نه، ولی زمانی می‌رسه...
‫که مردمش دیگه قبولش ندارن.
‫امپراتوری اون موقع کم‌کم نابود می‌شه.
‫فرانکلین سیسرو، شهردار جدیدمون،
‫با مشکلات مالی وخیمی ‫سر کار اومده،
‫واسه همین الان اخراج...
‫معلمان و پلیس‌ها رو گردن ایشون انداختن...
‫دفتر «مرجع طراحی»، بفرمایین؟
‫- گوشی رو بدین سزار. ‫- گوشی دستتون.
‫... بودجه. ای وای.
‫با اخبار اقتصادی داغ در خدمتتونیم:
‫سهام بانک ملی کراسوس ‫هفت درصد افت داشته...
‫شرمنده‌ام خانم واو،
‫آقای سزار الان در دسترس نیست.
‫می‌دونم همون‌جاست.
‫به اطلاعش می‌رسونم. خداحافظ.
‫واو پلاتنوم، خرگوش خرپول عزیزتون...
‫از کف بازار سهام...
‫براتون گزارش می‌کنه.
‫[بدهی] ‫[برخی خاندان‌های مشهور فقیر بودند]
‫سزار ثروتمندترین فرد تاریخ رو ‫که کراسوس، عموی خودش باشه،
‫با خودش همراه کرد...
‫و کراسوس از طرح سزار ‫برای روم نو که شهردار سیسرو...
‫اصلا ازش خوشش نمی‌اومد، ‫حمایت می‌کرد.
‫شهردار سیسرو رقیب سرسخت سزار بود.
‫سلام آقایون.
‫خوش اومدین. از دیدنتون خوشحالم.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫ما الان روی ماکت شهر ‫که روی ناحیه تخریب‌شده...
‫جدید «مرجع طراحی» بنا شده ‫و همه می‌گن...
‫مال خودشونه، منتظریم.
‫سلام آقای کراسوس، اینجا رو نگاه کنین!
‫سلام آقای کراسوس! ‫اینجا رو نگاه کنین.
‫بذارید یه سوال واقعی ازتون بپرسم، خب؟
‫دوربین‌ها رو قطع کنین. ‫بیاین خوش باشین.
‫گور بابای برگه‌های راهنما. ‫مایه‌داری چه حسی داره؟
‫- چه حسی داره؟ ‫- آره.
‫خب، آدم می‌تونه بقیه رو بترسونه.
‫از ترسوندن بقیه خوشتون میاد؟
‫پسرک سورتمه‌سوار، پسرک ولگرد، ‫پسرک دخترباز...
‫پسرک همجنسگرا؟
‫نه آقا،
‫من رو با خواهرم اشتباه گرفتین.
‫می‌گن...
‫با خواهرهات رابطه جنسی داری.
‫اگه راست می‌گن، بس کن.
‫شابعه است بابابزرگ، شایعه است. ‫شایعه است.
‫تو می‌تونی وارث مذکر بعدیم باشی... ‫می‌تونی باشی.
‫کلودیو کراسوس پولچر سوم.
‫ولی اصلا معلوم نیست.
‫- اداره بانک شوخی‌بردار نیست! ‫- شوخی‌بردار نیست!
‫کلاد، نام خانوادگیمون رو خراب نکن!
‫یوهو!
‫سلام.
‫سلام. سلام.
‫خوش اومدین. خوش اومدین. ‫خوش اومدین، ممنون. ممنون.
‫ضربان قلب شهر زرینمون ‫نوک تپه می‌زنه.
‫آینده رو تصور کنین...
‫یه کازینوی باحال...
‫با جدیدترین فناوری‌های بازی الکترونیکی.
‫ساخت‌وسازش هم اصلا عقب نمی‌افته،
‫به لطف شهردارمون ‫با هیچ صنفی به مشکل نمی‌خوریم...
‫و مسئله محیط ‌زیستی نداره.
‫بتن‌ریزیش خیلی حال می‌ده.
‫وای، بی‌خیال.
‫- بی‌خیال! نبود؟ ‫- یوهو!
‫بریم.
‫«بودن یا نبودن، مسئله این است.»
‫«آیا شایسته‌تر آن است ‫که به تیر و تازیانه...»
‫«تقدیر جفاپیشه تن دردهیم،»
‫«یا این که ساز و برگ نبرد برداشته ‫و به جنگ مشکلات فراوان رویم...»
‫«تا آن دشواری‌ها را ز میان برداریم؟»
‫«مردن، آسودن. سرانجام همین است و بس؟»
‫«و در این خواب دریابیم که رنج‌ها ‫و هزاران زجری...»
‫«که این تن خاکی می‌کشد، ‫به پایان آمده.»
‫«پس این نهایت و سرانجامی است ‫که باید آرزومند آن بود.»
‫«مردن... آسودن...»
‫«و باز هم آسودن...»
‫«و شاید در احلام خویش فرو رفتن،»
‫«ها! مشکل همین‌جاست؛»
‫«زیرا اندیشه این که در این خواب مرگ ‫پس از رهاییاز این پیکر فانی،»
‫«چه رویاهایی پدید می‌آید»
‫«ما را به درنگ وا می‌دارد؛»
‫«و همین مصلحت‌اندیشی است...»
‫«که این‌گونه بر عمر مصیبت می‌افزایـ...»
‫نوش، به نظرت چیکار کنیم؟
‫صبر کنیم تموم بشه.
‫«کیست که خفت و ذلت زمانه، ظلم ظالم،»
‫«اهانت فخرفروشان، ‫رنج عشق‌های تحقیرشده،»
‫«بی‌شرمی منصب‌داران ‫و دست ردی که نااهلان...
‫«بر سینه شایستگان شکیبا می‌زنند،»
‫همه‌را تحمل کند، در حالی که...»
‫«می‌تواند خویش را...»
‫«با خنجری برهنه خلاص کند؟»
‫خنجرم کجاست؟
‫بنده رئیس «مرجع طراحی» هستم...
‫و پارک‌ها و نمایشگاه‌ها ‫تحت نظر بنده هستن...
‫لطفا ازش عکس نگیرین.
‫ممنون.
‫بیا با هم بریم بیرون.
‫- نمی‌تونم. شرمنده. ‫- چرا؟
‫پارک‌ها و نمایشگاه‌ها ‫تحت‌نظر بنده‌ان...
‫و خودمون هماهنگی‌های لازم رو...
‫واسه ساخت اینجا انجام دادیم.
‫[سزار کاتیلینا] ‫[مگالوپلیس، جلد شش]
‫برنامه شهردار واسه مسئولان...
‫به نبردی برای جلب توجهشون تبدیل شده،
‫مخصوصا الان که سزار کاتیلینا...
‫که آشنای خودمه...
‫هیچ نظری نمی‌ده.
‫من این ناحیه رو تخریب کردم...
‫تا یه چیز الهام‌بخش برای مردم بسازم.
‫مردم؟ ‫آها، از کـ...
‫از کی تا حالا تو به فکر مردم بودی کاتیلینا؟
‫طرح من از این قراره:
‫شهری که مردم بتونن ‫رویاش رو بپردازن.
‫مردم رویا لازم ندارن. ‫معلم، بهداشت...
‫و شغل لازم دارن.
‫مردم چیزی «لازم دارن»...
‫که بعد از نمایشگاه شهر ‫هم موندگار باشه شهردار.
‫واسه همین مگالوپلیس رو...
‫کلا با مگالون می‌سازیم...
‫هیچ‌وقت خراب نمی‌شه.
‫مگالون خطرناکه!
‫بتن، بتن، بتن...
‫و فولاد، فولاد، فولاد بی‌خطرن!
‫فرض کنین جامعه امروزی...
‫شاخه‌ای از تمدنه ‫که با بن‌بست مواجه شده...
‫بشر درختی پر سن و ساله...
‫که یه شاخه‌اش به نام «تمدن» ‫اشتباه رشد کرده...
‫و به جایی نمی‌رسه.
‫من عین بقیه عاشق درختم،
‫ولی ما نیومدیم از درخت بگیم.
‫مردم کمک لازم دارن، ‫باید همین الان کمکشون کنیم!
‫نه. نذارین «الان» ‫عامل نابودی «تا ابد» باشه.
‫پای مردم وسطه.
‫پای مردم و زندگی الانشون...
‫وسطه کاتیلینا.
‫وقت ندارین از آینده مردم بگیم؟
‫ولی همیشه وقت داری قانعشون کنی...
‫پول نداشته‌شون رو خرج کنن،
‫ابزار غیرضروری بخرن...
‫و از افرادی که خوششون نمیاد ‫تقلید کنن.
‫این‌جوری خودت سرور خراب‌شده...
‫و شهردار شهر هیچی‌ندار می‌مونی.
‫یه‌بار دیگه این‌جوری خطابم کنی، ‫صورتت رو له می‌کنم.
‫آروم باشین آقایون.
‫وقتی زنت رو مسموم کردی ‫و جسدش سربه‌نیست شد...
‫هم همین‌قدر خون‌سرد و آروم بودی؟
‫نکنه مگالون معجزه‌آسات رو...
‫از بدن خودش ساختی؟
‫سانی هوپ عزیزت وسط یه تیر پلاستیکیه؟
‫وسط یه دیواره؟
‫واقعا چی شده بود؟
‫خب، دادرس اون پرونده خودت بودی،
‫پس می‌دونی تبرئه شدم.
‫- همچنان سرور خراب‌شده‌ای. ‫- من سرور خراب‌شده نیستم!
‫حق نداری اینجا وایستی...
‫- و سرور خراب‌شده خطابم کنی. ‫- نه، نه، نه.
‫نه. نه، نه، من سرور خراب‌شده نیستم!
‫- بس کنین. دارم... ‫- هیچ‌وقت این‌جوری خطابم نکن.
‫آروم باش. ‫آروم باش فرانک، آروم باش!
‫- نه! نه! ‫- بگیرش.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫این‌جوریه؟
‫عین سه‌ساله‌ها بازی در میاری؟
‫ممنون.
‫پخش کن جری!
‫ من واو پلاتنومم ‫ و گزارشمون تموم شد
‫ کف بازار سهام در خدمتتونم
‫هر روز هفته، نه صبح برنامه داریم.
‫ماچ!
‫بانوان اشرافی روم...
‫شیفته مد بودن، ‫ولی با عوضی‌های مسابقات گلادیاتوری،
‫مسموم‌کنندگان و باج‌گیرها...
‫هم روابط صمیمانه‌ای داشتن.
‫واقعا می‌خوام بدبختش کنم،
‫آخه خیلی با پدرم بد صحبت کرد.
‫- وای! ‫- آره، دقیقا!
‫خیلی‌خب، با خودکار سمی ‫براش نامه می‌نویسیم.
‫من استاد این کارهام.
‫وای. به خدمتش برسیم.
‫- شیطانه؟ ‫- آره بابا.
‫- براش سبیل بذار. ‫- هوم. هوم.
‫ولی هنوز هم یه‌کمی جذابه.
‫- کی؟ ‫- پسرعموته.
‫پسرعموم؟ واقعا؟
‫خیلی بدجنسی.
‫- باید اون رو بپوشی. ‫- اوهوم.
‫دلقک کثافت.
‫- گمون کنم از برادرت متنفرم. ‫- من هم متنفرم.
‫وای، به‌به، به‌به، به‌به، به‌به.
‫وای خدایا. ‫وای خدای بزرگ.
‫بله حتما، حتما، رو چشمم.
‫بله، درسته.
‫وقتی بیست و دو ساله بودین،
‫آینده رو با ساختمون‌هات رقم زدین؛
‫ولی الان برادرزاده نابغه‌تون...
‫می‌گه به درد نمی‌خورن.
‫باید بگم هنوز هم دود...
‫از کنده بلند می‌شه.
‫واقعا؟
‫اصلا زمان سرت نمی‌شه؟
‫وای، امان از دستت، ‫برنامه خودت رو خاموش کن.
‫اون هم عین اکثر نوابغ هر از گاهی...
‫سوار همون ماشین بودی، ‫ولی جوابم رو ندادی.
‫صبر کردم تا بتونم ‫بهت خبر خوشی بدم.
‫ریدم وسط مگالوپلیس مسخره‌ات!
‫واو، تازه سر زبون‌ها افتاده.
‫از من بیشتر برات مهمه.
‫مکالمه کافی نیست.
‫آدم باید سوال بپرسه ‫که به مرحله بعدی برسه،
‫ولی در وهله اول باید مکالمه برقرار بشه.
‫اوهوم.
‫خود شهر وجود نداره، ‫ولی واسه اولین بار...
‫سر زبون‌ها افتاده.
‫مهم نیست صرفا سر زبونمون بیفته،
‫نیاز دارن سر زبونشون باشه.
‫عین آب و هوا برامون حیاتیه...
‫اینجا داره شلخته‌تر می‌شه؟
‫شلخته؟ کجاش شلخته است؟
‫بی‌خیال،
‫اختلال وسواسی‌جبری شدیدی داری ‫سزار حنگول.
‫خیلی یبسی؛
‫ولی من...
‫خیلی دهنم رو به کار می‌برم.
‫پس عادات بد خودت چی؟
‫دارم سعی می‌کنم بهتر بشم.
‫خب، من خسته شدم ‫از بس معشوقه‌ات بودم.
‫مردم باید بدونن نیمی ‫از یه زوج موفقم.
‫کدوم نیمش تویی؟
‫هر نیمی که بخوای پای گنده‌ات رو ‫روش بذاری.
‫کارم داره کم‌کم خراب می‌شه،
‫افت بیننده داشتم...
‫و الان...
‫بیشتر از این‌ها می‌خوام.
‫سزار.
‫سزار. سزار.
‫من خیلی دوستت دارم.
‫با تمام وجودم دوستت دارم.
‫جدی می‌گم، دوستت دارم.
‫هیچ‌وقت برای عشق ازدواج نکن.
‫سزار...
‫چرا چنین حرفی زدی؟
‫می‌خوای عاشق‌پیشگیم رو ‫منحرف کنی؟
‫نه، فقط دارم سعی می‌کنم ‫باهاتون مصاحبه کنم، اذیت نکنین.
‫چیزی هست که نداشته باشین؟
‫معلومه که هست خانم جوان.
‫معلومه که هست.
‫با دکتر کاتیلینا کار دارم.
‫کارتون چیه؟
‫راجع به آینده دنیاست.
‫آها، از اون کارهاست.
‫رئیس، یه بچه کلاس ششمی اومده...
‫خب، گفت قدبلندم؟
‫یادشه تو کلاسشون صحبت کردین،
‫آخه زنگ ورزشون لغو شده بود.
‫فهمیدم کیه. خیلی‌خب، ‫بگو بیاد بالا.
‫اگه رابط برق، خازنش هم باشه چی؟
‫فکر خوبیه.
‫ممنون.
‫به نظر خودم هم فکر خوبیه.
‫داره میاد بالا رئیس. ‫با انتظاراتتون فرق داره.
‫- با انتظارات خفنم فرق داره؟ ‫- نه بابا.
‫یا خدای بزرگ.
‫سنت یه‌کم از کلاس ششم بیشتر نیست؟
‫دیشب براتون نامه نوشتم.
‫نامه بچگانه‌ایه...
‫و می‌خوام تا نخوندینش، ‫پسش بگیرم.
‫بچگانه...
‫نه.
‫- همونه. ‫- آها.
‫لطف می‌کنین بهم بدینش؟
‫متأسفانه خودم خوندمش.
‫آره، بچگانه بود.
‫تنها ننوشته بودمش ‫و حالمون خوش نبود.
‫ولی به نظرم خیلی بی‌رحمانه، ‫توهین‌آمیز و زیرکانه بود.
‫خب، به نظر من رفتار خودتون ‫با شهردار...
‫بی‌رحمانه و توهین‌آمیزه.
‫دفاع از پدرت تحسین‌آمیزه جولیا سیسرو،
‫عین همیشه قانون‌شکنی.
‫دارم از نو شروع می‌کنم، ‫اذیتم نکن.
‫اذیتت نمی‌کنم،
‫خودت با لباس مبدل اومدی.
‫یه سال دانشجوی پزشکی بودم.
‫یه سال دانشجوی پزشکی بودی. ‫اخراجت کردن؟
‫اخراجم نکردن. ‫خودم انصراف دادم.
‫برای چی؟
‫گمون کنم می‌شه گفت ‫عشقم به دانش...
‫سر درسمون راجع به...
‫عروس دریایی...
‫- به بن‌بست خورد. ‫- هوم.
‫ماده میان‌چسبشون...
‫یه اسکلت منعطفه، منحصر به فرده،
‫ولی بعدش با چیز منحصر به فردتری ‫آشنا شدم که از جهاتی عرفانی محسوب می‌شه...
‫مثل مگالون.
‫اینجا رو، جایزه نوبل واقعی.
‫تاریخش گذشته؟
‫تاریخ جایزه نوبل نمی‌گذره.
‫تاریخ داروت رو گفتم.
‫دلم می‌خواد نظر شهردار رو...
‫راجع به رفتار مسخره‌ات بدونم.
‫هر کی راجع به زندگی مردم ‫از پدرم سوال کنه،
‫شوکه می‌شه.
‫کدوم خصوصیت تو شوکه‌کننده است؟
‫من می‌خوام مجسمه آزادی بشم!
‫که این‌طور.
‫تو اخبار زرد می‌گن تو...
‫اخبار زرد می‌خونی.
‫که چی بشه؟
‫که وقت تلف کنم.
‫اون‌قدر وقت داری که می‌تونی تلفش کنی؟
‫گاهی اوقات.
‫هوم.
‫وای خدا جون.
‫کلی بطری خالی هست.
‫راستش، دیشب داشتم ‫راجع بهت مطالعه می‌کردم...
‫و یه جا گفته بودی:
‫«آدم باید واسه درک زمان، ‫خودآگاهی و شجاعت...»
‫«تو وجود خودش شناساییشون کنه.»
‫حتما واقعا بچه بی‌ادب ‫و سوسولی بودی.
‫عین الانِ خودت؟
‫خب، هنوز میکروسکوپ دانشجوییت رو ‫نگه داشتی؟
‫نه، بعد از انصرافم فروختمش...
‫که مواد بخرم.
‫سیلوسایبین خریدم.
‫خب، الان کی خرج زندگیت رو می‌ده؟
‫بابا جونت؟
‫امیدوارم صبحانه‌ات رو خراب نکرده باشم.
‫- برگرد. ‫- که چی بشه؟
‫معلومه... که بخندیم.
‫مگه واسه کار دیگه‌ای اومدی اینجا؟
‫می‌خواستم میانجی شما باشم.
‫آها. ‫می‌خوای کمکم کنی.
‫آره. خب...
‫می‌خوام یاد بگیرم.
‫اون‌وقت خیال کردی ‫چون یه سال پزشکی خوندی،
‫حق داری غنائم ذهن امرسونی من رو...
‫کند و کاو کنی؟
‫- حق دارم؟ ‫- آره.
‫تو اصلا من رو نمی‌شناسی.
‫خیال کردی هیچی نیستم؟ ‫خیال کردی بابام پولداره؟
‫نه، نه که هیچی نباشی،
‫ولی من وقتم رو ‫در اختیار افرادی می‌ذارم که بتونن فکر کنن.
‫بتونن به علم، ادبیات، معماری و هنر ‫فکر کنن.
‫به نظرت من بی‌رحم، خودخواه ‫و بی‌احساسم؟ درسته.
‫من موقع کارم اصلا به فکر ‫عاقبت هیچ‌کدوممون نیستم.
‫پس برگرد کلاب، ‫«لباس بدن‌نما بپوش»...
‫و دنبال افرادی باش ‫که از هم‌نشینی باهاشون لذت ببری.
‫قبوله. می‌رم!
‫هر موقع بیشتر وقت داشتی برگرد.
‫آها.
‫من دیدم قوانین فیزیک رو عوض کردی.
‫یعنی ممکنه سزار کاتیلینای بزرگ...
‫از هیچی، حتی از تقارن نسبت به زمان، ‫تبعیت نکنه؟
‫تو چی دیدی؟
‫امیدوار بودم خودت بهم بگی.
‫جالبه.
‫دنبالم بیا.
‫دخترِ رقیبش...
‫سیسرو الان اینجاست،
‫فرزند دشمن سزاره؛ ‫اما با این حال...
‫ازش خوشم میاد.
‫همین‌جاست؟
‫بیا تو آینده.
‫چشمت رو ببند...
‫و بهم بگو چی می‌بینی.
‫اِم...
‫همه رو تو محله‌شون می‌بینم.
‫با همدیگه چیزهای جدید می‌سازن، ‫با همدیگه یاد می‌گیرن...
‫جسم و ذهنشون رو ‫به کمال می‌رسونن...
‫و خوشحالن.
‫عه! پـ...
‫پناهگاه ساختن.
‫وای!
‫واسه این بارونه.
‫دقیقا رو سرم ریخت.
‫واسه ساکنانش ‫شهر آموزشی بی‌نقصیه،
‫می‌تونه پابه‌پای مردمش پیشرفت کنه،
‫عین تمام شهرهای بزرگ تاریخ.
‫اون‌هایی که سد راهت شدن...
‫و از وضع کنونی راضی‌ان چی؟
‫عین پدرت؟
‫چی؟ اون؟
‫واسه اون کار می‌کنی؟
‫دخترم بهم خیانت کرده؟
‫بابا، آروم باش!
‫خودت بهم یاد دادی ‫با خودم روراست باشم.
‫نباید همین‌جوری تو قرون وسطی زندگی کنی.
‫اون آدم خیلی خودبزرگ‌بینه!
‫دختران جوان و خوشگلی ‫چون تو رو...
‫با نبوغ دروغینش جذب می‌کنه.
‫معصومیت و زیباییشون رو ‫نابود می‌کنه و ازشون می‌پرسه...
‫سوال پیگمالیون از مرمر چی بود!
‫بابا، اون‌قدرها که خیال می‌کنی شرور نیست.
‫ولی یه... ‫یه چیزی هست.
‫یه چیزی هست که انگار سحرآمیزه.
‫سلام خانم‌ها!
‫سلام.
‫- وایستین قربان. ‫- چی؟
‫می‌خوای جلوی رژه شهردار رو بگیری؟
‫حتما شوخیتون گرفته پدرسوخته‌ها.
‫این آدم زندگی من رو نابود می‌کنه.
‫- نمی‌خوام تو زندگیم باشه. ‫- چشم.
‫راستش، حواسش بود ‫من به موقع برسم.
‫اون رسوندت؟
‫لبخند بزنین. لبخند بزنین. لبخند بزنین.
‫«ماهواره شوروی...»
‫«داره از مدارش تو فضا خارج می‌شه، ‫می‌افته پایین...»
‫«و سوخت هسته‌ایش...»
‫«سراسر لابرادور پخش می‌شه ‫و ضرری نداره...»
‫- سلام! ‫- سلام.
‫«یه ماهواره هسته‌ای...»
‫سلام به شما!
‫«شوروی قراره سقوط کنه...»
‫«و تو جو زمین...»
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اسمتون چیه؟ ‫- حالتون چطوره؟
‫- هیوئی هستم. ‫- هیوئی.
‫- خیلی خوش‌وقتم. ‫- کلادین. کلادت.
‫«اشتعال...»
‫«در جو مملو از پس‌مانده‌های...»
‫«مخازن سوخت ماهواره‌ای هسته‌ای...»
‫آره، به قالی پرنده خوش اومدین.
‫«تشخیص مدیریت اضطراری از این قرار است.»
‫هیوئی از کدوم طرف رفت؟
‫از اون طرف.
‫خب، پس همگی از این طرف بریم.
‫سزار...
‫سزار جونم.
‫دوازدهم ماه مه.
‫دارم پرونده‌های ‫دادستان ناحیه‌ای سیسرو رو...
‫راجع به قتل کاتیلینا مرور می‌کنم.
‫[نابغه، سکس، دسیسه] ‫[رمز و راز جدیدی در رم نو]
‫[اتهام سزار کاتیلینا به قتل همسر خودش]
‫[دادگاه قتل همچون فیلم‌های هیچکاک پیش رفت]
‫[قتل همسر کاتیلینا] ‫[دادستان سیسرو سزار را متهم کرد]
‫هوم.
‫[جسد همسر سزار ناپدید شد]
‫جای خاصی مد نظرته رئیس؟
‫بالاشهر، پایین‌شهر، بهشت یا جهنم؟
‫برزخ.
‫چشم.
‫خرابه دوست داری...
‫می‌خوای بریم آتلانتیک سیتی؟ ‫وقت داریم.
‫خب، حتی اگه زمان رو درک نکنم،
‫همیشه وقت داریم.
‫درک زمان خیلی عجیبه.
‫وقت گذرونی،
‫وقت پیدا کردن، وقت تلف کردن.
‫وقتی که زود می‌گذره.
‫نمی‌فهمم. ‫چرا جاسوسی اخلاقیه؟
‫جاسوسی نیست، تحقیقه.
‫جسد زنش کلا ناپدید شده بود. ‫چه‌جوری؟ چرا؟
‫کجا رفته؟
‫جولیا.
‫من خیلی دوستت دارم جولیا.
‫نمی‌شه سر زمان کلاه گذاشت ‫و نمی‌شه زمان رو شکست داد.
‫نمی‌شه لمسش کرد، مزه‌اش کرد، ‫دیدش یا بوش کرد.
‫زمان واسه هیچ‌کس متوقف نمی‌شه. ‫واسه هیچ‌کس.
‫[آهنگ جدید «سوگند من» اثر وستا] ‫[آلبوم جدید معصومیت ابدی]
‫سزار.
‫آشغال عوضی.
‫دور بزن، دور بزن، دور بزن!
‫سلام عزیزم.
‫بی‌عدالتی احاطه‌مون کرده...
‫همه‌جا مملو از عذابه.
‫وایستا، وایستا.
‫منطقی نیست.
‫سزار گل می‌خره؛
‫ولی واسه کی می‌خره؟
‫خیلی‌خب، وایستا، وایستا.
‫دلم برات به درد میاد رئیس.
‫سلام آقای کاتیلینا.
‫خیلی‌خب، منتظرم بمون، باشه؟
‫هنوز عاشقشه.
‫هنوز عاشقـ...
‫باید بریم.
‫رمز و راز دل انسان همین‌جوریه،
‫درکش واسه تاریخ‌شناسان...
‫خیلی سخته.
‫- اونجا چی می‌شه؟ ‫- یه استادیوم کوچک...
‫که سقفش عین زر ورق می‌مونه.
‫بگو ببینم، از بین این همه تشکیلاتی...
‫که تو آرمان‌شهرت می‌سازی،
‫کدومشون از همه برات مهم‌تره؟
‫ازدواج.
‫باد بر فراز دریای اژه می‌وزه...
‫و آموخته باستانیان از باستانیان خودشون رو ‫به همراه داره:
‫اشعار سافو.
‫«برخی گویند سواره‌نظام...»
‫«و دیگران مدعی‌اند پیاده‌نظام ‫و ناوگانی با پاروهای دراز...»
‫«برترین منظره این زمین سیاه است.»
‫«من می‌گویم...»
‫«برترین منظره عشق آدمی است.»
‫خیلی از دیدنت خوشحالن.
‫[اعلام ازدواج واو پلاتنوم و همیلتون کراسوس سوم]
‫[کولوسئوم] ‫[نان و سیرک]
‫هر وقت کولوسئوم پابرجا باشه،
‫روم هم پابرجاست.
‫هر وقت کولوسئوم فرو بپاشه، ‫روم هم فرو می‌پاشه.
‫روم که فرو بپاشه، ‫کل دنیا باهاش فرو می‌پاشه.
‫- بله. ‫- هدیه عروسیم به شماست.
‫وای!
‫عه، همینه، ها؟
‫امان از دستت جری!
‫«طمع واژه‌ای بیش نیست...»
‫«که حسودان به بلندپروازان نسبت می‌دهند.»
‫حالا به کل آرزوهات رسیدی.
‫وای!
‫ثروتمندترین نوه‌های دنیا،
‫یعنی کلادت‌های منفور تشریف آوردن:
‫کلودیا، کلادین و کلادت،
‫برادرشون کلاد کراسوس پولچر هم...
‫همراهشون اومده.
‫نوه‌های مایه‌دار ‫همیلتون کراسوس صاحب‌بانک...
‫همه‌جای شهر هستن.
‫پولدارترین بچه‌های دنیان.
‫ضمنا، شایعه شده با همدیگه رابطه دارن.
‫ممنون جیک.
‫- سزار! ‫- سزار!
‫سزار!
‫سزار، اینجا رو ببین!
‫خیلی‌خب.
‫جولیا!
‫وایستا، این رو بگیر.
‫اینجا باز هم هست.
‫- می‌بینی؟ ‫- سزار!
‫شنیدیم مگالون امن نیست،
‫نظری نداری؟
‫نه، امن نیست، ‫به شدت خطرناکه.
‫واسه مگالوپلیس چه طرحی ریختی؟
‫همگی باید فرار کنیم! ‫نه‌خیر، کاملا بی‌خطره.
‫بهترین سوال تاریخ جهان بود.
‫چه پیتزایی‌هایی؟
‫دو سه سوال بیشتر جواب نمی‌دن. ‫فقط مختصر جواب می‌دن.
‫چه حسی داری که پدرت...
‫شهرمون رو ورشکست کرده جولیا؟
‫من به نمایندگی از شهردار نیومدم اینجا.
‫سزار، قراره...
‫شب تا صبح بیرون بمونی ‫و عشق و حال کنی؟
‫همیشه. همیشه.
‫- ممنون که سوال پرسیدین. ‫- جولیا،
‫- هنوز هم دخترها رو ترجیح می‌دی؟ ‫- سوالی دارین؟
‫نمی‌خواین شایعاتی ‫که از زندگیتون...
‫پخش شده رو انکار کنین؟
‫کیه که دخترها رو ترجیح نده؟
‫همه دخترها رو ترجیح می‌دن.
‫ممنون که سوال کردین، ‫خیلی خوش بگذره.
‫خیلی‌خب، از این طرف بریم.
‫یکی دیگه اینجا هست، ‫باید از لباسه بگی.
‫از مگالون بیشتر برامون بگو.
‫دستیار استخدام کرده.
‫- وستا، اینجا رو ببین! ‫- سلام!
‫اصلا به این وضع عادت نمی‌کنم. ‫سلام!
‫وستا!
‫حضار گرامی، حضار گرامی،
‫حضار گرامی، وستا سوییت‌واتر.
‫وستا، راست می‌گن...
‫که لباست از جنس مگالونه؟
‫آره، اولین لباس مگالونی تاریخه.
‫سزار کاتیلینا مخصوص من طراحیش کرده!
‫ویستا، اینجا رو ببین!
‫وستا!
‫امشب خیلی خوشگل شدی!
‫چندین میلیون دوربین میکروسکوپی...
‫تصویر طرف مقابلشون رو منعکس می‌کنن.
‫نامرئی‌ام!
‫سلام، مایلین لباس‌فرم...
‫دانشکده ارتش رو بخرین؟
‫نشان داره، دکمه طلایی داره، ‫سالمِ سالمه...
‫مایه خجالته.
‫قبلا رزم‌آموز ارتش بود،
‫حالا داره لباس‌فرمش رو می‌فروشه.
‫حضار گرامی،
‫به این مراسم خارق‌العاده...
‫به مناسبت ازدواج...
‫برادرمون کراسوس و عروس خانم واو خوشگل ‫خوش اومدین.
‫بانک کراسوس داره شهرمون رو ‫از زیر بار بدهی نجات می‌ده.
‫تعهدنامه ازدواج امضا کردین؟
‫عه، تویی؟
‫چرا این‌جوری لباس پوشیدی...
‫- شوخی انجمن برادریه. ‫- آها.
‫تعهدنامه ازدواج امضا کردین؟
‫خب، درسته پیرم، ‫ولی خر که نیستم.
‫خب، پس چرا داری باهاش عروسی می‌کنی؟
‫هدیه‌ام به خودمه.
‫سردردم رو درمان می‌کنه ‫و نمی‌ذاره پیر بشم.
‫حتی ممکنه تا ابد زنده بمونم.
‫- عجب! ‫- عذر می‌خوام.
‫خوش به حال وارثت!
‫بالاخره اومدی!
‫- سلام پسرعموی نابغه. ‫- تبریک می‌گم عمو،
‫- انتخابت حرف نداشت. ‫- خب، تو که حتما می‌دونی.
‫- می‌خوام سخنرانی کنم. ‫- عجب.
‫به افتخار واو پلاتنوم ‫و عموم همیلتون عزیزم.
‫این زوج هر سه عنصر اصلی رو دارن:
‫- اقتصاد، خبرنگاری... ‫- عجب.
‫و جذابیت جنسی.
‫- قشنگ گفتی، خوشم اومد. ‫- به افتخار آینده خاندانمون.
‫به افتخار آینده خاندانمون!
‫به افتخار آینده خاندانمون. ‫به افتخار...
‫می‌گن تنها چیزی...
‫که از حساب بانکی کراسوس بزرگ‌تره،
‫اونجاشه.
‫سلام مادر.
‫زیاد الکل نخور.
‫گمون کنم احتمالا تمساح‌ها ‫کار خوبی می‌کنن.
‫چیکار می‌کنن؟
‫بچه‌هاشون رو می‌خورن.
‫من هم همین کار رو می‌کنم.
‫کراسی.
‫عروسی منه.
‫عروسی توئه.
‫- واسه همین... ‫- عروسی من...
‫- عروسی تو هم هست. ‫- عروسی ماست...
‫چرا اسمت رو واو پلاتنوم گذاشتن؟
‫یونانیه؟
‫خودم تو ایستگاه پنسیلوانیا...
‫تو راه یه شرکت کاریابی انتخابش کردم.
‫- یا خدا... عجب دروغی. ‫- وای!
‫به من گفته بود رو یه جعبه ‫«کرکر جک» نوشته بود.
‫ای خدا، حرفش اصلا اعتبار نداره.
‫حالا یه کف مرتب...
‫به افتخار قهرمانمون بزنین:
‫!گایوس متالوس
‫برو ببینم! برو ببینم!
‫مال خودشن.
‫وای!
‫رمیمازولامه. به‌به!
‫در خدمتم.
‫ببین، تو دستیار مخصوصی، ‫پرستار نیستی؛
‫ولی وقتی خودم کار نمی‌کنم...
‫نگران نباش، تو هم کار نمی‌کنی.
‫راحت باش. الکل بخور.
‫چرا وانمود می‌کنی این‌قدر بدی؟
‫خب، اگه وانمود کنی خوبی،
‫دنیا جدیت نمی‌گیره؛
‫ولی اگه وانمود کنی بدی...
‫می‌کشنت.
‫کشتی‌گیرها دارن میان؟
‫عه، گارگانتوا اومده! ‫گارگانتوا اومده!
‫سلام، من لیا آرپلز هستم، ‫از طرف نشریه مدرسه‌مون اومدم،
‫اسمش دینگ‌بت نیوزه.
‫خوش‌سیما بودن بهتره ‫یا خوش‌بو بودن؟
‫گمون کنم جفتش.
‫آمازونیا!
‫خیلی گنده‌ان!
‫سزار کاتیلینا جذابه؟
‫سوال خیلی مهمیه.
‫خیلی حسودیم می‌شه.
‫اسمشون رو نت دو گذاشتیم،
‫شماره گوشیم رو ‫همین‌جوری سیو کردم.
‫خیلی‌خب، نگیرین.
‫اولین بار کی گل کشیدین؟
‫تا حالا نکشیدم.
‫پدرتون از سزار متنفره. ‫چرا براش کار می‌کنین؟
‫رئیستونه...
‫یا دوست‌پسرتونه؟
‫اِم...
‫خیلی ممنون اعلی‌حضرت،
‫والا مقام، پادشاه.
‫اینجا سوئده.
‫خیلی ممنون که دعوتم کردین.
‫این‌طور که فهمیدم، ‫بعدش سرو سلف‌سرویس دارین.
‫پس هرچی سریع‌تر سخنرانی کنم،
‫زودتر غذامون رو می‌خوریم.
‫من اون هات‌داگ کوچولوها رو...
‫که لای خمیر می‌پیچن دوست دارم.
‫به نظرم...
‫اسمش رو یادم نمیاد...
‫پیراشکی هات‌داگ، یادم اومد.
‫واقعا باید به ابداع‌کننده اون غذا...
‫جایزه نوبل بدن.
‫سزار! سزار! سزار!
‫اصلا اشتباه نکنین،
‫این اکتشاف دنیا رو عوض می‌کنه.
‫چه کت قشنگی سزار.
‫باراتا از راسته ساویله؟
‫می‌شه بهش دست بزنم؟
‫ساعت ۱۰:۱۷ شبه. ‫سزار مست و چته...
‫و تا چند ساعت نمی‌فهمه کیه.
‫احتمالا تو این حال متانت به خرج بده؟
‫- با همن؟ ‫- نه.
‫با اون زن‌بازه؟
‫«زن‌باز» کلمه خیلی زشتیه.
‫انگار خود زن‌ها نقشی نداشتن.
‫اونجا رو.
‫وقتی آدم به دل ناشناخته‌ها بره،
‫ثابت می‌کنه رهاست.
‫وقتی به دل ناشناخته‌ها بریم، ‫ثابت می‌کنیم رهاییم.
‫وقتی به دل ناشناخته‌ها بریم،
‫ثابت می‌کنیم رهاییم.
‫دنبالم بیا، ‫نشونت می‌دم.
‫ولی اگه ذهنمون ‫توانایی ابداع خدایان رو داره...
‫و خودشون چنین قدرت زیادی دارن،
‫چرا نمی‌تونیم همون قدرت رو ‫مستقیما اعمال کنیم؟
‫از این لحظه به بعد...
‫بدون تور اجرا می‌کنیم.
‫وای خدایا!
‫اونجا رو!
‫ولی اگه ذهنمون توانایی ‫ابداع خدایان رو داره...
‫توانایی ابداع خدایان رو داره...
‫خوش‌سیماییش، ‫پوست قشنگش،
‫زنان میان‌سال عین دخترانی ‫که ستاره راک دیدن،
‫براش جیغ و داد می‌کشن.
‫ولی اگه ذهنمون توانایی ‫ابداع خدایان رو داره...
‫و خودشون چنین قدرت...
‫- زیادی دارن... ‫- سزار...
‫ثابت کنیم رهاییم.
‫من گول خوردم!
‫وقتی به دل ناشناخته‌ها بریم، ‫ثابت می‌کنیم رهاییم.
‫ولی اگه ذهنمون توانایی ‫ابداع خدایان رو داره...
‫و خودشون چنین قدرت زیادی دارن،
‫چرا نمی‌تونیم همون قدرت رو ‫مستقیما اعمال کنیم؟
‫ولی اگه ذهنمون توانایی ‫ابداع خدایان رو داره...
‫و خودشون چنین قدرت زیادی دارن،
‫چرا نمی‌تونیم همون قدرت رو ‫مستقیما اعمال کنیم؟
‫ولی اگه ذهنمون توانایی ‫ابداع خدایان رو داره...
‫و خودشون چنین قدرت زیادی دارن،
‫چرا نمی‌تونیم همون قدرت رو ‫مستقیما اعمال کنیم؟
‫سزار.
‫ولی اگه ذهنمون توانایی ‫ابداع خدایان رو داره...
‫و خودشون چنین قدرت زیادی دارن،
‫آقای کراسوس؟
‫رئیستون کیه؟
‫در خدمتم آقای کراسوس.
‫خب، سلام...
‫رئیس خان.
‫این رو واسه آخرین اجرام پخش کن.
‫ببین، به حرفش گوش کن.
‫- بانک مال خودشه. ‫- کاملا رهایم.
‫که همه ببینن!
‫این هم واسه زحمتت.
‫دوربین سه نما باز بگیر. ‫دوربین چهار از نزدیک بگیر.
‫موفق شدیم!
‫یوهو!
‫آهای، برو بیرون ببینم علاف!
‫خوش بگذره.
‫[وستا]
‫باکرگان وستا موفقیت...
‫و حرمت روم باستان رو حفظ می‌کردن.
‫خودشون رو وقف وستا، ‫ایزد آتشدان، کرده بودن...
‫که اووید «کاستوس فلامای»...
‫یا «شعله‌دار» خطابشون می‌کرد.
‫حضار گرامی، ‫جلوه‌ای از صداقت...
‫باکرگی تقدیمتون می‌کنیم...
‫«سوگند عشق خالص» خورده.
‫این شما و این باکره محبوب ما:
‫وستا سوییت‌واتر!
‫خیلی‌خب دخترها، بیاین اینجا.
‫اون رو بردار و برو جلو. ‫تو برو جلو.
‫ همیشه خیال می‌کردم دروغ می‌گن...
‫ نور بالاخره بر تاریکی پیروز می‌شه،
‫ ولی بعدش کلید گم‌شده رو پیدا کردم...
‫ که دقیقا تو وجودم بود، ‫ خلوص الهی بود
‫ دستم رو دراز می‌کنم ‫ پشت ابرها رو می‌بینم
‫ بیا کنارم وایستا ‫ و به کل شک‌هات غلبه کن
‫ دستم رو دراز می‌کنم، ‫ چون الان اینجام
‫ پشت ابرها رو می‌بینم
‫- سوگندم رو یاد کن ‫- کنارم وایستا
‫- من با آرامش مشکلی ندارم ‫- عشق‌بازی می‌کنیم...
‫ زیر آفتاب می‌ایستم
‫ آهنگم و دعام رو بشنو
‫ معصومیتم رو تقدیمت می‌کنم
‫ قول می‌دم، سوگند می‌خورم...
‫می‌خوام تک‌تکتون...
‫به حرف دلتون گوش کنین ‫و سخاوتمندانه...
‫از سوگند باکرگیش حمایت کنین.
‫نه‌خیر.
‫کدومتون صد هزار دلار می‌ده؟
‫صدهزار دلار.
‫دویست‌هزار دلار؟
‫ آخه من الان اینجام
‫ سوگند یاد می‌کنم...
‫پونصدهزار دلار!
‫ می‌شناسمت، حست می‌کنم، ‫ می‌بینمت، صدات رو می‌شنوم..
‫یادتون باشه،
‫پول سوگند باکره عروسی کردنش...
‫تو جیب شهر می‌ره!
‫اهدای شما علاوه بر سوگند خودش...
‫ده دوازده بیست برابر ‫به شهرمون کمک می‌کنه!
‫ من هم همین راه‌های تو رو طی کردم
‫ آخه من خودتم ‫ می‌دونم...
‫یه میلیون!
‫خسیس نباشین و پول بدین!
‫می‌تونیم تفاوت ایجاد کنیم!
‫آفرین، آفرین، می‌بینین؟
‫اون بالا کلی پوله!
‫می‌تونیم اعداد و ارقام رو...
‫بیشتر و بیشتر کنیم!
‫ده میلیون!
‫موفق می‌شیم! ‫موفق می‌شیم!
‫صد میلیون نبود؟
‫صد میلیون!
‫ممنون که این‌قدر...
‫سخاوتمندی نوش برمن!
‫ زیر آفتاب، آهنگم رو بشنو ‫ دعام رو بشنو
‫ معصومیتم رو تقدیمت می‌کنم
‫ قول می‌دم، سوگند می‌خورم
‫می‌تونین پشتم رو ببینین!
‫خوبه، همین رو بگیر.
‫همین رو بگیر دوربین سه.
‫سزاره!
‫دروغگو، دروغگو!
‫می‌شه جای شکل و شمایل...
‫اجسام، واقعا در سطح...
‫سلولی طراحیشون کرد.
‫واقعا در سطح سلولی طراحیشون کرد.
‫حضار گرامی، آروم باشین!
‫حضار گرامی...
‫وایستین حضار گـ...
‫حضار گرامی!
‫آهای! می‌شه من رو بیاری پایین؟ ‫من رو بیار پایین!
‫حضار گرامی! ‫وایستین حضار گـ...
‫آزمایش می‌کنیم، آزمایش می‌کنیم. ‫یک، دو، سه.
‫آزمایش می‌کنیم، آزمایش می‌کنیم.
‫به خدا قسم می‌خورم...
‫کاتیلینا،
‫تا کی می‌خوای اذیتمون کنی؟
‫تا کی با این جنونت مسخره‌مون می‌کنی؟
‫ببین رفیق،
‫دماغت رو تو آینه نگاه نکن،
‫آخه دیگه جای سابقش نیست.
‫وقاحت افسارگسیخته‌ات این شهر رو...
‫تا کجا به نابودی می‌کشونه؟
‫زندگی ناپاکت...
‫با انواع کثافت‌کاری،
‫بی‌شرفی...
‫و خباثت که در مخیله انسان می‌گنجه...
‫تباه شده.
‫وای، چه دوره و زمونه‌ای شده!
‫دیگه هیچی...
‫تو این شهر نیست که راضیت کنه.
‫فقط به فکر کثافت‌کاری‌های زشت خودتی،
‫یعنی هشدار مردم اصلا...
‫روت تأثیر نداره؟
‫هیچ آدمی وجود نداره...
‫که با تمام وجود ازت منزجر نباشه.
‫نمی‌دونم منزجر یعنی چی،
‫ولی من از تو منزجرم.
‫با این آبروریزی استعفا بده کاتیلینا.
‫چاره دیگه‌ای نداری، زود استعفا بده!
‫هیوئی، هر کسی می‌تونه ‫این شهر رو تصاحب کنه.
‫یه تابلوی بزرگ روش زدن:
‫«شهرِ فروشی.»
‫کاتیلینا تو دل شب لنگ می‌زنه،
‫گیج و داغونه،
‫ولی زوالش اصلا خوش‌یمن نیست.
‫خیلی وقت بود باید این‌جوری آشوب می‌شد ‫خانم جولیا.
‫وای خدا.
‫وایستا ببینم، چی شده؟
‫دست‌ها بالا!
‫دست‌ها بالا.
‫سزار کاتیلینا، در رو باز کن.
‫خوابه.
‫آهای سزار.
‫مهم نیست خوابه یا نه، بیدارش کنین!
‫خوابه!
‫زود باشین بیدارش کنین.
‫خوابه! عذر مـ...
‫آهای! آهای!
‫- آهای، نه! ‫- ول کنین!
‫این‌جوری نمی...
‫- مقاومت نکنین! ‫- بس کنین!
‫- رئیس‌پلیس. ‫- فوندی،
‫- آروم باش. آروم باش. ‫- جریان چیه؟
‫- آقای کاتیلینا بازداشته. ‫- به چه جرمی؟
‫رابطه غیرقانونی با زیر سن قانونی،
‫تجاوز قانونی ‫و جرم‌های دیگه که به زودی معلوم می‌شه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- نه. نه.
‫نه. پاپوش بود، خب؟
‫- دستتون رو بکشین! ‫- دستت رو بده ببینم!
‫- ریدم دهنتون! ‫- جولیا. جولیا،
‫خواهش می‌کنم سوار ماشین شو.
‫- نه‌خیر، نمی... نه. ‫- جولیا.
‫خیلی‌خب، نه.
‫- کارتون اشتباهه. ‫- خواهش می‌کنم جولیا.
‫- وایستین! درست نیست... ‫- جولیا!
‫ریدم دهنت!
‫کارتون درست نیست!
‫جولیا، بدترش نکن.
‫کارتون اشتباهه. نه!
‫لطف می‌کنی سوار ماشین بشی؟
‫اشتباه می‌کنین.
‫تا وقتی بتونه حقوقش رو بفهمه،
‫می‌گیم «تحت حفاظت» ماست.
‫بیا خانم جولیا، بیا برسونمت خونه.
‫انتقام با پیراهن زنانه خیلی بیشتر می‌چسبه.
‫زمان،
‫متوقف شو.
‫وستا، هیچ مدرکی ازش نیست.
‫آره.
‫من بهش اعتماد ندارم.
‫وایستا ببینم، این چیه؟
‫- گرفتیش؟ ‫- آره...
‫- عه. ‫- عه!
‫ایناهاش. وای.
‫خودشه. وستا.
‫وای خدایا.
‫- پیدا کردم. ‫- حتی متولد اینجا نیست.
‫متولد اندونزیه.
‫ها؟
‫در شش سالگی اومد اینجا.
‫هرزه کوچولوی دروغگو.
‫آفرین. ترکوندی.
‫خیلی‌خب، بریم. ‫بجنب، بجنب، بجنب.
‫[شهردار]
‫می‌تونی بشینی.
‫هوم.
‫خیلی خوشحالم که جای سزار اومدی پیش خودم.
‫پدر خیلی مهم‌تره. مگه نه؟
‫معلومه پدر.
‫من همیشه دختر وفادارتم.
‫دقیقا دیگه کی خبر داره؟
‫بی‌خیال بابا. ‫بیست و سه سالشه.
‫اون فیلم کلودیو جعلی بود.
‫کاتیلینا گناهکارترین آدمیه ‫که اعدام نشده؛
‫ولی اون گواهی تولد وستاست.
‫با این تبرئه می‌شه.
‫از نظر قانونی می‌شه؛
‫ولی از نظر اخلاقی نمی‌شه.
‫می‌تونم یکی دیگه جور کنم.
‫نکن.
‫جولیا.
‫می‌رم پیش همیلتون کراسوس.
‫جولیا؟
‫با کل پول رم...
‫راضی نمی‌شدم تجدید نظر کنم.
‫- جولیا. ‫- سلام.
‫بیا تو، بیا تو، بیا تو.
‫می‌خواستم با آقای کراسوس صحبت کنم.
‫وای! چه صدای قشنگی.
‫ببین زنیکه.
‫من و تو باید به توافق برسیم.
‫اینجا الان قلمرو منه...
‫و باید طبق قوانین من عمل کنی!
‫خب؟
‫اولا، کراسوس مال منه.
‫دوما، بانک مال منه.
‫سوما، شاید یه‌کم غافلگیر بشی...
‫درسته.
‫سزار هم مال منه.
‫خیلی وقته که مال منه.
‫رومی‌ها به دنیا حکمرانی می‌کردن،
‫ولی حکمران خونه‌شون زن‌هاشون بودن.
‫من رابین هود ساترنالیا می‌شم.
‫به‌به! خیلی قشنگه.
‫حرف نداره، کفش هم خیلی خوبه!
‫نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫چرا؟
‫از شش سالگی...
‫پسرعموت رو اذیت می‌کردی،
‫ولی امیدوارم اون مسخره‌بازی ‫زیر سر تو نبوده باشه.
‫معلومه که نبوده. چرا...
‫چرا این‌جوری می‌گی؟
‫خب، حالا چی می‌شه؟
‫من رو از فهرست خط زدی؟
‫از کدوم فهرست؟
‫از فهرست وارثانت.
‫باید خودت رو بهم ثابت کنی پسرم.
‫موهات رو هم کوتاه کن!
‫وستا سوییت‌واتر، ‫خواننده مشهور نوجوان...
‫که می‌گفت...
‫شونزده ساله است...
‫و «باکره محبوب» شهرمونه،
‫در واقع بیست و سه ساله است...
‫و با بیانیه امروز دادستان ناحیه‌ای ‫از این موضوع خبردار شدیم.
‫بررسی بخش علوم قانونی ‫نشون داد اعمال جنسی...
‫اون فیلم جعلی بوده و صحت ندارن.
‫ این هم از آرزویی که برام داشتی
‫ گمون کنم دارم نابودش می‌کنم
‫ همه‌چی خراب شده...
‫ و هیچی عین سابق نمی‌شه
‫[کلاه‌برداری باکره شهر]
‫[دیلی هرالد] ‫[مگالون چیست؟ مردم دنبال جوابند]
‫سلام!
‫حالت چطوره؟
‫امروز چه ایده‌های ‫خارق‌العاده‌ای به ذهنت خطور کرده؟
‫شک ندارم حداقل پنجاه تا ایده داری!
‫چهارتا: اعتیاد، ننگ، رسوایی...
‫با مرگ.
‫از اتهاماتت که تبرئه شدی.
‫قدرتم رو از دست دادم.
‫دیگه نمی‌تونم زمان رو کنترل کنم.
‫هنرمند جماعت هیچ‌وقت ‫کنترل زمان رو از دست نمی‌ده.
‫خودت بهم یاد داده بودی،
‫که چطور نقاش‌ها ‫زمان رو متوقف می‌کنن،
‫یا اینکه معماری شکل منجمدی از موسیقیه،
‫یا چطور رقاص‌ها زمان و مکان رو ‫با هم ترکیب می‌کنن،
‫آهنگسازها بهش ریتم می‌دن، ‫شاعران می‌خوننش.
‫من زنم رو نکشتم...
‫ولی خلق و خوم...
‫جنونم...
‫باعث شد، عه...
‫مطمئنم به شوهری مثل تو افتخار می‌کرد.
‫حالا، زمان...
‫متوقف شو!
‫واسه من بگو.
‫امتحان کن.
‫واسه من زمان رو متوقف کن.
‫امتحان کن دیگه.
‫بشنو ای زمان،
‫برای جولیا...
‫راحت بگو.
‫بشنو زمان، متوقف شو.
‫انگار موفق شدیم.
‫خواب دیدی؟
‫نشانه‌های بدی می‌بینم عزیزم.
‫داشتم به قرص ماه نگاه می‌کردم،
‫تا اینکه ابری به شکل دست ‫اومد و ماه رو برداشت.
‫فقط کسایی که در کابوس هستن،
‫قدر مهتاب رو می‌دونن.
‫بیچاره چیپی پاش با در شکست.
‫اولین آتل مگالونی، اثری از جولیا!
‫آخی، چی شد چیپی؟
‫بافت پاش در عرض چند هفته...
‫با مگالون ادغام می‌شه.
‫شکل و شمایل جالبی بهش بدین،
‫ولی ساختار اصلی رو خراب نکنید.
‫تا پنج دقیقه دیگه باید...
‫هم بیمارستان و هم تئاتر بریم.
‫کلا پنج دقیقه وقت داریم.
‫دقیقا منظورم همینه،
‫باید با هم اتصال برقرار کنیم.
‫خب از طبیعت الهام می‌گیریم.
‫این پا، چهره و سره...
‫سریع‌ترین راه از خط صاف و مستقیمه.
‫خب، بعدی.
‫دوباره به مدله نگاه بنداز،
‫و یه بار دیگه برام توضیحش بده.
‫چی شده؟
‫پایین بالاییش رو ببین. ‫باید قید اون رو بزنیم.
‫شکل اصلی رو حفظ کنید.
‫یادمه که...
‫چون دل‌درد وحشتناکی داشتم...
‫با عجله من رو بیمارستان بردن.
‫ولی در عوض... تو پا به زندگیم گذاشتی.
‫پسر نابغه‌ای نصیبم شد.
‫مامان، ایشون... ایشون جولیاست.
‫آخی.
‫همیشه حسرت دختر داشتن به دلم موند.
‫باهاش خرید می‌رفتم، ‫برنامه ناهار می‌ریختم...
‫مامان، جولیا هم دختره.
‫به جاش زندگی من رو ‫با پاقدم تو غافلگیر کرد...
‫تو هم بزرگ شدی و رفتی ‫بقیه آدم‌های دنیا رو غافلگیر کردی.
‫- بیا. باز کن. ‫- نمی...
‫از الان بگم یه وقت فکر نکنی دیوانه‌ام.
‫صداهای توی سرم می‌گن دیوانه نیستم.
‫خیلی‌خب.
‫بدون مهر این دختر...
‫در نهایت آدم شکست‌خورده و شیادی می‌شی.
‫عین بابات می‌شی.
‫می‌دونستی یه چیزی به اسم ‫نظریه ریسمان داریم؟
‫می‌دونی این نظریه چی می‌گه؟
‫می‌گه در جهان فقط یازده بُعد وجود داره.
‫هنوز که اثبات نشده، ‫ولی دانشمندها این‌طور می‌گن.
‫عین ریسمان می‌مونه، متوجهی؟
‫قبول داری جالبه؟
‫راستی چرا وقتی جایزه نوبلت رو بردی،
‫از من اسمی نبردی؟
‫می‌تونستی بری رو صحنه،
‫بگی این جایزه رو تقدیم به مادرم می‌کنم.
‫- حالم خیلی بد بود. ‫- همین رو می‌گفتی...
‫یادم رفت.
‫معذرت می‌خوام.
‫به نظرم این‌طور نیست.
‫خبر ندارن من مامانتم.
‫وقتی با این دختره‌ای...
‫بالاخره می‌تونی فراموشم کنی.
‫- نگو، اینطوری نیست. ‫- نیست؟
‫نه.
‫دردم اومد.
‫اذیتم کرد.
‫اذیتم کردی.
‫داشتم دستت رو می‌بوسیدم مامان.
‫ مگه یک روز چقدر زمان رو عوض می‌کنه؟
‫ بیست و چهار ساعت ناچیز.
‫ همین مدت کوتاه خورشید و گل رو...
‫ جایی بیدار می‌کنه ‫که داشت بارون می‌بارید.
‫آخ!
‫آفرین. سریع‌تر.
‫نه، تازه یاد گرفته بودی.
‫- داشتی خوب می‌رفتی. ‫- خودم تکی بازی می‌کنم.
‫تو زندگیم رو گرفتی...
‫و چنان چیز قشنگی ازش ساختی...
‫که اگه تو رو کنارم نداشته باشم، ‫انگار نمی‌تونم هیچ‌چیزی خلق کنم.
‫نه، جدی می‌گم‌ها.
‫تو نیروی محرک پشت همه‌چیز منی.
‫ریشه تمام الهامات منی، ‫ریشه تمام بصیرت منی،
‫ریشه تمام صبوری منی.
‫اگه بتونم فقط ده درصد ‫ماهیت تو رو توی دنیا خلق کنم،
‫به موفقیت زندگیم رسیدم.
‫تا حالا این‌طوری عاشق کسی نشده بودم.
‫عاشقتم. عاشقتم. عاشقتم.
‫برو بمیر سزار!
‫[کی رو مقصر بدونیم؟ سیسرو یا کاتیلینا؟]
‫[ماه بعد؟ هفته بعد؟ ‫ممکنه همین فردا دیگه خونه‌ای نداشته باشیم]
‫ببخشید.
‫شما می‌دونین جریان چیه؟
‫کاتیلینا واسه مگالوپلیس مسخره‌اش...
‫زده کل محله رو خراب کرده.
‫مرتیکه هیولا جای ملت تصمیم می‌گیره!
‫خونه‌هامون رو خراب کرد، ‫سایه سقف رو از سرمون گرفت،
‫دیگه هیچ خونه و سفره‌ای نداریم.
‫- کثافت بی‌همه‌چیز. ‫- یه مقدار بهش پول بده.
‫- بفرما. بیا، شما هم بگیرین. ‫- حالتون خوبه؟
‫آخه ببینشون... ‫فکر نکنم...
‫ببین، این...
‫قدرت همینه، قدرت واقعی اینجا نهفته.
‫کسی که دنبال قدرته، ‫باید بین مردم باشه،
‫قدرت واقعی همین‌جا پیدا می‌شه.
‫این‌طوری آدم شهر رو تقدیم ‫مشتی کودن و بی‌ارزش می‌کنه.
‫آخه ببینشون، خودت ببین.
‫کودن نیستن، مهاجرن.
‫این مردم شهروندن،
‫به حق رأی باور دارن، متوجهی؟
‫از سزار متنفرن، خب؟
‫می‌تونم از همین فرصت استفاده کنم ‫جلوی مگالوپلیس وامونده رو بگیرم.
‫شهروند منم، شهروند تویی.
‫این جماعت مشتی زباله انسانی‌ان.
‫ببین، تو پولم رو بده،
‫من رو جلوشون قرار بده،
‫کارت همینه، خب؟
‫برید کنار کلودیو رد بشه!
‫درود بر کلودیو! ‫درود بر کلودیو! برید کنار!
‫قدرت مال مردمه.
‫جدی؟
‫این رو برام بگیر. بخرش.
‫بیا، بیا. بلندگو رو بهش بده.
‫بهت پسش می‌دم.
‫قدرت مال مردمه.
‫دغدغه من شمایید.
‫این رو پخش کن. ببر پخش کن.
‫- دغدغه من شمایید. من می‌بینمتون. ‫- گور بابای کاتیلینا.
‫- سزار کدوم گوریه؟ ‫- می‌بینمتون.
‫قدرت مال مردمه!
‫- قدرت مال مردمه! ‫- قدرت مال مردمه!
‫برام مهمید.
‫- قدرت مال مردمه! ‫- همه‌تون برام مهمید!
‫شما رو می‌بینم و اومدم کنارتون باشم!
‫- خونه ما خط قرمزه! ‫- خونه ما خط قرمزه!
‫- ببخشید. ‫- چی شده؟
‫آقای نوش برمن تشریف آوردن،
‫چند دقیقه باهاتون کار دارن.
‫بگو، بگو...
‫اینجا که نمی‌شه.
‫تو مهمون‌سرا می‌بینمش.
‫چند لحظه بنده رو معاف کنید، ‫زودی برمی‌گردم.
‫زود برگرد فرانکی.
‫خب، اول آروم می‌ریم،
‫سریع، سریع، آروم... ‫سریع، سریع، آروم...
‫آروم، سریع، سریع، آروم...
‫درست شنیدم که این پسره کلودیو...
‫از دوستان صمیمی دخترت جولیاست؟
‫دوست جولیا نیست، ‫صرفا آشنا محسوب می‌شه.
‫روش هم تاثیر بدی می‌ذاره.
‫نمی‌دونم چطور ولی پسره ‫اون ویدیوی کاتیلینا رو ساخته بود.
‫داره محبوبیت زیادی کسب می‌کنه.
‫خودش یه پا نابغه است، ‫راجع به همه‌چی حرف می‌زنه.
‫خودت حلش کن نوش.
‫باشه. درستش می‌کنم.
‫فقط خواستم قبلش هماهنگ باشیم،
‫واسه اینکه، عه...
‫به خاطر جولیا دیگه.
‫از نور رعد و برق نمی‌ترسم،
‫ولی صداش زهره‌ترکم می‌کنه.
‫- ضمنا... ‫- جناب شهردار،
‫مطمئنم باورتون نمی‌شه.
‫چی شده؟
‫اون ماهواره‌ای که قرار بود ‫با لابرادور برخورد کنه رو یادتونه؟
‫خب؟
‫دیگه قرار نیست با لابرادور برخورد کنه.
‫از کجا می‌شه مطمئن بود؟
‫مسئله همینه جناب، هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫نمی‌شه قاطعانه گفت.
‫خب، ما کی می‌فهمیم؟ ‫هر موقع که برخورد کنه؟
‫- بله جناب شهردار. ‫- اون‌موقع که دیره.
‫متوجهم.
‫چیکار کنیم؟
‫آقای کاتیلینا، شما گفتین...
‫اگه قراره به آینده جهش کنیم،
‫نباید ترس به دل راه بدیم.
‫ولی این احتمال وجود داره ‫که با جهش به آینده،
‫متوجه پیامدهای ترسناکش بشیم؟
‫خب، اگر آدم عشق داشته باشه، ‫یا عشق رو تجربه کرده باشه،
‫لزومی نداره از چیزی بترسه.
‫هیچ‌چیزی جلودار عشق نیست. ‫نمی‌شه این نیرو رو مهار کرد.
‫هیچ محدودیتی نداره،
‫درون ماست، پیرامون ماست،
‫در طول زمان هم وجود داشته.
‫درسته نمی‌شه لمسش کرد،
‫ولی در تمام تصمیمات زندگی ‫ما رو هدایت می‌کنه.
‫ولی این مسئولیت بر عهده ماست...
‫تا از همدیگه سوالاتی بپرسیم.
‫مثلا چیکار می‌شه کرد؟
‫آیا این جامعه، این شیوه زندگی،
‫تنها شیوه‌ایه که می‌تونیم ‫زندگیمون رو پیش ببریم؟
‫وقتی این سوالات رو بپرسیم،
‫در مورد این مسائل دیالوگ برقرار کنیم،
‫هر جا باشیم همون‌جا آرمان‌شهره.
‫رالف والدو امرسون گفته بود:
‫«سرانجام پایان بشریت،»
‫«به دست تمدن رقم خواهد خورد.»
‫اما الگوهای فعلی سرنوشت ما رو معیّن نمی‌کنن.
‫زمان،
‫آینده رو نشونم بده.
‫در کنار هم می‌تونیم راه‌های جدیدی کشف کنیم،
‫که به جهان ناشناخته پیش‌رویمان ختم می‌شه.
‫- پیدام کردی. ‫- خبرهای خوب دارم.
‫چیه؟ خبر خوبت چیه؟
‫سزار، این سیگارها...
‫چرا فیلترهاشون رژ لبیه؟
‫واقعا داری ازم می‌پرسی...
‫- چرا روی فیلتر سیگار... ‫- باز کی خونه ما بوده؟
‫من خونه بودم، ‫جایگاه هیئت‌منصفه که نبودم...
‫این چه کاریه؟
‫که قاضی بخواد ازم بپرسه...
‫- هدفت چیه؟ ‫- هدفم از چی چیه؟
‫از همین نبوغت استفاده می‌کنی.
‫از آدم سو استفاده می‌کنی؛ ‫سرزنش می‌کنی.
‫واسه چی باید از نبوغم...
‫واسه فهمیدن مسائل بدیهی...
‫یه کار می‌کنم حس کنم دیوونه شدم.
‫...که در مقابل شرایط فرضیه؟
‫ولی من دیوونه نیستم.
‫من که نمی‌خوام بگم تو دیوونه‌ای،
‫- ولی خودت داری... ‫- چرا، چرا.
‫فکر کردی نمی‌فهمم هدفت همینه؟
‫باعث می‌شی حس کنم خیالاتی شدم.
‫- خیالاتی نشدم! ‫- همین‌قدر برات راحته...
‫کاملا آمادگیش رو دارم، ‫هر کاری می‌کنم...
‫این دلهره‌هات رو کنار بذار. ‫خانواده‌مون رو حفظ کن.
‫تا کی قراره این دیوانگیت ‫زندگیمون رو به سخره بگیره؟
‫مردی آینده‌نگر که یاد گذشته ولش نمی‌کنه...
‫که الان از همیشه مهم‌تر شده.
‫چرا الان این‌طوری شده؟
‫خودت حدسی نداری؟
‫نه.
‫می‌تونی تو چشم‌هام ببینیش؟
‫نتیجه خوش‌گذرونی‌های حین مستیت رو نمی‌بینی؟
‫بچه داریم؟
‫- آره. ‫- بچه داریم؟
‫بچه داریم.
‫بیا ازدواج کنیم.
‫ازدواج کنیم؟ چی شد یهو؟ ‫نمی‌شه ازدواج کنیم.
‫چرا نشه؟ خوب هم می‌شه. ‫بچه داریم.
‫نه سزار، آخه تو درگیر معضل اخلاقی...
‫ناشی از وجدان خودتی.
‫وقت واسه زندگی مشترک نداری.
‫چرا با سانی بچه‌دار نشدین؟
‫داشتیم تلاش می‌کردیم.
‫ببخشید.
‫در هر نقطه مگالوپلیس باشید،
‫می‌تونید در عرض کمتر از پنج دقیقه،
‫با یکی از این‌ها به پارک برید.
‫- دوست دارید امتحان کنید؟ ‫- از خدامه امتحان کنم.
‫می‌شه... ممنون.
‫البته فعلا که هدف نمایشی داره.
‫بیا فرانکی.
‫همیشه انگار عصا قورت داده.
‫جالبه که هر موقع می‌خواد...
‫یه چیزی به ملت بفروشه، ‫برمی‌گرده جادو می‌کنه.
‫فرانکی، بیا دیگه. ‫ببین معلق شدم.
‫درک نمی‌کنم.
‫یه روز می‌کنی.
‫ضمنا هر آدم بالغ،
‫هر فرد بالغ برای خودش ‫باغ زیبا و خصوصی داره.
‫می‌رم این رو توی آشپزخونه بذارم.
‫به خونه‌مون خوش اومدین.
‫وای.
‫آخ‌جون، دسته کارت داریم.
‫چی بازی کنیم؟ پوکر؟
‫عه، ژتون هم داریم. ‫به جای ژتون واقعی لوبیا گذاشتم.
‫آرمان‌شهرها راه‌حل‌های ‫آماده‌ای ارائه نمی‌کنن.
‫خب، قرار هم نبوده راه‌حل ارائه کنن،
‫باید معضلات درست رو مطرح کنن.
‫آره، ولی... ‫آرمان‌شهر تبدیل به ویران‌شهر می‌شه.
‫پس باید این درگیری بی‌انتهایی...
‫که توش زندگی می‌کنیم رو ‫به همین راحتی بپذیریم؟
‫مگه همین شفقت ما انسان‌ها نبود،
‫که به مغز ما قدرت «یادگیری» داد،
‫و در مقابله با دیگر گونه‌ها،
‫بزرگترین رشد رو در جهان داشته باشیم؟
‫ای داد بیداد. بگو مگوها شروع شد.
‫تصور قشنگیه، ‫ولی چطور می‌شه ازش مطمئن شد؟
‫خب، یه راه بیشتر نداره.
‫وگرنه چطور گونه‌ای ‫که انقدر دیر به بلوغ می‌رسه،
‫عصر یخ‌بندان رو پشت سر گذاشت؟
‫- آقایون... ‫- چطور فرگشت اندکی...
‫از میمون‌های ضعیف و دوپا...
‫تونست مغزهای هوشمندتر...
‫و پیچیده‌تری به نسبت ‫باقی میمون‌ها توسعه بده...
‫اون هم بدون اینکه از روند کند ‫تولید مثل، منقرض بشه؟
‫ما خشن، تهاجمی و جنگجو بودیم.
‫درست مثل نزدیک‌ترین ‫اجدادمون که شامپانزه بودن.
‫بله، درسته. ‫ولی تعداد اندکی از ما...
‫در قاره‌ای وسیع پراکنده بوده.
‫پس جور در نمیاد.
‫هستین یا نیستین؟
‫قراره کارت‌بازی کنیم ‫یا تاریخ رو بازسازی کنیم؟
‫چرا حواستون نیست؟ ‫ببینید چقدر پول جمع شده.
‫سزار داره می‌بره.
‫«در نهایت تمدن بزرگترین دشمن ‫نسل بشر خواهد بود.»
‫روسو.
‫از پترارک نقل‌قول کردی.
‫یا دقیق‌تر بگم، نقل‌قولت هم اشتباه بود.
‫جولیا می‌تونه از هر کسی نقل‌قول کنه.
‫- عه... ‫- لطفا بکن، راحت باش.
‫بابا.
‫- یادته دیگه. ‫- اوهوم، یادمه.
‫باوقار. اوهوم.
‫«مسئولیت هر رهبری این است...»
‫«که با آنچه در دسترس دارد، ‫جامعه‌ای را هدایت کند،»
‫«و وقت خود را صرف ‫خیال‌پردازی در مورد جهانی...»
‫«با مردمان و انتخاب‌های بی‌عیب و نقص نکند.»
‫- مارکوس آئورلیوس. ‫- گل گفتی.
‫احسنت.
‫بابا، فلسفه‌ات رو در کلام تکرار نکن،
‫تجسمش کن.
‫«هدف زندگی این نیست...»
‫«که جزو اکثریت باشم،»
‫«بلکه می‌بایست هر گاه ‫خود را در صف دیوانگان دیدیم،»
‫«بلافاصله از آن بگریزیم.»
‫مارکوس آئورلیوس.
‫«ماهیت جهان و تغییر با یکدیگر گره خورده،»
‫«زندگی ما آن چیزی است ‫که افکارمان می‌سازد.»
‫مارکوس آئورلیوس.
‫وای جولیا.
‫هیچ‌کس رو مثل تو ندیدم.
‫چقدر هم خونه قشنگی ‫برای خودتون درست کردین.
‫درست فهمیدم که اگه لازم باشه، ‫می‌تونه بزرگ‌تر هم بشه؟
‫آره خب.
‫مخصوصا الان که داریم بچه‌دار می‌شیم.
‫- چی؟ ‫- وای، قربونت برم!
‫اگه دختر باشه اسمش رو سانی هوپ می‌ذاریم،
‫اگر پسر باشه هم...
‫اسمش رو فرانسیس می‌ذاریم.
‫وای جولیا.
‫بابا. بابا، خواهش می‌کنم.
‫بابا، من رو نگاه کن.
‫تو چشم‌هام نگاه کن. منم.
‫به نظرت من می‌تونم ‫عاشق آدم شروری بشم؟
‫فرانکی...
‫عشقم؟
‫بابا؟
‫بابا.
‫ما برای چیزی که دوستش داریم می‌جنگیم.
‫ولی لزوما همیشه پیروز نمی‌شیم.
‫جولیا...
‫سزار، واقعا...
‫با این کارها...
‫دارم دلش رو می‌شکنم.
‫الان می‌خوای چیکار کنی؟ ‫می‌خوای از پیشم بری؟
‫نه.
‫زمانی بود که با افراط ‫و طمع همراه بود.
‫هیچ‌کس از سنای وقت راضی نبود،
‫و تقریبا تمام مردم در ذهن خود،
‫با لذت و خشنودی، ‫به تغییر می‌اندیشیدند.
‫[کلودیو پولچر]
‫سلام کانال چهار! دیگه چی؟
‫سلام کراس‌تاک.
‫سلام تلویزیون، سلام رم نو.
‫سلام به مطبوعات.
‫هیچ حد و مرزی نمی‌شناسه. ‫دقیقا این ویژگی‌ایه...
‫که رهبر سیاسی باید داشته باشه.
‫باید کمی جنون داشته باشه، ‫حد و مرز نشناسه.
‫- تازه عین مجری سرگرمیه. ‫- به مطبوعات سلام کنین.
‫اون پیرمرد احمق نوش می‌خواست ‫به زور از عرصه سیاست حذفت کنه.
‫[نوش برمن - دوست رم نو]
‫آره، ولی افتاد مرد و من پیروز شدم.
‫نمی‌بینی با هم چی ساختیم؟
‫رویا و آرزو برآورده کردیم. ‫جماعت ناخواسته،
‫مطرود، بی‌سواد،
‫همه پشت هم قرار گرفتن. ‫قدرت مال مردمه.
‫- قدرت مال مردمه! ‫- قدرت مال مردمه!
‫پولچر به فکر فرهنگ ماست!
‫- کسی سزار رو نمی‌خواد! ‫- کسی سزار رو نمی‌خواد!
‫پولچر باید تو شورای مقننه باشه! ‫فقط خودم، نه کس دیگه!
‫اسمی جز من نمی‌شه آورد!
‫- فقط... ‫- سزار کاتیلینا!
‫کی این رو گفت؟
‫سزار کاتیلینا!
‫گاله رو ببند بابا!
‫هیچ‌کس طرفم رو نگرفت ‫که به یارو بگه خفه شه؟
‫واقعا طرفم رو نگرفتین؟
‫نگیر. برو از اون‌ها فیلم بگیر.
‫ سزار بره به درک!
‫کاتیلینا.
‫انتظار ملاقاتت رو نداشتم سیسرو.
‫فرانک صدام کن.
‫اسمم فرانکلین نیست. ‫در واقع همون فرانکه.
‫مثل سیناترا. اسم کاملم فرانسیسه.
‫خب فرانسیس. ‫کارت مربوط به مرجع طراحیه؟
‫باید حرفی رو بهت بزنم.
‫گفتنش دشواره.
‫می‌شه بشینم؟
‫حتما. راحت باش.
‫ازت خواهش می‌کنم. ‫می‌دونم بهت هجمه وارد کردم،
‫برات پرونده‌سازی کردم،
‫ولی هیچ نمی‌دونی چقدر جولیا برام عزیزه.
‫آها.
‫از همه‌چیزم می‌گذرم.
‫فقط لطفا دست از سرش بردار.
‫هر دوی ما می‌دونیم این تصمیم ‫به صلاح خودش و بچه‌اشه.
‫قید جولیا رو بزن. ‫به فکر خیر و صلاح خودش باش.
‫اگه بتونی متقاعدش کنی ‫که دیگه دوستش نداری...
‫این رو دودستی تقدیمت می‌کنم.
‫اعتراف‌نامه با امضای خودمه.
‫مدرکی در مورد جسد همسرته.
‫[متوفی بی‌هویت] ‫[غرق‌شدگی]
‫حالا که نوش برمن مرده، ‫می‌تونم این مسائل رو بازگو کنم.
‫در پرونده‌ای که برات باز کردم، ‫صداقت به خرج نداده بودم.
‫هیچ مانعی نیست که از پسش بر نیام،
‫فقط نمی‌خوام...
‫بدونه که تو این ماجرا دخیل بودم.
‫این برات حکم ضمانت‌نامه داره.
‫با اینکه درک نمی‌کنم مقصودت چیه،
‫ولی ازت حمایت می‌کنم.
‫چه به صورت خصوصی...
‫چه عمومی.
‫اگه این لطف رو در حق خانواده‌ام بکنی،
‫تا ابد به گردن ما حق داری.
‫تا سه روز دیگه منتظر جواب نهاییت می‌مونم.
‫عه، سیسرو.
‫فقط دو چیز تو دنیا وجود داره...
‫که آدم نمی‌تونی خیلی ‫طولانی بهش خیره بشه.
‫یکیش خورشیده،
‫اون‌یکی روح خود آدمه.
‫واو، کتت کو؟
‫بدون کت منتظر بودم...
‫چون می‌دونستم کت خودت رو بهم می‌دی.
‫مطمئن بودم گرمم می‌کنی.
‫آخ، وای.
‫بوی تو رو می‌ده.
‫بوی چوب صندل و مرکبات می‌ده...
‫خاطرات مردانگی شیرین رو ‫برام تداعی می‌کنه.
‫هنوز می‌تونم مال تو باشم سزار.
‫خودم و بانک کراسوس...
‫که حاضرم برات بدزدم رو بهت می‌دم.
‫واو.
‫واقعا باید بیشتر ‫مدیریت بانک یاد بگیرم عزیزم.
‫کل روز حوصله‌ام سر می‌ره.
‫اصلا خوب نیست.
‫تو هم چنین خواسته‌ای داری، ‫مگه نه قربونت برم؟
‫عه.
‫می‌خوای مدیر بانکت بشم؟
‫- آره. ‫- آره.
‫با حساب‌های سزار شروع می‌کنم.
‫در این قسمت از کراس‌تاک.
‫آیا مگالون مسیر زندگی بهتر را...
‫برای شما و خانواده‌تان فراهم می‌کند؟
‫یا این رویای دانشمندی دیوانه است...
‫که قرار است همه ما را به کشتن دهد؟
‫در این قسمت از کراس‌تاک.
‫مگالون از فضا اومده.
‫آقا، شما پنجره خونه‌ات رو باز کن،
‫ببین تو خیابون‌ها چه خبر شده.
‫انقلاب جدید تو راهه! ‫رابطه، مواد و مگالون!
‫«مگالوپلیس با عقل جور در نمی‌آید!»
‫«کارشناسان مگالون را ناامن تلقی می‌کنند.»
‫چیکار می‌کنی؟
‫- مشتی چرت و پرت. ‫- این چه کاریه؟
‫نمی‌شه اینجا پارک کنی.
‫محل ساخت و سازه.
‫نمی‌تونی اینجا پارک کنی. نگاه کن.
‫می‌گم نمی‌شه...
‫باشه، پس حرف حساب حالیت نمی‌شه.
‫- خب. خب. ‫- چیزی نیست.
‫باید زود برگردم خونه شام درست کنم.
‫جمع کن برو. جمع کن.
‫یه سر می‌رم بهشون سلام کنم.
‫خودم با این یارو صحبت می‌کنم.
‫سوار ماشینت شو، شنفتی چی گفتم؟
‫بزن به چاک! گفتم سوار ماشینت شو ‫بزن به چاک. زود باش.
‫زود باش، زود باش!
‫سوار شو! به سلامت!
‫- شهردار منتظره. ‫- برو، برو!
‫- می‌شه بهم امضا بدین؟ ‫- چرا نمی‌شه؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- سم.
‫سم؟ خیلی اسمت رو دوست دارم. ‫کاملا مختصر و مفیده.
‫سزار دلش نمیاد به بچه‌ها نه بگه.
‫«تقدیم به سم...» ‫چند سالته سم؟
‫- دوازده سالمه. ‫- دوازده؟ من هم باورت بشه یا نه،
‫یه زمان دوازده سالم بود.
‫- الان بهم میاد دوازده سالم باشه؟ ‫- نه.
‫نظر لطفته سم عزیز.
‫خب، بفرما سم.
‫از آشناییت خوش‌وقتم.
‫من هم همین‌طور.
‫نه!
‫رئیس!
‫آهای، آهای! وایستا!
‫کمکش کنین!
‫[طراحی معماری و شیمی عالی ‫به قلم سزار کاتیلینا]
‫بیاین.
‫نمی‌ذارم زمان...
‫بر افکارم مسلط بشه.
‫...بر افکارم مسلط بشه.
‫نمی‌ذارم زمان...
‫بر افکارم...
‫مسلط بشه!
‫نمی‌ذارم زمان...
‫بر افکارم مسلط بشه.
‫نمی‌ذارم زمان...
‫نمی‌ذارم زمان بر افکارم... مسلط بشه.
‫...زمان... ‫نمی‌ذارم زمان...
‫بر افکارم مسلط بشه.
‫...بر افکارم...
‫نمی‌ذارم زمان بر افکارم مسلط بشه.
‫زمان، متوقف شو!
‫کنارتم عشقم. من پیشتم عشقم.
‫مگالون هیچ محدودیتی نداره،
‫هیچ مرزی نمی‌شناسه...
‫مگالون سیگنال‌هایی رو فعال می‌کنه،
‫که با ژن‌ها، ذرات زیراتمی،
‫اتم‌ها، مولکول‌ها و ارتباط انسانی رو...
‫سزار.
‫مگالون ترکیب تمام نیروهاست...
‫سیگنال‌هایی رو فعال می‌کنه...
‫که با ژن‌ها، ذرات زیراتمی...
‫...به سزار اجازه می‌ده چهره‌اش رو ‫مثل پوست جایگزین پرورش بده.
‫سلول‌ها رو دارید؟
‫مثل الفبا می‌مونه.
‫موی سانیه.
‫نمونه‌ای تو موی سانی پیدا کردیم.
‫اولین گونه بیو هیبریدی دنیا.
‫ماده‌ای زنده که ترکیبی از ‫بافت‌های دست‌ساز...
‫و بافت‌های طبیعیه.
‫مگالون این ارتباطه، این سیگناله.
‫[کلودیو پولچر]
‫فکر کردی شوخیه؟
‫با این کار ازش شهید ساختی احمق نفهم.
‫همین‌طوری اینکه نوبل داشت ‫اوضاع به نفعش بود،
‫حالا که دیگه شهید هم شده.
‫از تو نفهم‌تر ندیدم.
‫سزای هر ستمگری باشد!
‫سانی...
‫من پیشتم عزیزم.
‫احساس عجز می‌کردم.
‫اشکال نداره.
‫وقتی می‌خواستم جونش رو نجات بدم،
‫ماهیت مگالون رو کشف کردم.
‫پاکت سرخ...
‫سیسرو.
‫یک رازی هیچ‌وقت فاش نشد.
‫تجسم تمام آمال و حسرت‌هام...
‫«متوفی بی‌هویت» نام گرفته بود.
‫جنون من،
‫شیفتگی من،
‫سوگ بزرگ من،
‫«متوفی بی‌هویت».
‫محکوم به حقیقت.
‫حقیقتی که سردترین و تاریک‌ترین ‫نقطه‌ی سردخانه‌ی دل‌هایمان پیدا می‌شود.
‫کنارش باش.
‫با خبر خوب برگشته بود،
‫اما چیزی دید که حسادتش رو برانگیخت.
‫دنبالش رفتم و دیدم از پل عبور کرد...
‫و مستقیم تو آب یخ‌زده افتاد.
‫در همون جنون بهم الهام شد.
‫وقتی سعی داشتم جونش رو نجات بدم،
‫ماهیت مگالون رو کشف کردم.
‫گفت خبر خوب داره...
‫رازی داشت.
‫بعد همه‌چیزم از دست رفت.
‫این قلب منه.
‫نه، نه، نه، نه، نه،
‫نه، نه، نه، نه! نه، نه!
‫با کراسوس کار داریم.
‫یکی حساب‌هامون رو مسدود کرده.
‫- یکی می‌خواد... ‫- نه، نه، نه، نه، نه!
‫اگه چیزی خواستی تو ماشین منتظرم، خب؟
‫چی...
‫راستش وقتی شنیدم تیر خوردی ‫خیلی عصبانی شدم...
‫که این لذت نصیب خودم نشد.
‫شوخی کردم دیگه.
‫تو که از اول هم شوخ‌طبعی نداشتی.
‫من شوخ‌طبعم.
‫باقی ویژگی‌های تو رو هم دارم.
‫هوش و ذکاوت، خانواده،
‫اسم و رسم، استعداد و توانایی.
‫درسته در راه اشتباهیه، ‫ولی همون شور و شوق تو رو دارم.
‫...آفرینش...
‫آفرینش...
‫...نابودی.
‫ببین، روش تو...
‫دقیق و پاکیزه است...
‫ولی خشک و بی‌روحه.
‫روش من واقعیه، ‫همین روش رو می‌خوام.
‫همه‌چی رو می‌خوام. ‫کره‌ی ماه رو می‌خوام.
‫زودی هم به دستش میارم.
‫کلودیو.
‫آفرینش...
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫چیه عزیزم؟
‫حساب‌هامون مسدود شده.
‫سزار، من جایگاه و مقامی دارم...
‫که می‌تونم هر کاری دلم بخواد بکنم.
‫وای خدا...
‫سزار، همه‌چی رو می‌تونی...
‫مال خودت کنی.
‫این الماس‌ها پشیزی برام ارزش ندارن.
‫من رو ببر.
‫عشقم رو با خودت ببر.
‫سزار!
‫بفرما. بیا تو سزار.
‫باید مواظب خودت باشی‌ها.
‫خب، خوبه.
‫تو همین‌جا بشین.
‫بیا. وایستا.
‫بذار ببینم...
‫اومدم بپرسم چرا...
‫حساب‌هامون مسدود شده.
‫مسدود شده؟
‫لابد اشتباه شده پسرم.
‫واو، تو از این موضوع خبر داری؟
‫«موکسی».
‫- عمو... ‫- بله؟
‫با سخاوتت...
‫در خاطر بقیه بمونی.
‫در خاطر بقیه بمونم؟
‫من که قرار نیست بمیرم.
‫کدوم کلمه هفت حرفی...
‫به معنای انتقام خدا از بشریته؟
‫پاندورا.
‫زدی تو خال.
‫هیوئی.
‫- کلاهم رو بردار. ‫- کلاهم رو بردار.
‫کلاهم رو بردار.
‫به طرف بالا.
‫بله که بالا.
‫ما می‌ریم بالا، اون‌ها میان پایین.
‫فقط باید به همه امورات رسیدگی بشه،
‫وظیفه پسرها رو بهشون یادآوری کنیم.
‫یک، دو، سه، جانمی جان.
‫سلام.
‫لباسم رو دوست داری؟
‫آره، خیلی قشنگه واو.
‫تو باید خاله واو صدام کنی.
‫آره، خیلی قشنگه خاله واو.
‫باسنم رو خوش‌فرم نشون می‌ده؟
‫این‌طوری که دیده نمی‌شه.
‫آره، خیلی قشنگه خاله واو.
‫بوسش کن.
‫بابا بزرگ کراسوس داره فکر می‌کنه...
‫که قید سیاست رو زدی.
‫خیلی پسر بد و بی‌تربیتی هستی.
‫ولی از شانس خوبت...
‫خاله واو اومده بهت کمک کنه.
‫- به نظرت خوش‌شانسی؟ ‫- آره.
‫- آره چی؟ ‫- آره خاله واو.
‫- این چیه؟ ‫- چیز شماست.
‫پرسیدم این صدا چیه.
‫مگالوپلیس سزاره که داره ‫از کل برق شهر استفاده می‌کنه.
‫یعنی کل شهر این‌طوری شده؟
‫- کل شهر این‌طوری شده. ‫- می‌خوای من رو بکنی؟
‫خیلی دلم می‌خواد بکنمت خاله واو.
‫پس شلوارت رو در بیار و روی میز بشین.
‫چشم خاله واو.
‫حالا گوش کن،
‫پدربزرگت اصرار داشت توافق‌نامه ‫قبل از ازدواجی امضا کنیم...
‫که توش ذکر شده ‫بانک بهم ارث نمی‌رسه.
‫واسه همین...
‫من و تو با همدیگه تصاحب دارایی می‌کنیم.
‫تو و خاله واو عزیزت...
‫که راه و روشش رو بلده.
‫هوم...
‫چشم خاله واو.
‫اول، می‌ری به کراسوس پیشنهاد می‌دی...
‫- جونم. ‫- که تو جایگزین موقت...
‫مدیرعامل بانک خودش بکنه،
‫بعد یادداشتی در حمایت از حرفش تهیه می‌کنن،
‫- که شما دو تا طبق... ‫- آخ، می‌خوام بکنمت!
‫«شرط قرارداد» همکاری می‌کنین.
‫طبق شرط قرارداد...
‫آره.
‫- خاله واو... ‫- متوجه شدی؟
‫- بعد به خیال اینکه... ‫- خب؟
‫قراره رئیس و مدیرعامل بانک بمونه...
‫از این خبرها نیست.
‫...میاد تو رو مدیرعامل موقت می‌کنه.
‫- دوم، بعد از اجرای مرحله اول... ‫- دوم.
‫جونم.
‫تو روش رو زمین می‌ندازی، خب؟
‫بهش می‌گم: «نه خیر!»
‫بعدش دیگه بی‌خیال مکالمه دوستانه می‌شین.
‫خب؟
‫دوست داری مطیع من باشی، نه؟
‫آره.
‫اومدم بپرسم شما موافقین...
‫من مدیرعامل موقت بانک بشم؟
‫- موهات رو کوتاه کردی. ‫- آره.
‫داری قدم‌های درست برمی‌داری. احسنت.
‫ببین بابا بزرگ، الان فقط...
‫یه یادداشت از هیئت‌مدیره می‌خوایم...
‫که توش شما ذکر کرده باشین ‫من مدیرعامل موقتم.
‫می‌بینم که عین بانکدارها شدی.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫آره، بهت مقام و جایگاه می‌دم،
‫چم و خم کار رو یاد بگیری.
‫وایستا،
‫تو شروط این توافق‌نامه نوشته...
‫که قراره مدیرعامل و رئیس موقت بشی.
‫درسته دیگه. آخه نمی‌دونم.
‫مدیرعامل موقت... عجب.
‫من هم بازنشست می‌شم.
‫کار قشنگی نیست.
‫این کار دشمنیه. این کار خیانته!
‫- نمی‌خواستم... ‫- شرورانه است!
‫به خدا قصد دشمنی نداشتم.
‫این اسم کیه؟
‫فکر می‌کردم نتیجه غایی همین باشه.
‫- کی این رو امضا کرده؟ ‫- تو رو خدا تکون نخورین.
‫من که به حرفتون گوش کردم.
‫- آره بابا بزرگ. تو رو خدا. ‫- نه! نه!
‫- دستت رو بکش! نمی‌خوام! ‫- تو رو خدا دراز بکشین.
‫نمی...
‫آقای کراسوس!
‫خدایا، تو بودی که ثروتم رو بهم دادی.
‫اما اراده کرونوس به غایت...
‫انتقام ما را خواهد گرفت.
‫[آنچه که طبیعت از دید انسان دریغ داشت،]
‫[او به چشمان روح آشکار کرد.]
‫«بگذار دوباره عاشق شویم،»
‫«تا گرد و غبار طلا را ‫در سراسر دنیا بیفشانیم»
‫«بگذار بهاری نو شویم،»
‫«و نسیم عطر بهشت را حس کنیم.»
‫«بگذار زمین را سبز پوشانده،»
‫«و همچون شیره‌ی درختی،»
‫«از نعمت‌هایش برخوردار شویم.»
‫«بگذار از قلب‌های سنگی خود گوهر بتراشیم،»
‫«و آن‌ها را در مسیر عشق روشن کنیم.»
‫«زیرا که عشق زلال و شفاف است،»
‫«که ما را از برکت خود بهره‌مند ساخته.»
‫اینک شما را زن و شوهر می‌نامم.
‫ ساتورنالیا مبارک!
‫ ساتورنالیای همه مبارک!
‫ ساتورنالیا مبارک!
‫خب آقایون،
‫آغاز کنید.
‫این عملیات تصاحب داخلیه.
‫شروع کنید.
‫ ای آسمان وسیع و گسترده،
‫ ای امواج کهربایی،
‫ ای کوه‌های بنفش...
‫قبول داری حس خوبی داره؟
‫این هم بهونه جشن گرفتن.
‫حالا از ماشینم گم شو بیرون.
‫ آمریکا! آمریکا!
‫حرکت نهایی قطعیه،
‫از ساعت ۱۱:۰۰ شب، ‫به وقت منطقه زمانی شرقی.
‫ تاج اتحاد و برادری بر سر بگذار،
‫ از دریایی به دریای درخشان دیگر!
‫حالا که هیئت‌مدیره جدید منصوب...
‫و رأی‌گیری انجام شده...
‫بلندتر بگو، من گوشم سنگینه!
‫به اتفاق رأی هیئت‌مدیره، ‫جناب همیلتون کراسوس...
‫از مقام مدیرعامل ‫بانک ملی کراسوس برکنار می‌شن.
‫متشکرم.
‫دستتون درد نکنه.
‫بانک رو گرفتیم.
‫حالا قلاده سگ‌ها رو باز کن.
‫عادل باش،
‫مگر اینکه خود قلمرو ‫وسوسه‌گر نقض قوانین باشد،
‫چرا که فقط حاکمیت ‫می‌تواند هدف را توجیه کند.
‫الان سزار کجاست؟ ‫مگالوپلیسش کو؟
‫به اندازه کافی صبر کردیم، نه؟
‫اگه تا پای جون نجنگید، ‫این شهر از دستمون می‌ره.
‫حقمون رو می‌گیریم.
‫سزار شکست خورده،
‫سیسرو شکست خورده.
‫شهر مال ماست!
‫توجه، توجه.
‫قتل و خشونت در خیابان‌های ما کمین کرده...
‫ما ایستادیم،
‫ما قدرتمندیم،
‫و شک نکنید کشورمون رو پس می‌گیریم!
‫پولچر به فکر فرهنگ ماست!
‫افرادی شرور امنیت ما رو تهدید می‌کنن.
‫رم نو، بزرگ‌ترین کشوری...
‫که جهان به چشم خود دیده،
‫توسط کسانی تهدید می‌شه، ‫که قصد دارن...
‫که در امورات دولت دست ببرن.
‫سزار بره به درک!
‫ شهردار بره به درک و کاخ شهرداریش!
‫از دروازه کاخ شهرداری فاصله بگیرید.
‫[کاخ شهرداری]
‫جناب رئیس‌پلیس. ‫تشریف بیارید، قطار داره میاد.
‫این تجمع غیرقانونیه.
‫مگالوپلیس به کجا رسید؟
‫پس مگالوپلیس کو؟
‫خط رو حفظ کنید! ‫خط رو حفظ کنید!
‫شهردار سیسرو؟
‫یه ماشین دیگه داره میاد آقایون.
‫عملیات نجات شهردار در حال انجامه. تمام.
‫سلام...
‫سلام.
‫می‌شه... می‌شه بغلش کنم؟
‫آره. بابا بزرگه‌ها.
‫سلام...
‫- این کیه؟ ‫- سلام...
‫وای...
‫بچه که بودی همین‌طوری بغلت می‌کردم.
‫- وای، ببینمت. ‫- انگار ازت خوشش میاد.
‫آره.
‫این که توی بغلته... آینده ماست.
‫دلت نمی‌خواد دنیای آینده ‫براش جای بهتری باشه؟
‫سزار رویاپرداز کله‌شقیه ‫که قبل از ساختن دنیای بهتر،
‫همین دنیایی که داریم رو ‫می‌زنه نابود می‌کنه.
‫نمی‌شه دوباره عین قبل بشیم؟
‫نمی‌شه؟
‫نمی‌شه جولیا؟
‫دختر کوچولوی نازم، فرشته قشنگم.
‫بهمون اعتماد کن.
‫حداقل به من اعتماد داشته باش بابا.
‫بهمون خبر رسیده.
‫شورشی‌ها عقب‌نشینی کردن،
‫مسیر باز شده.
‫خدایا شکرت.
‫همین چند ساعت پیش...
‫- به خشونت کشیده شد. ‫- آمریکا.
‫قدرتی که به جهان تسلط داشت، ‫دیگه دوره‌اش سر اومده.
‫یه بار سروصدا نکن و دنبالم بیا.
‫رابین هود بیچاره ما.
‫زیاد از عمرش نمونده،
‫ولی می‌خواست تو رو ببینه.
‫از اون آدم‌ها نیست ‫که راحت از چیزی دل بکنه.
‫به سختی می‌تونه صحبت کنه.
‫اومدیم ادای احترام کنیم بابا بزرگ.
‫نظرت در مورد اونجام که شق شده چیه؟
‫یه لحظه دیدمت سریع راست شد...
‫اگه به خاطر این اوضاع نبود،
‫در آخرش می‌تونستم ‫خیلی بیشتر از این حرف‌ها،
‫خودم رو خرجت کنم.
‫ولی با همین سن...
‫از تو بیشتر عمر می‌کنم.
‫واو،
‫جنده‌ی وال استریتی، ‫زنگ پایانت به صدا در اومده.
‫چی شد؟
‫نه.
‫نه خاله واو.
‫نه، نه، نه.
‫کثافت!
‫خدایان مقرر کرده‌اند ‫تا از تاریخ عبرت بگیریم،
‫که بدانیم فقط با یک هل کوچک،
‫می‌شود جمهوری ما را سرنگون کرد.
‫زیرا وقتی پایه‌های حکومتی سست باشد،
‫هر فرد شجاعی می‌تواند ‫بلند شود و آن را سرنگون کند.
‫تجمع شما غیرقانونیه.
‫برید خونه وگرنه دستگیر می‌شید.
‫سلاح‌هاتون رو زمین بذارید،
‫و خواهشا به منازل برگردید.
‫سزار زنده است!
‫ازتون می‌خوایم تمومش کنید!
‫آدم.
‫به چی می‌گن؟
‫ازش چی می‌دونیم؟
‫از خدایانش چی؟
‫از آزادی...
‫عشق...
‫مهربانی...
‫ذهن،
‫مرگ،
‫تقدیر.
‫من نگران جایگاهم در تاریخ نیستم.
‫اونچه که بابتش نگرانم زمان،
‫آگاهی و شهامته.
‫ولی آیا زمان چیزی جز...
‫خطی منحنی از آینده و گذشته است ‫که اطراف ما رو احاطه کرده؟
‫آیا آگاهی چیزی جز...
‫فوران روح از درون خودشه؟
‫و آیا شهامت چیزی جز...
‫آغاز گفتمانی حیاتیه؟
‫ما باید در مورد مسیر آینده ‫بحث جامع و اساسی داشته باشیم.
‫باید تک‌تک آدم‌های دنیا...
‫در این بحث شریک باشن.
‫این شرایط وخیم و غیرمعمول، ‫مثل تهدیدیه که گریبان‌گیر...
‫- شهر ما شده و... ‫- صبر کنید جناب شهردار.
‫- ما باید... ‫- جناب شهردار، گوش کنید.
‫داره خودش رو متهم می‌کنه.
‫بدهی رو از بین ببرید!
‫دنیا رو از محله‌های فقیرنشین پاک کنید...
‫که خانواده‌های ثروتمند ‫شما رو به زندگی در اونجا سوق می‌دن.
‫شما با این حق انتخاب به دنیا اومدید ‫که هر کس می‌خواید، باشید.
‫و باید انتخاب کنید.
‫سزار! سزار کاتیلینا!
‫نذارید آیندگان بگن...
‫ما خودمون در حد جانورانی وحشی...
‫و بی‌مغز که لکه ننگ بودن، کوچیک کردیم.
‫انسان به درستی به عنوان ‫معجزه‌ای خارق‌العاده شناخته می‌شه؛
‫معجزه‌ای موجب تحسین ‫تمام جانداران دیگه می‌شه!
‫ما از جنس آرزوها و رویاهامون هستیم.
‫- آره! ‫- آره!
‫کاتیلینا!
‫درود بر رم نو! ‫درود بر مگالوپلیس!
‫مادر طبیعت ما بهمون نبوغی داد...
‫تا آینده‌ای به شدت زیبا رو ببینیم...
‫که نباید انقدر راحت از کنارش بگذریم.
‫دروازه‌های مگالوپلیس باز شده!
‫برید و بدونید که نسل بشر ‫از این نقطه عطف به عقب برنمی‌گرده!
‫بندهای احتیاطی رو اجرا کنید.
‫می‌خوام حق ثبت مگالون،
‫بانک و تمام ثروتم رو...
‫به باغ عدن سزار؛ ‫به مگالوپلیس واگذار کنم.
‫با نام «کراسوس سخاوتمند» ‫ازم یاد خواهد شد،
‫و تا ابد مورد لطف و محبت قرار می‌گیرم!
‫باشه، بکش. بکش.
‫- یکی دیگه مونده. ‫- وایستا!
‫خیلی‌خب.
‫- یکی مونده. ‫- خب.
‫- آماده... حالا! ‫- بکش، بکش، بکش.
‫ما رو زیر اتوبوس انداختی کثافت پست‌فطرت.
‫بله؟
‫پولمون کجا رفت؟
‫- دوستان! ‫- دورمون زدی.
‫«حقوقم رو زیر پا نذار!»
‫- ما رو دور زدی! ‫- تو صاحب بانکی؟
‫ازمون سو استفاده کردی.
‫این هم از طرفدارهای وفادارت. ‫حالا دیدی گفتم اسکل؟
‫«نه عصا، نه صلیب!»
‫ببندینش!
‫وایستین، وایستین، وایستین!
‫کمک!
‫کمک بابا بزرگ!
‫کمکم کن بابا بزرگ!
‫ممنون.
‫بیا دیگه.
‫اذیت نکن.
‫بیا فرانکی.
‫تری...
‫عشقم.
‫سال نو مبارک!
‫خوشحالم می‌بینمتون! ‫واقعا خوشحالم!
‫سال نو مبارک!
‫سال نوی همگی مبارک!
‫سال نو مبارک!
‫وای، سال نو هم رسید...
‫سال نو مبارک!
‫- سال نو مبارک! ‫- سال نو مبارک!
‫سلام مادر.
‫حالا که تا اینجا اومدم یه عکس بگیرم؟
‫همچنان باید قله‌های زیادی فتح کنیم،
‫ولی آیا وقت کافی براش داریم؟
‫بهم قول بدین ‫این شهر رو آرمانی بسازید.
‫چشم بابا. قول می‌دیم.
‫حتما.
‫خیالتون راحت.
‫برای نوه‌ام آینده‌ای بسازین.
‫- جولیا... ‫- ده، نه...
‫- زمان رو متوقف کن. ‫- ...هشت، هفت، شیش...
‫- پنج، چهار... ‫- زمان، متوقف شو!
💢viralmoviee (وایرال مووی)💢 =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 💢دریافت برنامه از سایت goviralmoviee.com (وایرال مووی)💢
‫من به خانواده انسانی‌مان، ‫و به تمام گونه‌هایی...
‫که محافظت می‌کنیم، سوگند می‌خورم.
‫یک زمین تقسیم‌ناپذیر، ‫با عمری طولانی،
‫با آموزش و عدالت که حق همه است.
‫...آموزش و عدالت که حق همه است.
‫[تقدیم به همسر عزیزم النور]
‫ به هر جای کره زمین که نگاه کنی،
‫ از درون و بیرونش گرفته،
‫ می‌بینی که رفته‌رفته داره نابود می‌شه.
‫ خدایا، دستم رو بگیر،
‫ من رو از این شن‌زار خشک...
‫ به سواحل سرزمین موعود برسون.
‫ وقتی توی چشم‌هام نگاه می‌کنی،
‫ و خود واقعیم رو می‌بینی،
‫ خواه ناخواه گریه‌ام می‌گیره.
‫ اگه نمی‌تونی دنیا رو عوض کنی،
‫ پس خودت رو عوض کن.
‫ اگه نمی‌تونی دنیا رو عوض کنی،
‫ خودت رو عوض کن.
‫ اگه نمی‌تونی دنیا رو عوض کنی،
‫ خودت رو عوض کن.
‫ اگه نمی‌تونی دنیا رو عوض کنی،
‫ خودت رو عوض کن.
‫ اگه نمی‌تونی دنیا رو عوض کنی،
‫ خودت رو عوض کن.
‫ ولی اگه نمی‌تونی خودت رو عوض کنی،
‫ پس دنیا رو عوض کن.
‫ دنیا جای بزرگیه و...
‫ و عمر ما کوتاه‌تر چیزیه...
‫ که بخوایم تنها باشیم؛
‫ بخوایم تنها باشیم.