تماشای آنلاین فیلم و سریال با برنامه اندرویدی =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= viralmoviee (وایرال مووی) =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= دریافت برنامه از سایت viralmoviee.com(وایرال مووی)
‫ششم آوریل ، سال 1917
‫سرگروهبان سندرز: بليک.
‫بليک!
‫بليک: ببخشيد، سرگروهبان
‫يکي رو با خودت بيار، وسايلتَم جمع کن.
‫بله، سرگروهبان.
‫- معطل نکن. ‫- نخير، سرگروهبان.
‫- برامون غذا آوردن؟ ‫- اسکافيلد: نه، فقط نامه هارو دادن.
‫سگم، ميرتل، داره بچه دار ميشه.
‫- تو نامه نداري؟ ‫- نه.
‫از گرسنگي دارم ميميرم، تو چي؟
‫فکر کردم برامون يه غذاي ‫ درست و حسابي ميارن.
‫واسه اينه کشيش نشدم.
‫- چي داري؟ ‫- همبرگر.
‫- کجا گير آوردي؟ ‫- خودم يپا اوستام.
‫بيا
‫- مزه اش مثل کفش کهنه اس. ‫- دلتم بخواد.
‫هفته ي ديگه همين روز ناهار، "جوج" ميزني.
‫من نه.
‫- مرخصيم لغو شد. ‫- چرا لغوش کردن؟
‫نميدونم.
‫آسونتره به خطوط عقب برنگردي.
‫خبراييه. ‫خبري نداري؟
‫نه.
‫بايد داستان همين پيشروي باشه، ها؟
‫شش تومن شرط ميبندم ميگه ‫بريم خطوط جلويي. (با پوند، پنج و پونصدي)
‫- نه. ‫- چرا؟ چون راست ميگم؟
‫نه. چون شپش تو جيبت چهار قاب ميزنه.
‫آقايون، وقتي که آماده شدين ...
‫- خبراييه، سرگروهبان؟ ‫- از چي؟
‫پيشروي به سمت خطوط دشمن. ‫قرار بود هفته هاي پيش باشه.
‫گفتن تا کريسمس خونه ايم.
‫آره، خب، عذرميخوام که برنامه ‫فشرده تو رو بهم ريختم، بليک،
‫ولي بالا سري ها تمايل نداشتن ‫زمستون يکسره اش کنن.
‫حيف، ميتونستم بوقلمون بخورم.
‫خب، مطمئناً نارضاييتو به فرماندهي اعلام مي کنم.
‫- يحتمل چيه پس، گروهبان؟ ‫- آلمانيا دارن يه کارايي مي کنن.
‫- هيچي نميدونين؟ ‫- نه. ولي ميدونم آخرهفته مون رو به فنا ميدن.
‫حالا گوش کنين، اِرين مور داخله، ‫سر و وضعتونو درست کنين.
‫کي ميدونه، ممکنه حرف از اعزامتون (به خط مقدم) باشه،
‫اگه ناراحتتون نمي کنه.
‫بايد خبر بزرگي باشه که ژنرال اينجاست.
‫بليک و اسکافيلد، سرجوخه ي موقت هستيم، قربان.
‫- ژنرال ارين مور: کدوم از شماها بليکــه؟ ‫- قربان.
‫برادرت، گروهبان گردان دوم هنگ دوِن شايِره؟
‫- بله، قربان. ژوسف بليک. اون ... ‫- زنده اس، تاجايي که ميدونم.
‫و با کمکت مايلم همينطور بمونه.
‫سندرز به من گفت که تو نقشه خواني استادي. ‫حقيقت داره؟
‫- به اندازه کافي، قربان. ‫- خــب.
‫ما اينجاييم.
‫گردان دوم دوِن شايِر داره ‫به اين سمت پيشروي مي کنه.
‫چقدر طول مي کشه اونجا برسين؟
‫- متوجه نميشم، قربان. ‫- قربان، اون زمين ها دست آلمان هاست.
‫آلمان ها رفتن.
‫نااميد نشو. ‫ظاهراً عقب نشيني استراتژيکيـــه.
‫اگه نگاه کني، به نظر خط جديدي ساختن، ‫تقريبا 15 کيلومتر عقبتر از اينجاست.
‫سرهنگ مک کِنزي ‫فرماندهي هنگ رو برعهده داره
‫ديروز صبح پيامي رو فرستاد که مي خواد ‫همزمان با عقب نشيني آلمانها بهشون حمله کنه.
‫متقاعد شده که تو چنگشونه.
‫اگه خطوط دشمن رو بشکنند، ‫ورق رو به نفع خودشون برگردونه.
‫اشتباه مي کنه.
‫سرهنگ عکس هاي هوايي خطوط جديد دشمن رو نديدن.
‫آقايون، بياييد اينجا.
‫پهناي (خندق دشمن) پنج کيلومتره. ‫دژ و استحکامات، پدافند و توپخانه...
‫... که به مانندش رو به چشم نديديم.
‫گردان دوم فردا بلافاصله بعد از سپيده دم ‫حمله مي کنه.
‫اصلا نمي دونن توي چه مخمصه اي افتادن.
‫و ما براي هديه ي قبل از حمله هم شده...
‫... نميتونيم بهشون هشدار بديم. ‫دشمن تمام خطوط تلفني رو قطع کرده.
‫وظيفه ي شما اينه که به سمت جنگل هاي کُوازيل، ...
‫... يک و نيم کيلومتري جنوب شرقي بخش اِ کوسْت بريد ‫ تا به گردان دوم برسيد.
‫اين نامه رو به سرهنگ بدين.
‫دستور مستقيم براي متوقف کردن حمله فردا صبح.
‫اگه اين نامه بهشون نرسه، ‫حمام خون راه ميوفته.
‫دو گردان رو از دست ميديم. ‫1600 تن از افرادمون به علاوه برادر تو.
‫- فکر ميکني به موقع ميرسي؟ ‫- بله، قربان.
‫- سوالي نداريد؟ ‫- نخير، قربان.
‫بسيارخوب، در اختيار شما، گروهبان.
‫گروهبان گُردُن: آقايون، آذوقه و ملزومات.
‫نقشه، چراغ قوه، نارنجک، ‫و مقداري آذوقه.
‫هرچي سريعتر راه بيوفتيد، از غرب همين سنگر ‫به طرف خيابون ساکي هال...
‫... بعدش شمال غرب، تا به خيابون پاراديس برسيد.
‫درازاي خط مقدم رو بگيرين تا هنگ يورک شايِر رو پيدا کنين.
‫اين يادداشت رو به سرگرد استيون سِن بدين. ‫اون مسئوليت نگهداري کوتاهترين مسافت رو با "منطقه ي بي طرف" داره.
‫شما از اونجا رد ميشين.
‫قربان، اون موقع خورشيد طلوع ميکنه. ‫مارو مي بينن.
‫نگران نباشين. نمي خواد مقاومت نشون بدين.
‫قربان، فقط ما دونفر؟
‫- (روديارد کيپلينگ) "خواه از فرش (جهنم)، خواه عرش ‫آنکس يکه سفر کند، سريع رود."
‫- اينطور نيست گروهبان؟ ‫- بله، قربان. همينطوره.
‫موفق باشيد.
‫بلیک
‫- یه دقیقه وایسا درباره اش حرف بزنیم. ‫- چرا؟
‫بلیک!
‫- باید دربارش فکر کنیم. ‫- چیزی برای فکر کردن نیست. اون برادر بزرگترمه.
‫- حداقل تا غروب وایسیم. ‫- ارین مور مگه نگفت هرچی سریعتر راه بیوفتیم.
‫اون که اصلا منطقه ی بی طرف رو به چشم ندیده. ‫از 10 متری شم نمیتونیم رد شیم.
‫- اگه فقط صبر کنیم. ‫- شنیدی که. گفت آلمانها رفتن.
‫پس همینه نارنجک داده بهمون؟
‫- ببین پاتو کجا میزاری! ‫- ببخشید.
‫- من میگم که صبر کنیم. ‫- بله که اینو میگی، چون اون داداشت نیست، درسته؟
‫ببین، آخرین باری که بهم گفتن آلمانها رفتن، پایان خوشی نداشت.
‫تو نمیدونی، بلیک، اونجا نبودی.
‫معذرت میخوام... معذرت میخوام!
‫گروهبان میلر: احمقا ورودی خط مقدم طرف دیگه است. (این مسیر یک طرفه از خط مقدم به خط های عقب تره)
‫دستور از ژنراله، قربان.
‫خیلی خب، میگی آلمانها رفتن.
‫تقریبا 15 کیلومتر، چی، میشه شش ساعت (پیاده روی)؟ ‫فوقش هشت.
‫- پس تا غروب وقت داریم. غیر این بهمون حمله میکنن. ‫- اینجا خاک دشمنه، اصلا نمیدونیم پامون رو کجا میزاریم.
‫بلیک، "گر نکنی خِرد به خرج، نتوان کنی بِرار نجات".
‫من میتونم.
‫رسیدیم. خط مقدم.
‫حالا باید گردان یورک شایِرو پیدا کنیم.
‫- سرجوخه استوکس: ببین کی رو اینجا تنه میزنی. ‫- برو کنار دیگه. برو.
‫- تو چه خری هستی، این زخمی رو هل میدی؟ ‫- ولم کن!
‫- خر نفهم گروهبانمون رو میندازه زمین، خیلی زخمی شده. ‫- باشه. ببخشید. باشه، ببخشید.
‫- ما توی ماموریتیم. دستور از ژنراله. ‫- بزار رد شم.
‫برین کنار.
‫خیلی خب.
‫فقط پاتو ببین کجا میزاری.
‫چه ساکته ...
‫قبل از تیپ وال (بخشی از منطقه ی سام در شمال فرانسه) اینطوری بود؟
‫یادم نمیاد.
‫- (نبرد) سُم رو یادت نمیاد؟ ‫- نه واقعا.
‫پس، خوب قِسِر در رفتی.
‫حداقل نشانتو بزن.
‫دیگه ندارمش.
‫چی؟ مدالتو گم کردی؟
‫سرتو بدزد.
‫افسر وظیفه، هاروی: محض رضای خدا. ‫مراقب باش، پاتو روی اجساد مرده ها میزاری.
‫اون سرگروهبان مون بود. ‫بهتره کفشاتو بیرون پناهگاه با شیلنگ بشوری.
‫میدونی گردان یورک شایِر کجان؟
‫تو بریدگی بعدی از روی بیشتر از نصفشون رد میشین. ‫دوشب پیش به درک واصل شدن.
‫- شما از گردان یورک شایِر هستین؟ ‫- بله، سرجوخه.
‫- سرگرد استیون سِن کجاست؟ ‫- چند شب پیش کشتنش، سرجوخه.
‫فرماندهی به دست گروهبان لِزلی هست.
‫- کجا می تونیم پیداش کنیم؟ ‫- پناهگاه بعدیه.
‫اینجاست.
‫قربان؟
‫شما گروهبان لِزلی، قربان؟
‫- چی شده؟ ‫- پیامی از طرف ژنرال اِرین مور داریم.
‫- که پشتیبانی فرستادن؟ ‫- نه، قربان.
‫- پس کی اینکارو می کنن؟ ‫- نمیدونیم، قربان. ولی دستور داریم از اینجا رد شیم.
‫- اینجا خط مقدم با آلماناست. ‫- میدونیم، قربان.
‫اگه فقط نامه رو بخونین.
‫- شرط ببند امروز چندشنبه است. ‫- جمعه.
‫جمعه. خب، خب، خب.هممون اشتباه گفتیم. ‫این احمق که گفت سه شنبه است.
‫عقلشون رو از دست دادن؟ (=ژنرال اِرین مور)
‫- فکر کردن یه شب آروم شده، آلمانها رفتن خونه. ‫- فکر می کنین اشتباه کردن، قربان؟
‫دو شب پیش یکی از افسرانمون و سه تن از افرادمون رو از دست دادیم.
‫آبکششون کردن، چسبیده بودن به سیم خاردارا.
‫- تا اینجا کشیدیمشون. اونا پشمشونم نبود. ‫- قربان، ژنرال مطمئن بودند آلمانها عقب نشینی کردن.
‫- عکس های هوایی خطوط جدید موجوده... ‫- خفه شو
‫توی وجب به وجب این خاک جنگیدیم...
‫و حالا یدفعه به ما اطلاعات خطوط اینجارو میدن؟ ‫تله است.
‫ولی، کبکتون خروس بخونه. حتما یه مدالی صاحب میشین.
‫هیچی مثل یه تیکه آهن قراضه یه بیوه رو خوشحال نمی کنه.
‫خیلی خوب.
‫- نزدیک ترین مسیر عبور کجاست، قربان؟ ‫- سیم خاردار های ما شلوغ پلوغه. ولی یه جاهاییش بازه.
‫راش وُرث! بزار نگاه کنه.
‫مستقیم به چپ، از اسب های مرده که رد شدی
‫فضای (بین سیم خاردارا) رو مستقیماً پشتشون می بینی.
‫به کارتون میاد، ‫چون اگه تاریک باشه بوی تعفنشون شمارو می کشونه طرفش.
‫وقتی به دومین سیم خاردار رسیدین...
‫... دنبال یه آلمانی مرده بگردین که تعظیم کرده.
‫دقیقا کنارش یه بریدگی باریک می بینی.
‫خط آلمانها تقریبا 140 متر بعد از اونـه.
‫مراقب گودال ها باشین. ‫گودال ها از آنچه که می بینید عمیق ترند.
‫بیوفتی توش، خدام درت نمیاره.
‫از این طرف.
‫بلند شو کیگُر. تخت خواب که نیست (جای نشستنه).
‫سنگر دیگه ای هست، قربان؟ ‫که از اونجا (حمله رو) شروع کنیم؟
‫نه. سنگر جلوتر از خط مقدم چند هفته پیش نابود شده. ‫با این حالم پر از جسده.
‫بهترین شانستون اینه از اینجا حمله کنین.
‫اگه تیر خوردین، همون راهتونو بگیرین و برگردین.
‫ما تا شب نشده دنبالتون نمیاییم.
‫و اگه خر شانس بودین و رسیدین، منور بزنین.
‫- منورانداز نداریم، قربان. ‫- خب کیلگر، یکی براش گیر بیار! یجا بدرد بخور.
‫بله قربان.
‫امید دارم پروردگار با این روغن مقدس... ‫(در اصل براندی، نوعی مشروب)
‫... از سر هر تقصیر یا گناهی که مرتکب شدید بگذرد.
‫واقعا بیزار میشم اینارو (منور) از دست بدین.
‫پس وقتی بهت شلیک کردن،
‫میشه با احترام به طرف ما پرتشون کنین؟ ‫آدمای خوبی اینجا هستن (که میخوانش)
‫به سلامت.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫اول بزرگترها.
‫حالت خوبه؟
‫دنبال پوشش باش.
‫(اینم از) سنگر جلوتریه
‫تکون نخور.
‫از خودمون بودن.
‫ادامه بده. نصفه ی راهیم.
‫بین سیم خاردارا بازه.
‫اسکافیــ ...
‫اونجا! خط مقدم اونجاست.
‫خدایا. واقعا رفتن.
‫دستت چطوره؟
‫رفت تو اون جنازه ی لعنتی آلمانی.
‫پانسمانش کن. ‫دوباره یه کف دستی دیگه میری.
‫با راست میزنم.
‫تازه رفتن.
‫بن بسته.
‫اینجام بسته اس.
‫ممکنه اینجا راه داشته باشه.
‫یا مسیح ...
‫اینجارو.
‫ (پناهگاه) گنده ایه.
‫همه اینارو ساختن.
‫راه خروج اینجاست.
‫اسکافیــ .
‫ اینو چی میگی؟
‫لعنتی ...
‫حتی از موشهای ماهم فربه ترن.
‫فکر می کنی چی تو کیسه ها باشه؟
‫از الان دیگه گرسنه نمی مونی.
‫نگاش کن.
‫ موش کوچولوی مارموز.
‫- بجاش میتونی اینو بخوری. ‫- چیه؟
‫غذای سگ آلمانا.
‫توی جعبه های دیگه چی؟
‫چی شده؟
‫تله ی انفجاری.
‫تکون نخور.
‫کجاست؟
‫از اینجا تا در کشیدنش.
‫اوه، یا مسیح...
‫نه ... نه!
‫اسکافیــ ؟!
‫اسکافیــ !
‫اسکافیــ ! بیدار شو ! ‫بیدار شو! اسکافیــ !
‫اسکافیــ ! اسکافیــ !
‫سرپا وایسا! سرپا وایسا!
‫سرپا! سرپا!
‫زودباش! ‫سرپا وایسا!
‫همه چیز داره رو سرمون آوار میشه.
‫تـــو به مــــن بچسب!
‫باید ادامه بدیم. زودباش!
‫کور شدم. ‫نمی بینم!
‫وایسا! وایسا!
‫وایسا.
‫شَفته.
‫باید بپریم. زود باش!
‫قراره بپری! فقط بپر.
‫- نمی تـــو... نمی تونم ببینم! ‫- باید به من اعتماد کنی.
‫بپــــــــر!
‫ولم نکن! ولم نکنی!
‫روشنایی! به روشنایی رسیدیم!
‫وایسا... وایسا. فقط ... فقط بزار بشینم.
‫موش کثیف.
‫مراقب باش، ممکنه بازم تله مونده باشه.
‫یا مسیح.
‫خاک ...
‫خیلی خاک رفته چِشَم.
‫بیا. ‫مال منم بگیر.
‫ای کاش الان اون موشو می کشتم.
‫ای کاش توام چندتا احمق دیگه رو جا من می آوردی.
‫- چی؟ ‫- لعنتی آخه چرا منو انتخاب کردی؟
‫- چمیدونستم تورو برا چی میخوان. ‫- نه، نمی دونستی. اصلا نمی دونی.
‫این مشکل توعـــه.
‫باشه خب، برگرد.
‫- کسی جلوتو نگرفته. اگه میخوای، یه راست برو خونه. ‫- نگو.
‫نگی دیگه.
‫ببین، چمیدونستم تورو برا چی میخوان.
‫فکر کردم می برنمون پشت سنگر، ‫یا دنبال غذا یا همچین چیزی.
‫فکر کردم قراره آسون باشه،
‫ خب؟
‫اصلا فکر اینو نمی کردم.
‫پس میخوای برگردی؟
‫فقط اون منور کوفتی رو بزن.
‫بره تو کیـــو نــ ... گروهبان.
‫میدونی کجاییم؟
‫اِ کوسْت مستقمیاَ جنوب شرقیه.
‫اگه همینطور ادامه بدیم،
‫ می رسیم.
‫پس بیا.
‫اونو نگاه.
‫ اسلحه های خودشونم نابود کردن.
‫سنگراشونم اضافه کن.
‫چی میگی؟
‫فکر کنم اونا میخواستن اون طرفی بریم ‫تا مارو دفن کنن.
‫موشای کثیف.
‫هی ‫داستان ویلکو رو شنیدی؟
‫- چطور گوششو از دست داده؟ ‫- حسشو ندارم.
‫چشاتو از درختای بالای ‫اون لبه دور نکن.
‫ شرط می بندم بهت گفته ‫با شِرَپنل (نوعی گلوله ی انفجاری) زدنش.
‫چی بوده پس؟
‫خب،
‫میدونی که دوست دخترش آرایشگره، آره؟
‫و وقتی براش نامه می نوشت، ‫درباره ی نبود امکانات حموم غر می زد.
‫بوی اون گند و کثافت توی اَرِس یادته؟
‫بگذریم،
‫یه روغن مویی براش فرستاد...
‫... که مثل شیره ی قند، خوشبو بود.
‫ویلکو هم
‫از عطرش خوشش می اومد
‫ولی نمیخواست بزارتش تو کوله اش ‫و اینو و اونور ببرتش،
‫پس
‫بیشترشو میریزه رو کله اش
‫ و میگیره میخوابه
‫بعدش نصف شب بلند میشه
‫و (می بینه)
‫یه موش نشسته رو شونه اش
‫و داره روغن رو سرشو لیس میزنه!
‫ویلکو هم میترسه و
‫از جاش می پره و
‫توی همون حال،
‫ موشه گوششو درسته می کَنه و
‫گوش به دهان میزنه به چاک.
‫اوه، های و هوی، داد و فریاد و
‫جیغ هایی که نمی زنه.
‫بهترین جاش اینجا بود
‫انقد از روغنه میزنه که نمی تونه سرشو بشوره.
‫مثل آهنربا بود.
‫موش ها مارو ول کردن ولی مثل کنه ‫به ویلکو چسبیده بودن، انقد که شیرین بود.
‫بدبخت عوضی.
‫دارن برمیگردن خونه.
‫ میخوام بدونم چی دیدن ...
‫مراقب اون رشته تپه ها باش.
‫خب، پس اون یه جورایی مدال توعه.
‫چی میگی؟
‫"سرجوخه ی موقت، آقای بلیک به منظور نجات جان هم رزمش
‫در یک مرگ حتمی، شجاعت به خرج دادند"
‫و همین حرفای تکراری.
‫فقط حدس می زنی؟
‫آره.
‫خب، خوب میشه.
‫از اونجایی که مال خودتو گم کردی.
‫نکردم.
‫- پس چی سرش آوردی؟ ‫- چه اهمیتی داره؟
‫چه اهمیتی نداره؟
‫(درقبال چیزی) با یه فرمانده فرانسوی تاخت زدم.
‫تاخت زدی؟ با چی؟
‫یه بطری شراب.
‫- چرا اینکارو کردی؟ ‫- تشنه بودم.
‫عجب اشتباهی.
‫باید میبردیش خونه بدیش خانوادت.
‫آدمایی هستن که براش کشته شدن.
‫- اگر بهم مدال میدادن، میبردمش خونه، تو چرا نبردی؟ ‫- ببین یه تیکه حلبیــه!
‫تافته ی جدا بافته ات نمی کنه،
‫از بقیه متفاوتت نمی کنه.
‫چرا، می کنه.
‫و یه تیکه حلبی هم نیست. ‫نوار داره.
‫متنفر بودم برم خونه.
‫متنفر بودم.
‫میدونستم برم، برمیگردم.
‫مجبور بودم ترکشون کنم و میدونستن ‫ممکنه اصلا منو نبینن
‫پروردگارا،
‫همشونو قطع کردن.
‫گیلاسه.
‫لامبرته.
‫ممکنه دوک (مَلَس مزه) باشه،
‫وقتی میوه روش نیست، تشخصیش سختـه.
‫فرقشون چیه؟
‫خب، همه فکر می کنن ‫فقط یک نوع گیلاس داریم.
‫ولی زیاد داریم
‫مثل گیلاس سیاه، ناپلئونی، قرمز مونمورنسی. ‫گیلاس ترش و شیرین ...
‫اینارو از کجا یادگرفتی؟
‫مامانم پشت خونه باغ داشت.
‫چندتا درخت بیشتر نبود.
‫مثل اینه این موقع از سال برف اومده،
‫همه جا شکوفه است.
‫بعدش تو ماه مــه،
‫باید می چیدیمشون.
‫من و جو.
‫کل روز، وقتمون رو می گرفت.
‫خب، اینا الان سرما می برتشون؟
‫اوه نه، ‫وقتی هسته شون مدتی زیر خاک بمونه رشد می کنن.
‫بعد می بینی بیشترم شدن.
‫- به نظر متروکه اس. ‫- امیدوارم.
‫باید مطمئن شیم.
‫من از جلو میرم، تو از پشت.
‫- هیچی؟ ‫- نه.
‫- غذا گیر آوردی؟ ‫- نه.
‫از اینجا خوشم نمیاد.
‫نقشه میگه از اون چند تپه رد شیم،
‫یه راست به اِ کوسْت رسیدیم.
‫خوبه.
‫- دوباره دوستامونن؟ ‫- به نظر میاد.
‫نبرد تن به تنــــه
‫کی داره میبره؟
‫فکر کنم، ما. ‫دو به تکــه.
‫زدنش ...
‫خلبان آلمانی: پاهام! پاهام! کمکم کنید! کمکم کنید!
‫منو بفرستین بیمارستان نظامی، هم رزم. ‫لطفا. لطفا. آب. آب.
‫- باید از این فلاکت خلاصش کنیم. ‫- نه، برو براش آب بیار. آب می خواد.
‫- نگران نباش، نگران نباش. تکون نخور. تکون نخور... ‫- لطفا کمکم کنید. نمیخوام بمیرم.
‫نکن... نکن!
‫نه، نه، نه!
‫حروم زاده، حرومزاده لعنتی.
‫اوه، خدایا نه. اوه، خدایا نه.
‫- یا مسیح. یا مسیح، نه. ‫- باید جلوی خونریزی رو بگیریم.
‫- بس کن. بس کن. ‫- نگران نباش، حالت خوب میشه. میخوایم بلند شیم.
‫آره. آره.
‫نه! نمیتونم. نمیتونم.
‫- باید ببرمت بهداری سنگر. ‫- نمی تونم.
‫- کولت می کنم. زیاد دور نیست. ‫- فقط یه دکتر بیار اینجا.
‫نمیتونم، باید باهم باشیم.
‫قراره بلند شیم. قراره بلند شیم.
‫بس کن، لطفا! بس کن!
‫بزارم زمین! بزارم زمین،
‫حرومی، لطفا! بزارم زمین!
‫- باید سعی کنی راه بری. ‫- بزار بشینیم...
‫- بزار بشینم. ‫- نمیتونیم.
‫باید گردان دوم رو پیدا کنیم. یادت نیست؟
‫برادرت. همین الان باید بریم...
‫میتونی خودت بدون من (جستجو رو) شروع کنی. ‫خودمو میرسونم.
‫نمیتونی اینجا بمونی. باید راه بیوفتیم، باشه؟
‫ باید راه بیوفتیم.
‫زودباش. زودباش.
‫همینه. زودباش، زودباش...
‫برادرت. باید بریم دنبال برادرت.
‫قیافه شو میبینی. شبیه منه...
‫ یکم بزرگتر.
‫اونا چیه؟
‫ بمبارانمون کردن؟
‫چوبه، آتیش گرفته. طویله داره تو آتیش میسوزه.
‫تیر خوردم... چطوری؟
‫چاقو خوردی.
‫دارم می میرم؟
‫آره، فکر میکنم داری می میری.
‫- این؟ ‫- داخلش...
‫از طرف خودم برای مامانم نامه می نویسی؟
‫آره.
‫بهش بگو نترسیدم.
‫دیگه؟
‫دوستش دارم...
‫ای کاش مــــ...
‫ای کاش...
‫باهام حرف بزن.
‫بهم بگو راهو بلدی.
‫راهو بلدم.
‫مستقیم میرم سمت جنوب شرق تا به اِ کوسْت برسم.
‫از شهر که رد شدم
‫به سمت شرق میرم تا به جنگل کُوازیل برسم.
‫اون موقع که تاریک میشه.
‫مشکلی نداره...
‫گردان دوم رو پیدا می کنم،
‫پیام رو بهشون میرسونم
‫و بعدش برادرت رو پیدا می کنم.
‫شبیه تو، یکم بزرگتر...
‫حالت خوبه، رفیق؟
‫نگران نباش، همه چیز خوبه.
‫زودباش، کمکش کن.
‫یا مسیح، چی سرش اومده؟
‫- هواپیما بود؟ دودش رو دیدیم. ‫- آره.
‫برین وسایلشو بیارین.
‫سرجوخه پَری: قربان. ‫سرجوخه آتکینز: بله، قربان.
‫دوستت بود؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫یک پیام فوری برای گردان دوم دوِن شایِر دارم.
‫دستور دارم حمله ی فردا صبحشون رو متوقف کنم.
‫- کجا مستقر شدن؟ ‫- همین بعد از اِ کوسْت.
‫همراهم بیا.
‫بیا، سرجوخه. این یک دستوره.
‫ما داریم از اِ کوسْت رد می شیم. تا جایی می رسونیمت.
‫قربان.
‫سرهنگ تمام کولینز: اوه، زودباش سرگروهبان.
‫افراد بیشتری رو برای ته کنده بزار.
‫تنه اش! اونجاش سنگین تره.
‫ممکنه خودتو (تو کامیون) جا کنی.
‫نه. قرار نیست که بلندش کنین. ‫نوکشو بچرخونین به چپ.
‫یا مسیح. از کاه کوه میسازن، درسته؟
‫- حداقل یذره وقت بزارن بکشنش عقب. حرومزاده ها. ‫- قربان
‫- تو از افراد من نیستی. ‫- نه، قربان.
‫اون پیامی فوری داره که به گردان دوم ‫دوِن شایِر برسونه، قربان.
‫- میتونی ازش رد شی؟ ‫- نه، قربان.
‫اوه، محض رضای خدا. ‫فقط حرکتش بدین.
‫جاخالی توی کامیون مصدومان هست، قربان. ‫اون دستور داره
‫باشه، باشه، خیلی خوب. زودباش دیگه. ‫از اون کنارش رد کن.
‫چطوری اینجا رسیدین، قربان؟
‫از منطقه ی بی طرف رد شدیم، ‫به دور از باپُوم (بخشی در شمال فرانسه).
‫کل شب طول کشید.
‫یکدفعه توی راه، با چندتا از آلمانا که از یگانشون ‫دور شدن برخوردیم. موی دماغ بودند.
‫- قراره سمت خط جدید حرکت کنین؟ ‫- همین قصد رو داریم.
‫هنگ سلطنتی نیوفُوندلند به جلو پیشروی کردن ‫و نیرو لازم دارن.
‫بابت (مرگ) دوستت متاسفم.
‫میشه یه چیزی بهت بگم که احتمالا میدونی؟
‫- انقد راجع بهش (مرگ بلیک) فکر نکن. ‫- بله، قربان.
‫بپر بالا.
‫یکم بهش جا بدین...
‫زودباشین، جا بدین!
‫سرباز کوک: خیلی خب، دوباره شروع شد بچه ها.
‫سرباز روسی: به اتوبوس آدمای مست و پاتیل ‫خوش اومدید که خدا می دونه کدوم گوری میره.
‫اون سگه مرده؟
‫- سرباز باتلِر: سیگار داری؟ ‫- آره، بیا.
‫- باتلر ... هوی. بقیه داستانو بگو. ‫- اوه، آره.
‫درسته. خب. وفتی از قطار پیاده شدیم،
‫بیفوی اومد پیشمون و یدفعه بهمون حرف زد:
‫"سرجوخه ی موقت! کسی اگه هرکاری ام بکنه، ‫هرگز به خودش اجازه نمی ده از استانداردهاش خارج شه!"
‫بعدش اسکات از مستراح صحرایی اومد بیرون و
‫دستشو با پشت ژاکت بیفوی پاک کرد.
‫کلا پشتشو گه گرفت.
‫- الان ادای بیفوی رو درآوردی؟ ‫- اوه، گمشو. بهتر از این نمیتونی.
‫آقایون! قنداق تفنگ هاتون باعث شرمساری ‫تمام نیروهای اعزامیه.
‫سِپوی جوندالار (هندیــه): هردوتون باهم افتضاح بودین.
‫تو چی میدونی، به زور انگلیسی حرف میزنی.
‫- اون از تو بهتر میفهمه، کوک. ‫- باشه خوب جوندالار، امتحان کن، ببینم چیکار می کنی!
‫ببینیم چیکار میکنی جانی!
‫روسی! هرگز توی این 200 سال در مقام سرباز،
‫عذر بدتر از گناه برای چاه مستراحی مثل این نشنیدم.
‫افتضاح بود. آشغال به تمام معنا!
‫- هوی! میتونستی یه نگاه بهتر بهش داشته باشی. ‫- توام میتونستی بهتر بگی.
‫جایی تشریف میبری؟
‫- اوه، نه... ‫- احمق باید بره تعلیم رانندگی.
‫- باید دنده عقب بگیره. ‫- آره.
‫سعی کن دنده عقب بری.
‫دنده عقب.
‫نه. وایسا. وایسا!
‫همتون باید از کامیون بیایین بیرون.
‫همتون بیرون!
‫- زودباشین! ‫- باشه، باشه. زود جوش نیار.
‫خیلی خوب. یک. دو. سه.
‫- یکم چوب میخواییم بزاریم زیر چرخ هاش. ‫- نه! وقت نداریم.
‫هممون باید هل بدیم! ‫زودباشین! زودباشین!
‫زود باشیـــــن!
‫لطفا. همین الان باید برم! لطفا.
‫باشه، زودباشین پسرا! زودباشین.
‫زود باشین، پسرا!
‫یک. دو. سه!
‫آــــــــخ!
‫زودباشین پسرا! هل آخره!
‫آره! یک. دو. سه!
‫برین. برین سوار شین. برین.
‫حالت خوبه؟
‫- اینجارو، شوفر، واسه تنوع هم شده تو جاده رانندگی کن! ‫- راننده: اوه، گمشو.
‫خب، کجا داری میری؟
‫باید برسم به گردان دوم دوِن شایِر. همین اِ کوسْتــه.
‫چرا؟
‫صبح زود حمله می کنن. ‫دستور توقف حمله شون رو دارم.
‫- چرا؟ ‫- دارن تو تله میوفتن.
‫- چند نفرن؟ ‫- هزار و ششصد.
‫یا مسیح.
‫چرا تنهایی فرستادنت؟
‫تنها نبودم. دونفر بودیم.
‫- پس مسئولیتش افتاده گردنت. ‫- آره.
‫اصلا از پسش برنمیایی.
‫چرا که نه.
‫ممنون.
‫نگاه کنین.
‫لعنتی رو نگاه کنین...
‫سه سال توی این خاک جنگیدیم.
‫باید میزاشتیمش برای اون حرومزاده ها.
‫منظورم اینه، کی گاوهارو به تیربار می بنده؟
‫سرباز مالکی: آلمانها با تیرهای اضافی.
‫حرومزاده ها.
‫زیرکانه بود. اونا می دونن اگه بهشون تیرم نزنی،
‫ می خوریشون.
‫- هنوزم حرومزاده ان. ‫- آره، حتی کشورمونم نیست.
‫- حدس میزنی چند وقته رفتن؟ ‫- چرا؟ نگران شدی ببینیمشون؟
‫آره، درسته. توی این شرایط دنبال مجعزه باش.
‫- احتمالا همین جاها یه گوشه ای کمین کردن. ‫- گمشو، کمین نکردن.
‫چرا تسلیم نمیشن؟ ها؟
‫- چرا تسلیم نمیشن؟ ها؟ نمیخوان برن خونه؟ ‫- اونا از زنها و مادراشون متنفرن...
‫و آلمان به ضرس قاطع گوه دونیه.
‫دارن عقب نشینی می کنن... کیلومترها عبقتر.
‫- حداقلش اونا دارن تسلیم میشن. ‫- نه، نمیشن.
‫- اوه، لعنتی. الان چی شد؟ ‫- دوباره درخت نباشه.
‫- پل ریخته. ‫- خجالت آوره.
‫به نظر میاد اینجا ازتون جدا میشم. موفق باشید.
‫یکم از اون موفقیت رو واسه خودت نگه دار، رفیق. ‫فکر کنم لازمت بشه.
‫- موفق باشی، رفیق. ‫- موفق باشی.
‫خراب نکنی.
‫امیدوارم برسی اونجا.
‫ممنونم.
‫تا پل بعدی تقریبا 10 کیلومتر فاصله است. ‫باید تغییر مسیر بدیم.
‫نمیتونم، قربان. اونقدر وقت ندارم.
‫البته.
‫- موفق باشی. ‫- ممنونم، قربان.
‫سرجوخه.
‫اگر به هر طریقی به سرهنگ مک کِنزی رسیدی،
‫مطمئن شو شاهدی بینتون باشه.
‫- دستور مستقیمه، قربان. ‫- میدونم.
‫ولی بعضی ها فقط درگیری رو میخوان.
‫ممنون، قربان.
‫راننده!
‫حرکت کن.
‫هیچی اینجا نیست.
‫هیچی برای تو نداریم. لطفا.
‫خیلی خب. ‫انگلیسی. آلمانی نه.
‫دوست... من دوستم.
‫اینجا، این شهر. اِ کوسْتــه؟
‫- اینجا اِ کوسْتــه؟ ‫- آره.
‫بقیه کجان؟
‫بقیه؟ نه. فقط منم.
‫فقط. خودم.
‫میخوام برم جایی...
‫میخوام جنگلی که توی جنوب شرقیــه رو پیدا کنم
‫درخت... درخت ها؟
‫- کروزت؟ ‫- کُوازیل؟
‫آره.
‫رودخونه.
‫- رودخونه؟ ‫- رودخونه. اونجا.
‫درخت ها. کُوازیل.
‫بشین. ‫بشین. آقا.
‫ممنونم.
‫ناناز منه.
‫دختره؟
‫آره.
‫دختره.
‫اسمش چیه؟
‫نمیدونم.
‫مامانش کیه؟
‫نمیدونم.
‫من غذا دارم.
‫بیا.
‫اینارو دارم
‫اینا برای تو. میتونی همشو ببری
‫برای خودت و بچـــه. ‫بیا.
‫نمیتونه اونو بخوره. شیر میخواد.
‫شیر.
‫مرسی.
‫خواهش می کنم.
‫بچه داری؟
‫بچه؟
‫تو؟
‫هیــــس... نگران نباش...
‫دوست داره.
‫ ادامه بده... حرف بزن.
‫اونها (جامبلی ها) با الک دل به دریا زدن، اینکارم کردن،
‫با الک دل به دریا زدن:
‫خلاف حرفای دوستاشونم که میتونستن بگن،
‫توی سحرگاه زمستون، در روزی طوفانی،
‫با الک دل به دریا زدن.
‫تک و توک، تک و توک
‫سرزمین هایی است جامبلی ها زندگی می کنند.
‫سرهاشون سبز هست و دست ها آبی،
‫و با الک دل به دریا زدن.
‫صبحـــــه. سربازهای آلمانی می بیننت.
‫روشن میشه.
‫باید صبر کنی.
‫وایسا. وایسا. لطفا.
‫باید برم.
‫ببخشید.
‫سرباز بامز: انگلیسی!
‫سرباز مولر: بامر لعنتی... اشتباه کردیم.
‫باید امشب برگردیم،
‫شاید کسی متوجه نشه ما رفتیم.
‫برندی کجاست؟
‫لعنتی گوه، ‫بهتره که باخودت نبرده باشیش.
‫بامر. این ... کجاســــ؟ بامر؟
‫بامر؟
‫بامر! ‫انگلیسی! انگلیسی!
‫شعر بینوا غریبه ی مسافر
‫"من آن بینوا غریبه ی مسافرم
‫مادامی که در این دنیای اندوه بار مسافرت می کنم
‫هنوز بیماری، رنج یا خطری ...
‫... در آن دنیای نورانی که میروم نیست.
‫میروم آنجا پدر را ببینم
‫و ببینم تمام عزیزانم که رفته اند.
‫فقط به آن سوی اردن می روم،
‫فقط به خانه می روم.
‫می دانم ابرهای سیاه به دورم جمع می شوند،
‫می دانم راهم ناهموار است و پر سراشیب،
‫اما زمین های زرین جلوی روی
‫جایی که پروردگار پس می دهد باید همواره خوابید.
‫میروم آنجا مادرم را ببینم
‫و ببینم تمام عزیزانم که رفته اند.
‫فقط به آن سوی اردن می روم،
‫فقط به خانه می روم.
‫من آن بینوا غریبه ی مسافرم
‫مادامی که در این دنیای اندوه بار مسافرت می کنم
‫هنوز بیماری، رنج یا خطری...
‫... در آن دنیای نورانی که میروم نیست.
‫میروم آنجا پدر را ببینم.
‫میروم آنجا دگر پرسه نزنم.
‫فقط به آن سوی اردن می روم،
‫فقط به خانه می روم.”
‫گردان دلتا! حرکت کنین!
‫حالت خوبه رفیق؟
‫- از کدوم گردانی؟ ‫- احتمالا ترسیده.
‫- خب اونا از ما نیست. ‫- مثل موش آب کشیده شده.
‫- بیخیال، فقط برش داریم با خودمون ببریم. ‫- باید هنگ دوِن شایِر رو پیدا کنم.
‫- چی میگه؟ ‫- چیه رفیق؟
‫- دوِن شایِر. باید هنگ دوِن شایِره رو پیدا کنم. ‫- ما دوِن شایِریم.
‫- شما دوِن شایِرین؟ ‫- آره، سرجوخه.
‫- چرا نرفتین اونور؟ ‫- ما موج دومیم.
‫- همه مون رو یکدفعه نمی فرستن. ‫- ما گردان دلتا هستیم،
‫تمام شب سنگر کندیم. ما آخر می ریم. ‫
‫- حالت خوبه؟ ‫- مک کِنزی.
‫- سرهنگ مک کِنزی کجاست؟ ‫- اون خط پایینیه.
‫- کدوم طرف؟ ‫- این طرفی. الان به اون طرفی میریم.
‫هوی! آروم باش رفیق! کجا داری میری؟
‫برین کنار!
‫بزارید رد شم ‫
‫برین! بزارید رد شم!
‫- افسر فرماندتون کجاست؟ ‫- توی محوطه ی انتظاره.
‫گروهان براوو، آماده ی حمله! ‫حالا بگوش باشید، خوب به گوش باشید!
‫با اشاره اول، گردان آلفا پیشروی کنه!
‫- گردان براوو سپس به خط مقدم حرکت کنه. ‫- قربان، پیام از طرف ژنرال ارین مور دارم!
‫- تو کدوم خری هستی؟ ‫- حمله متوفق شده.
‫- ژنرال ارین مور حمله رو متوقف کرده. ‫- چرت و پرته، سرباز.
‫- ما داریم میریم اونطرف. ما از اونا قوی تریم. ‫- اینطور نیست!
‫- لطفا. افرادتو نفرست. ‫- سر راهو نگیر، سرجوخه.
‫این یک دستور مستقیم از فرمانده ی ارتشه! ‫سرهنگ مک کِنزی کـــــــجــــاست؟
‫یا مسیح، سرباز! برو فرمانده رو ببین!
‫حالا میخوام هرچه سریعتر برین بالا، فهمیدین؟ ‫فـــهمیـــدیــن؟
‫بله، قربان!
‫هوی.
‫سرگروهبان رایت: جوخه ی 9 و 10 آماده باشند! ‫با صدای اولین سوت پیشروی می کنیم.
‫سرگروهبان گاردنر: به هیچ عنوان سرعتتون رو کم نکنید!
‫اگه بغل دستیتون افتاد زمین، شما ادامه بدین! ‫دستورات شما شکستن خطـــه
‫- فرمانده کجاست؟ ‫- اونطرفه.
‫قربان؟ قربان!
‫فرمانده، من پیغامی دارم.
‫حمله متوقف شده. باید متوقفش کنین، ‫شما باید متوقفش کنین.
‫سرهنگ مک کِنزی کجاست؟
‫مک کِنزی کجاست؟
‫برانکارد! برانکار بیاریــــــن!
‫برگردیــن ســــرجاتون. ‫برگردیــن! جای امن وایسیـــد.
‫- جوخه هفتــم! یک دقیقه تا به حمــله! ‫- قربان، دستور دارم حمله رو متوقف کنم.
‫- چی؟ ‫- سرهنگ مک کِنزی کجاست؟
‫- بالای خطـه. ‫- چقدر؟
‫تقریبا 300 متر. اون توی یه تونلــه.
‫- تا رد شدن موج اول باید صبر کنی. ‫- نه! نه، نمیتونم!
‫جوخه هفتــم! سی ثانیه تا به حمــله!
‫دیوونه شدی؟ احتمالا اونطوری نمیرسی. ‫
‫چه غلطی می کنی، سرجوخه؟
‫نه، نه، نه، نه!
‫- آماده شیــــد. ‫- سرهنگ مک کِنزی؟
‫فرمانده سندبَچ: اونجاست. ‫گردان براوو دو دقیقه تا حمله!
‫- بزارید برم داخل! ‫- هی، هی...!
‫- بزارید برم داخل! ‫- فکر کردی چه غلطی می کنی؟
‫باید سرهنگ مک کِنزی رو ببینم! ‫باید حمله رو متوقف کنم.
‫سرهنگ، منورهارو دیدیم، افرادمون از جناح چپ ‫خطوط آلمانها رد شدن.
‫نه، نه. ‫گوش کنین، به من گوش کنین!
‫یه نامه دارم! میخوام سرهنگ مک کِنزی رو ببینم!
‫- اصلا راهی نداره بری اونجا، رفیق! ‫- سرگروهبان! موج بعدی رو بفرستین!
‫نـــه!
‫سرهنگ مک کِنزی!
‫قربان، تو این حمله به جلو نرین! ‫دستور دادن که متوقفش کنید. باید متوقف کنید.
‫- تو دیگه کی هستی؟ ‫- سرجوخه ی موقت، اسکافیلد، قربان. گروهان هشتم.
‫- ژنرال ارین مور دستور داده که حمله رو متوقف کنین. ‫- خیلی دیره، سرجوخه.
‫قربان، این دستور فرمانده ی ارتشـه. باید بخونیدش.
‫- سرگرد هِپ بِرن: باید موج دوم رو متوقف کنیم، قربان؟ ‫- نه، سرگرد. الان تردید کنیم،
‫- شکست میخوریم. تا پیروزی تقریبا 500 متر مونده. ‫- قربان... قربان! لطفا نامه رو بخونین.
‫قبلا هم اینارو شنیدم. تا گرگ و میش ‫بشه یا مه آلود، منتظر نمیمونم.
‫افرادم رو برنمیگردونم مگه فردا دوباره بفرستمشون.
‫نه وقتی که اون حروم زاده ها تو چنگمونن. ‫این آخرین ایستادگی شونه.
‫آلمانها این حمله رو برنامه ریزی کردن، قربان.
‫چند ماهه دارن برنامه ریزی می کنن.
‫نامه رو بخونین.
‫- سرگرد. ‫- بله، قربان.
‫- عقب نشینی کنید. ‫- بله، قربان.
‫امربر رو احضار کنین. به زخمی ها برسین.
‫- خط رو همینطور نگه دارین مگه حمله کنن. ‫- بله، قربان.
‫امیدوار بودم امروز به خیر بگذره.
‫امید چیز خطرناکیه.
‫این برای الانه. هفته ی بعد فرماندهی پیغام دیگه ای میفرسته.
‫سپیده دم حمله کنید.
‫تنها راه پایان این جنگ،
‫آخرین پایمرده.
‫یکی رو پیدا کن زخماتو پانسمان کنه.
‫حالا گورتو گم کن، سرجوخه.
‫- آفرین به تو پسر. ‫- ممنونم، قربان. ‫
‫- میدونین گروهبان بلیک کجاست، قربان؟ ‫- بلیک؟
‫- دونفر بودیم. من رو با برادرش اینجا فرستادن. ‫- آهان.
‫خب، میدونم که گروهبان بلیک و افرادش از خط رد شدن.
‫توی موج اول بودن.
‫- چطور میتونم پیداش کنم، قربان؟ ‫- میتونی یه سر به بیمارستان سیار بزنی،
‫پشت خطـه. مگه اینکه...
‫ممنونم، قربان.
‫سرگرد هاپ برن، قربان!
‫- سرگروهبان، باید گروهبان بلیک رو پیدا کنم. میدونی کجاست؟ ‫- نه.
‫- قربان، میدونین گروهبان بلیک اینجاست؟ ‫- هیچی نمیدونم.
‫اینجا توقف نکن، سرجوخه.
‫اگه میتونی راه بری، برو تریاژ.
‫گروهبان بلیک!
‫بلیک؟!
‫کسی گروهبان بلیک رو ندیده؟
‫زودباشین حالا پسرا.
‫اون یکی از پاهاشو از دست داده. خون زیادی ازش رفته.
‫- گروهبان بلیک؟ ‫- بله؟
‫به مراقبت پزشکی نیاز داری؟
‫نه، قربان. من از گروهان هشتم هستم.
‫اینجا چه غلطی می کنی؟
‫- منو فرستادن پیامی رو برسونم... ‫- هشتم؟ حتما برادرمو میشناسی.
‫- منو با اون فرستادن. ‫- تام اینجاست؟ کجاست؟
‫خیلی زود اتفاق افتاد.
‫متاسفم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- اسکافیلد، قربان.
‫- ببخشید... چی؟ ‫- اسکافیلد، قربان. ویلیام اسکافیلد. ویل.
‫خب، یکم غذا میخوای. از چادر غذاخوری، غذا بگیر.
‫میخوام اگه ممکنه برای مادرتون نامه بنویسم.
‫بگم که تام تنها نبوده.
‫البته.
‫اون...
‫... آدم خوبی بود.
‫همیشه داستانای خنده دار تعریف می کرد.
‫اون جون منو نجات داد.
‫خوشحالم همراهش بودی.
‫ممنونم، ویل.
تماشای آنلاین فیلم و سریال با برنامه اندرویدی =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= viralmoviee (وایرال مووی) =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= دریافت برنامه از سایت viralmoviee.com(وایرال مووی)
‫تلگرام: alicoldplay
‫تقدیم به سرجوخه ی موقت، آلفرد مندس،
‫از گردان یکم سلطنتی پادشاه
‫که داستانهای این وقایع را برای ما تعریف کرد.