تماشای آنلاین فیلم و سریال با برنامه اندرویدی =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= viralmoviee (وایرال مووی) =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= دریافت برنامه از سایت viralmoviee.com (وایرال مووی)
‫نامه ها
‫این روزها خیلی نامه نمینویسید، درسته؟
‫اما شرط میبندم یک نفر هست که فراموشش نمیکنید
‫برای یک آدم چاق تو یک لباس قرمز میفرستید
‫و در صورتی که خوب باشید
‫بیشتر یا کمتر
‫براتون یکی، دوتا اسباب‌بازی میاره
‫با اینحال، بنظر میاد کسی اهمیتی نمیده
‫که چطور همه‌ی این ماجرا از کجا شروع شد
‫این یک داستان در مورد نامه هاست
‫‮و با این نامه شروع شد...
‫هفتاد و چهار،هفتاد و پنج،هفتاد و شش‮..
‫هفتاد و هفت، هفتاد و هشت، هفتاد و نه‮..
‫‮- هشتاد! ‫‮- گروهبان، قربان!
‫از بالا رسیده‮! ‫دستور اعزام برای یکی از دانشجوهاتون هست
‫برای اون، قربان
‫دانشجو جانسون‮!
‫هوووم
‫کافیه
‫بهم چیزی نگو ‫بذار خودم حدس بزنم
‫تسلیمم ‫کی هستی؟
‫گروهبان‮!
‫گروهبان، بفرمایید بشینید ‫میتونم چیزی براتون بیارم؟
‫اسپرسو؟ کاپوچینو؟
‫شما نباید در تمرین سوارکاری باشید؟
‫اوووم
‫نگران نباشید ‫یکی رو جای خودم فرستادم
‫از طرف دفتر جنرال دستور اعزام اومده
‫چی؟
‫این واقعیه گروهبان؟
‫سر به سرم نذار
‫بیا اینا رو نگه دار
‫آه، انتظار این رو زودتر داشتم‮..
‫ولی خب به لانه اژدها احضار شدم
‫برو و اسپرسو گروهبان رو کنسل کن
‫آه، بیا برای من رو بخور
‫دیگه بهش نیازی ندارم
‫و منم میرم آخرین نگاه رو به این مکان قدیمی بندازم ‫تا بتونم فراموشش کنم
‫هووم، متوجه شدم ‫ بریم
‫نه ماه
‫نه ماه شده از وقتی که من از تمام نفودم
‫برای وارد کردن تو به "آکادمی پست سلطنتی‮" استفاده کردم
‫در واقع، نه ماه و شش روز ‫کی میشماره؟
‫چی؟ بدون نون سوخاری؟
‫اوه، مرد، بیخیال
‫پس میشه یک آمار از پیشرفتت بگیریم؟
‫اوهوم..قطعا
‫‮- گروهبان ‫‮- بله قربان!
‫مرتب‌کردن و بایگانی‮:‮
‫کاملا ناموفق
‫رسیدگی به کبوترهای نامه رسان
‫عملکرد وحشتناک
‫انتقال کالا‌های شکستنی
‫بدتر از همه
‫خب، حالا با خبر شدی
‫ولی من تمام سعیم رو توی این کالج قدیمی کردم ‫درسته؟
‫بنظرم باید وسایلم رو جمع کنم و برم خونه ‫خیلی بد شد
‫‮"دارن" اوه "دارن"
‫‮- همونجایی که هستی وایسا ‫‮- نه، پدر
‫درست میگی، کِی میخوام بزرگ شم؟
‫کِی میخوام از تلف کردن این همه موقعیت
‫که تو با مهربانی برام فراهم کردنی دست بردارم
‫و مرد خودم بشم؟
‫باید بشینم و درمورد اولویت های خودم ‫ دوباره فکر کنم
‫وقتی ملافه ابریشمی رو دور خودم پیچیدم ‫و "چری" و "‮خاویار" میخورم
‫از همون برند قبلی میخری درسته؟
‫فکر میکنی من اجازه میدم از عمد شکست بخوری؟
‫و به آسونی به زندگی پر از امکانات
‫و بدون هیچ معنات برگردی؟
‫خب، آره دیگه کجا میشه‮..
‫تبریک میگم. تو الان یک پستچی هستی
‫میشه دوباره بگی؟
‫تو منصوب شدی به کار کردن در دفتر پست در‮..
‫‮"اسمیرنزبرگ"
‫یک سال وقت داری
‫چی؟ یک سال؟ کجا؟ اسمیرنزبرگ؟
‫چی‮.. ‫چه اتفاقی داره میفته پدر؟
‫شش هزارنامه کافی هست
‫با دست‌های خودت تمبر شده باشند
‫به دقت گوش کن، جسپر
‫اگر تو رسوندن نامه‌ها شکست بخوری ‫از همه چیز محروم میشی
‫نه آپارتمان مجلل
‫نه کالسکه، لباس، جشن‮..
‫دیگه خبری نیست
‫میتونی دنبال یک جای راحت ‫کنار جوی آب خیابون باشی
‫‮- ولی.. ‫‮- شش هزارنامه، یکسال
‫تو این مورد نمیتونی تقلب کنی ‫یا رشوه بدی
‫بابا! بیخال ‫منم، بیا دربارش صحبت کنیم
‫من پسرتم، جسپر، جسپی کوچولو
‫یادت هست میگفتم ‫‮"بابایی، میشه توی پست کردن نامه‌ها کمک کنم؟"
‫‮"میشه توی گذاشتن مدال‍ها توی نامه ها..
‫و تمبر زدن بهشون کمک کنم؟‮"
‫صَ صَب صبر کنید
‫میدونی چقدر زمان برد این یونیفورم اتو زده بشه؟
‫منم نمیدونم ‫ولی حتما یک نفر وقت زیادی گذاشته
‫سلام؟
‫بورگهارد! بالاخره یک چهره آشنا دیدم ‫باورت میشه اونها چکار‮..
‫بورگهارد، من تو کالسکه نیستم ‫بورگهارد؟
‫قربان ‫من میدونم میخواهید ادب بشه، ولی اسمیرنزبرگ؟
‫این همه سخت‌گیری ضروریه؟
‫اون پسر باید خودش رو پیدا کنه گروهبان ‫خدا رو چه دیدی
‫ممکنه یک روز از من برای این کار تشکر کنه
‫ممنونم، پدر‮!
‫واقعا شگفت‌انگیزه پدر‮. ‫خیلی ممنونم‮.
‫این خیلی عالیه پدر
‫خیلی خیلی عالیه
‫‮ممنونم پدر!
‫ممنون
‫عاشق این کالسکه‌ سواری افتضاحم
‫خیلی ممنونم
‫ممنونم، ممنونم، ممنونممم
‫برمیگردی به همون تقاطع ‫به سمت چپ درخت خشک‌شده میری
‫قابلت رو نداشت
‫چی؟ نه من گم نشدم
‫بهم اعتماد کن، تو گم شدی
‫بامزه بود، قایق قشنگیه
‫امکانش هست امروز ‫وقعا بشه سوارش شد؟
‫چی گفتی ؟
‫پستچی جدید. اسمیرنزبرگ
‫که تو یک جزیره هست ‫محاصره شده توسط آب
‫که من نیاز به یک قایق دارم تا برم اونجا ‫که تو داری
‫حالا کاملا متوجه شدی چی میگم؟
‫همیشه هوا اینطوریه؟
‫اِه، تازه کمی هوای گرم واردشده
‫هاه؟
‫رسیدیم. اسمیرنزبرگ
‫جذابه مگه نه؟ ‫باید تو بهار ببینش
‫تازه اون موقعه که این چیزای خاکستری دیده میشن
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫اوه، آه، رسم و رسومات ‫باورهای عجیب، این جورچیزا
‫همه‌ی اینها جزو فرهنگ این شهر بی‌نظیر هستند
‫نه٬ چرا‮..
‫اوه، شما حشرات موذی
‫بقیه کجان؟
‫بقیه؟
‫فکر کردم ممکنه یک نوع پذیرایی اینجا باشه
‫اوه! درسته درسته، پذیرایی ‫البته، پذیرایی
‫خوبه یادم انداختی
‫اون زنگی که اونجاست رو به صدا دربیار ‫اونوقت پذیرایی شروع میشه
‫‮- زنگ؟ ‫‮- آره برو بزنش
‫بعد همه میان
‫تازه اونها پیش‌غدا، گروه موزیک ‫و..کلید شهر رو هم دارن
‫همه چیزای پذیرایی رو دارن
‫جدی؟
‫‮- اینجا؟ ‫‮- البته، چرا که نه
‫خب، هر روز که یک پستچی جدید ‫از یک شهر بزرگ نمیاد‮!
‫هاه؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫وااو وااو
‫عاهه
‫اوو دارن گاز میگیرن ‫بیا پایین، بیا پایین
‫قشنگ نیست؟
‫فکر کردی پذیرایی رو فراموش کردن؟
‫منو از اینجا ببر بیرون، سریع
‫‮- آوه ‫‮- اونجا چخبره؟
‫‮- چرا همه ایستادن؟ ‫‮- خب
‫ببینید کی بالاخره شکست رو قبول کرده
‫ما؟ شکست ؟
‫هاه !جالبه
‫قبول کن‮! ‫شما میخواستید فرار کنید و زنگ رو زدید
‫الینگبو و فرار؟ هیچوقت ‫کار یکی از جونورای شما بوده
‫صداتو روی من بلد نکن
‫‮- اوه اینجا رو باش! ‫‮- شما زنگ رو زدید
‫خودت میدونی..تو زنگ رو زدی
‫شما ترسیدید ‫حالا میخواید بگید ما ترسیدیم
‫‮- غیر قابل باوره ‫‮- ما داشتیم برف پارو میکردیم
‫اوه، ووها، هی‮ !
‫هاه، اونجا چی داری بچه؟
‫مال منه
‫کدو تنبل، به بابایی نشون بده چی پیدا کردی
‫واسه منه
‫این نوع برخورد با یک نفر نیست
‫به خصوص با این شخص
‫فقط یک لحظه..بذارید
‫یک پستچی؟
‫‮- پفف، شوخی نکن ‫‮- کی میخوان یاد بگیرن؟
‫هی! اونا یه پستچی دیگه برامون فرستادن
‫خیله خب، خیله خب
‫شما نمیدونید من کی هستم ‫پس این چیزا رو نادیده میگیرم
‫باشه؟ ‫باید بگم که من واقعا یک پستچی نیستم
‫خب هستم، چون این کار خانوادگی ماست ‫پدرم یک‮..
‫‮- نذارید شروع کنم چون.. ‫‮- کجا بودیم؟ زنگ رو بزید لطفا
‫زندگی خیلی کوتاهه
‫که وارد جزئیابتش بشیم ‫ولی‮..
‫بیا به پیشخوان ‫من الان میام
‫خیله خب ، گوش کن
‫هر کی که اونجایی بهت هشدار میدم ‫دلت نمیخواد با من دَر بیفتی، باشه؟
‫یا خود خدا ‫این چه بوییه؟
‫ماهی خال‌خالی تموم کردیم ‫امروز فقط شاه‌ماهی و ریشدار داریم
‫اوه
‫یونیفرم، عرقِ سرد، زهره ترک شده از ترس
‫خیله خب میخوام حدس بزنم کی هستی
‫تو پستچی جدیدی
‫و راننده گولت زد تا زنگ نبرد رو بزنی
‫زنگ نبرد؟ ‫چه جور شهری زنگ نبرد داره؟
‫میشه پنجره‌ای چیزی اینجا باز کنیم؟ ‫نمیتونم تظهار کنم‮..
‫به اسمیرنزبرگ خوش اومدی
‫مرکز بزرگترین دشمنی جهان
‫دشمنی؟
‫کینه، دعوا
‫کرام‌ها در مقابل الینگبو‌ها
‫پس‮...
‫میخوای چیزی بخری یا اومدی فقط حرف مفت بزنی؟
‫صبرکن
‫این مدرسه نیست؟ ‫اینجا نباید دانش‌آموز و معلم باشه؟
‫اوه بله، اوه مرسی مرسی
‫میدونستم یه چیزی رو فراموش کردم ‫بچه‌ها‮!
‫ممنونم‮!
‫تو ملعمی؟
‫خیله خب ‫اینجا روال کار اینطوریه
‫من ماهی میفروشم ‫و اونی که اون طرف پیشخون هست
‫‮- که تو باشی ‫‮- یا پیغمبر! اون تویی؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫‮- اتفاقی که افتاد این بود.. ‫‮- منظورم رو اشتباه متوجه شدی
‫یک کار معلمی گرفتم
‫تو جایی که مردمش ‫ بچه هاشون رو نمیفرستن مدرسه
‫تا با دشمن قسم خوردشون همکلاس بشن؟
‫اوه نه، ما نمیتونیم اینو داشته باشیم
‫پس، من مجبورم این کار رو بکنم ‫تا بتونم پول جور کنم
‫و یک شروع جدید داشته باشم ‫خیلی خیلی دور از اینجا
‫میخوای چیزی بخری یا نه؟
‫امروز فقط شاه‌ماهی داریم
‫آه پس اینجایی ‫تعجب کردم اینقدر سریع کجا رفتی
‫صبح‌بخیر، خانوم "آلوا‮"
‫‮- موگِنز ‫‮- زودباش رفیق!
‫بهترینش رو برای آخرین نفر نگه داشتم
‫هیچ‌جا خونه آدم نمیشه
‫اوو، چه کار‮..
‫‮- اینو پست کن، پستچی! ‫‮- یک لحظه صبر کن این کاملا..
‫برو خونتون بدبخت
‫اوه آره؟ اگر من یه بدبختم ‫پس تو..تو..اوه
‫تو خیلی دور شدی، رفتی
‫خب، اینجا امکانات زیادی داره ‫نور طبیعی
‫منطقه روستایی، تهویه هوا و چشم انداز وسیع
‫مناسب برای حیوان دوست ها
‫‮- حالشو ببر ‫‮- صبرکن، صبرکن
‫این نمیتونه درست باشه..من
‫‮اوه، حالا فهمیدم، پدرم بهت گفته ‫این کارا رو بکنی؟
‫هه هه، بامزه بود
‫باشه، کافیه ‫حالا جایی که باید بمونم رو نشونم بده
‫یک حمام داغ و منوی شام رو میخوام
‫ببین بذار کمکت کنم
‫تو یک پستچی در اسمیرنزبرگ هستی
‫که یک جزیرست ‫از دنیا دورافتاده
‫اینحا سرما وحشتناک، مردم عصبانی ‫و همسایه‌های خشن داره
‫و حالا اینجا خونته
‫درست روشنت کردم؟
‫آآه
‫اوه
‫چیزی نمونده تموم بشه
‫چی؟
‫هوم؟
‫اوه
‫اه
‫بسه ‫این جا بدترین جای دنیاست
‫من میخوام برم خونه
‫نه، نمیتونی بری، یاد نیست؟
‫تو خیابون ها میمیری
‫اما از اینجا متنفرم
‫اینجا خیلی سرده
‫و مردم با من خوب نیستن ‫و دلم واسه ملافه های ابریشمیم تنگ شده
‫خفه شو ‫اینقدر ضعیف نباش
‫تمرکز کن ‫چطور میتونی از اینجا بری
‫تو نیاز به...نیاز به
‫نامه داری
‫آه
‫خیله خب، این کی نامه داره ‫میتونم حسش کنم
‫بیا پیش بابا..تو کوچولوی شیرین
‫اووه..بیخیال
‫
‫باشه ‫فکر کنم باید برم پیش منبع نامه‌ها
‫صبح بخیر خانوم
‫همونطور که معلومه من پستچی ام
‫اگر نامه داری من میتونم ارسال کنم
‫میتونی بری بیاریشون و بدیش به من‮..
‫سلام!سلام‮!
‫اگر نامه دارید خوشحال میشم من تحویلشون بدم
‫
‫کارت تبریک تولد؟ ‫اقوام دور؟
‫آگهی فوت؟
‫یا خداا
‫نامه یا بسته‌ای ندارید؟
‫هیچ بسته‌ای؟
‫زود باشید ملت‮!
‫نامه..نامه..من تمام روز وقت ندارم
‫خیله خب، آروم باش، هول نشو، هول نشو
‫اوه فکر کنم واسه همینه ‫بهش میگن"پست حلزونی‮" ‫(بخاطر سرعتش و خزیدنش بهش تیکه میندازه)
‫خیله خب، اینجا چخبره؟ ‫نامه‌ها کجان؟
‫اوه. مردم اینجا فقط یک چیز دارن به هم بگن
‫آه
‫و منظورشون رو بدون نامه خیلی خوب میرسونند
‫‮- اینطور نیست؟ ‫‮- صبرکن صبرکن
‫هیچ‌نامه ای نیست؟ ‫ولی چطور قراره من از اینجا برم بیرون‮..
‫‮- این دیگه چیه ‫‮- سلام؟
‫آقا، میشه نقاشی من رو پس بدید؟
‫باد اونو بردش
‫‮- لطفا؟ ‫‮- الان نه بچه
‫نمیبینی سرم شلوغه ‫دارم سعی میکنم چطور‮...
‫خب اینم یه فکریه
‫من یک پستچی هستم، میبینی؟
‫پس من نمیتونم بهت بدمش ‫ولی میتونم واست پستش کنم
‫‮- چطوری؟ ‫‮- از این ساده‌تر نمیشه
‫من الان این نقاشیت رو تا زدم ‫که خیلی هم خشگله
‫گذاشتمش داخل این پاکت
‫و بعد تنها چیزی که میمونه هزینه پستی هست ‫تا من بتونم داخل صندوق پست بذارمش
‫‮- هزینه پست؟ ‫‮- آره
‫فقط یک پِنی سمت من بنداز ‫تا من واست تمبر بزنم
‫و آماده ارسال بشه
‫نمیتونی فقط بذاریش داخل؟
‫آوو
‫خیلی خیلی دلم میخواد ‫ولی نمیتونم
‫اگر هزینه پستی نداشته باشه ‫که دیگه نامه نیست
‫دیدی روال کار چطوره
‫خب چی میگی؟
‫من نامه‌ام رو میگیرم ‫تو هم نقاشیت رو میگیری
‫معامله برد-برد هست ‫نقاشیت رو میخوای، مگه نه؟
‫‮- آم.. ‫‮- اگر نمیخوایش، نگهش میدارم
‫‮- هممم ‫‮- عاشقشم
‫اگر جای تو بودم نگهش میداشتم
‫و نامه رو به خودم میفرستادم
‫اوه، سلام بابا
‫این مرد خوب میگه میتونه نقاشیمو ‫برای خودم پست کنه
‫‮- داره دروغ میگه، بچه‌ها دروغگو هستند ‫‮- میتونی یک پنی بهم بدی؟
‫اوه اینجا رو. آدرس اشتباه ‫چقدر احمقم
‫اینها که ‫اینجا که منزل اسپندلبرگ نیست
‫بعدا میبینمتون
‫خیلی خیلی ممنونم ‫و نیازی به‮...
‫آه ‫سگ ها ..سگ ها
‫و این یکی باید پست پیشتاز باشه ‫‮(بخاطر تند دویدنش میگه)
‫خیله خب، اسمیرنزبرگ
‫ممکنه این دور رو برده باشی
‫ولی اگر فکر میکنی من تسلیم میشم ‫کور خوندی
‫نامه‌هام تو زودترین زمان جور میکنم
‫و بعدش با هوای سردت و مردم ابلهت ‫و مرغ هات خداحافظی میکنم
‫درسته ‫همینطور تو
‫میبینی ‫من یک هفته وقت میخوام
‫نهایت دو هفته
‫بد موقعی نیست که؟ ‫میبینم بدجور ذله شدی
‫تو احیانا
‫کاری چیزی نداری؟
‫چرا، دارم
‫اومدم اینجا نامه ها رو ببرم
‫خب، کجان؟
‫باید تو حمل کیف های سنگینتر کمک کنی
‫بدجور کمرم درد میکنه
‫‮- مرد، ازت متنفرم ‫‮- میدونم
‫خب، نامه‌ها کجان حالا؟
‫کجا نگهشون میداری؟ ‫توی اتاق جداگانه یا جای دیگه؟
‫نظرت چیه من تو اتاق راه برم
‫و اگر به نامه‌ها نزدیک شدم ‫تو بگی "گرمتر‮"
‫و اگر از نامه‌ها دور شدم ‫تو بگی "سردتر‮"
‫‮- و بعدش ‫‮- اون چیه؟
‫کجا؟ اوه کلبه "مردجنگلی" رو میگی؟
‫آره, کسی اونجا زندگی میکنه؟
‫بله البته ‫باید حتما یک سر بری اونجا
‫آدم خوبیه ‫عاشق مهموناست
‫سلام‌؟ من تو خونتون هستم ‫یا هرچیزی که اسمش هست
‫کسی نیست؟
‫آه, بیخیال واقعا؟
‫البته، این اتفاق میفته
‫عالیه. من اون قایقران رو میکشم
‫چی؟
‫اسباب‌بازی ها
‫آه، بزن که رفتیم
‫حالا میتونم با رضایت کامل از تموم کردن ‫ماموریتم برم خونه
‫آه
‫برو
‫دیگه بسمه...بریدم
‫تو جوب زندگی کردن ‫بهتر از تیکه تیکه شدنه
‫نه، مرسی
‫برو
‫لطفا منو تیکه تیکه نکن ‫و نندازم توی جنگل
‫اینجا کجاست؟
‫چی؟ چمیدونم..از کجا باید بدونم
‫صبرکن
‫میدونم کجاست
‫همین جاده رو بری پایین ‫میرسی اونجا
‫نمیتونی نبینیش ‫یا من میتونم بهت نشون بدم
‫البته.. بذار نشونت بدم
‫خیله خب
‫شرمنده..فقط من‮..
‫همین جاست رسیدیم
‫میخوای پیاده بشی مراقب باش ‫آه این چیه؟
‫تو پستچی هستی.. مگه نه؟
‫تو میخوای من‮..
‫نه اما من‮..
‫حتما ‫ باعث افتخاره
‫هیچ‌چیز رو بیشتر از تحویل دادن
‫چیزی که مطمئنم یک سر قطع شدست ‫دوست ندارم
‫منظورم اینه، امکان نداره ‫که یک سر قطع شده نباشه
‫یک سر قطع شده رو تو دستام نگه داشتم
‫ببین.. من
‫آه.. تو اینجا
‫به عنوان یک آدم چاق خیلی آرومی
‫منظورم تنومند بود..آه خوش هیکل
‫تو یجورایی‮..
‫چی؟ داخل اونجا؟
‫حتما شوخی میکنه ‫امکان نداره، به هیچ عنوان
‫منظورم اینه..اولا ‫خیلی دوست دارم
‫ولی ببین، از حصار‌ها نمیشه رد شد
‫اوه خب
‫چکار میخوای بکنی، میخوای‮.. ‫الان داره چه اتفاقی میفته؟
‫هی، گوش کن، اینو بازکن
‫چرا اینکارو با من میکنی؟
‫اوه، نه
‫باشه، تو بردی، چی میخوای؟ ‫پول؟ بابای من خیلی پولداره
‫میتونی یه یادداشت بنویسی و ازش باج بگیری ‫نوشتن که بلدی، درسته؟
‫اوه، اصلا مهم نیست ‫خودم برات مینویسم
‫هیجوقت نمیفهمه من بودم ‫یه جور مینویسم فکر کنه از طرف تو بوده
‫از کلمات کوتاه استفاده میکنم مرد ‫خواهش میکنم! خواهش میکنم‮!
‫فقط بذار بیام بیرون ‫من باید بیام‮..
‫چرا؟
‫اوو
‫کی اونجاست؟
‫آه
‫در، در، در
‫قفل‌ها رو‮!
‫باید باز بشه، بجنب
‫باز شو ، باز شو، بجنب
‫زود باش، زود باش، زود باش
‫به خودت مسلط باش، به خودت مسلط باش
‫آه
‫اونا کجان، پسرا؟
‫نذارید فرار کنن،بگیریدشون، زود باشید
‫خیله خب
‫همه‌ کارهایی که میخواستی کردم..میشه حالا
‫هوم
‫واقعا؟
‫آه اومده کارش رو تموم کنه
‫‮- اوه نه! ‫‮- آقای پستچی؟
‫اونجایید؟
‫برید، از اینجا برید، اون صداتون رو میشنوه
‫ما میخوایم این نامه ها رو پست کنیم
‫چی؟ چی گفتی؟
‫پسرخالمون گفته ‫اگر یک نامه بفرستیم برای آقای کلاوس
‫اون برام یک اسباب‌بازی میاره
‫اون همچنین گفت هر کدوممون یک پنی بیاریم
‫اگر هزینه پستی ندیم ‫نامه نیست، درسته؟
‫‮- پیس، هی تو ‫‮- هوم؟
‫یه اسباب‌بازی میخوای؟
‫هی! تو
‫اسباب‌بازی جدید میخوای؟
‫فقط برای آقای "کلاوس"یک نامه بنویسید
‫و داخل پاکت‌نامه بذارید ‫اسمتون رو روش بنویسید و یک پنی هم بیارید
‫یک پنی فراموش نشه‮!
‫بهتره نامه‌ها غمگین باشن، غمگینن؟
‫خیله خب، کارتون خوب بود
‫باشه... و حالا
‫نوبت قسمت حیله گری هست
‫خیله خب یادت باشه
‫احتمالا قاتل با تبر نباشه‮..
‫ولی هنوزم احتمالش هست ‫ولی..نه
‫تو اعماق وجودش آدم خوبیه
‫سلام
‫آقای کلاوس..درست میگم؟
‫من رو یادتون میاد؟ ‫دیشب ورود غیرقانونی به یه خونه داشتیم
‫جسپر جوهانسون، پستچی
‫ولی ما هیچوقت به طور مناسبق
‫اوه‮...
‫من..آه
‫ببنید آقای کلاوس ‫بنظر میاد خبرش پخش شده
‫بچه‌های بدبخت اسمیرنزبرگ ‫به طور کاملا خودجوش
‫شروع به نوشتن نامه کردن برای شما
‫و درخواست اسباب بازی میکنن
‫پس من فکر کردم
‫شما انبارتون پر از اسباب‌بازی هست
‫که فقط اونجا دارن خاک میخورن
‫اوه..خدایا..خیله خب..الانه شروع کنه
‫اوه، واو
‫این
‫کاملا عادیه
‫نشانه هیچ بیماری روانی نیست
‫‮- برو پِی کارت ‫‮- آقای کلاوس، قربان!
‫اون بچه‌های کوچیک
‫اگر شما اسباب‌بازیهای قدیمی‌تون رو ‫بهشون اهدا کنید
‫خب.. من هم با کمال میل بهشون میرسونم
‫آقای کلاوس صبر کنید
‫خواهش میکنم
‫به تمام شادی که به ‫ زندگی فلاکت‌بارشون میدی فکر کنید
‫اینجا رو ببین
‫هرلیف کوچولوی بیچاره
‫اون فقط چوب و سنگ داره که باهاشون بازی کنه ‫چه ناراحت‌کننده
‫و این یکی
‫پنی کوچولو... پِتی
‫عروسکش اینقدر قدیمیه که
‫وقتی اومد پیش من کلا خرد شد
‫و کریستوف ‫کریستوف کوچولوی زشت
‫این کوچولو‮...
‫امشب ‫همون ساعت قبلی
‫عالیه‮! همون ساعت قبلی چیه؟ ‫یعنی نصف شب؟
‫‮- الان هم میتونم اسباب‌بازی ها رو ببرم ‫‮- نه. خودم باهات میام
‫واقعا هیچ نیازی نیست ‫با من بیاید
‫ممکنه خلاف قوانین باشه
‫که یک نفر بدون مجوز با پستچی بیاد
‫باید تو کتاب قوانین چک کنم
‫عالیه، پس امشب میبینمت ‫صحبت خوبی بود. صحبت خوبی بود
‫ووهوو
‫هاه؟
‫اوه
‫بازی کردن
‫با یک اِلینگبو؟
‫‮- با یک الینگبو! ‫‮- تو تمام سالهای عمرم
‫‮- شما هم شنیدید؟ ‫‮- غیر قابل قبوله
‫نمیدونم چطور اتفاق افتاد
‫برای یک ثانیه من سرم رو برگردوندم
‫و بعد دیدمش
‫در سریعترین زمان ممکن آوردمش، قربان
‫‮- من میگم اشتباهه، اشتباهه ‫‮- غیر ممکنه
‫‮- چکار باید بکنیم؟ ‫‮- غیر قابل تصوره
‫این بده، خیلی بده
‫واقعا بدترین چیزیه که دیدم ‫با خودت چه فکری کردی بچه؟
‫اصلا میدونستی
‫کرام‌ها و الینگبوها با هم بازی نمیکنن؟
‫‮- اما چرا؟ ‫‮- پرسید "چرا" ؟
‫‮- میبینی منظورم چیه؟ ‫‮- چرا؟
‫من نمیدونم چکار کنم
‫خواهش میکنم کمکم کنید خانوم، التماس میکنم
‫میدونی این چیه، بچه جان؟
‫این سنت ماست
‫قرن‌هایی پر افتخار از نفرتی ‫که از نسل های قبل بما رسیده
‫در تاریخ نزاغ هزار روزه سال چهل و پنج بوده
‫که ما برنده شدیم
‫مسابقه دریایی مرغ
‫برهنگی بزرگ در سال 86
‫پس، اگر چیزی در تاریخ هست
‫که ما میدونیمش اینه که
‫اینه که همیشه ‫یک کرام از یک الینگبو متنفره
‫و یک الینگبو نمیتونه یک کرام رو تحمل کنه
‫دلیلش این هست
‫حالا، من میخوام بدونم تو قصد بی‌احترامی ‫به این همه میراث رو نداشتی درسته؟
‫‮- درسته ‫‮- و این اتفاق دیگه تکرار نمیشه
‫میشه؟
‫البته که نه
‫حالا بهم بگو این چیز خشگل ‫از کجا اومده
‫اوه
‫بذار حدس بزنم ‫قرار نیست جلوی در بذاریمش؟
‫تو واقعا با کلمات میونه خوبی نداری ‫میدونستی؟
‫معلومه که نمیدونستی ‫حتی جواب هم نده
‫شرمنده! شرمنده! شرمنده‮!
‫ووو،وو نه نه
‫بس کن، بس کن
‫بس کن
‫آه
‫ووه
‫تو جونور موذی کثیف
‫‮‮- من، من ‫‮- من رو انتخاب کن
‫‮- برید کنار ‫‮- اول من
‫من یه دوچرخه میخوام
‫‮- به آقای "کلاوس" بگو من دوچرخه میخوام ‫‮- ساکت شید
‫‮- نامه من رو بگیر، نامه من ‫‮- من، مال من
‫اول من، اول من، یه عروسک میخوام
‫‮- من من ‫‮- باشه باشه، همه تو یه صف، بجنبید
‫برید عقب، باشه، همه توی صف
‫‮- آفرین ‫‮- برو بیرون، بجنب
‫نامه؟ خوبه ‫نامه؟ خوبه
‫گرفتم. از اینجا برو ‫عالیه. برو کنار
‫(نامفهومه:دی)
‫‮- زبونش چه مشکلی داره؟ ‫‮- اون اهل اینجا نیست، سامی هست ‫(قبیله بومی ساکن قطب شمال)
‫باشه، ولی من هیچ نامه‌ای نمیبینم ‫پس وقتی نامه داشتی بیا
‫روز خوبی داشته باشی
‫خدافظ. خیله خب نامه ای نبود؟
‫‮- اینجا! اینجا! ‫‮- من، من
‫خوبه. همتون میدونید قرارمون چیه
‫بدون نامه از اسباب بازی هم خبری نیست
‫اما ما نوشتن بلد نیستیم
‫چه بد شد بچه جون
‫صبرکن، میدونی باید چکار کنی؟
‫‮- چکار دارید میکنی؟ ‫‮ - آه
‫به بچه‌ها میگی برن مدرسه ‫ نوشتن یاد بگیرن؟
‫مشکلت چیه؟
‫آره، خب کاری که من قصد داشتم بکنم‮..
‫گوش کن پستچی
‫هر کاری که داری میکنی ‫من رو واردش نکن
‫من پنج ساله اینجا دارم میپوسم
‫و خیلی نزدیکه از اینجا برم
‫بهت اجازه نمیدم خرابش کنی
‫فهمیدی؟
‫این بچه ها بدون تحصیلات مناسب زندگی کنن؟
‫منظورم اینه‮..
‫منو ببخش، من خیالبافم ولی‮.. ‫برای همین ما این کارا رو نمیکنیم؟
‫هوم؟ هوم؟
‫چرا یه معلم شدی؟
‫تا بتونی یک تفاوت ایجاد کنی؟
‫آه. عشق دوران جوانی ‫(هعیی)
‫منو برد به دوران قدیم، میدونی
‫نگاه پرشور ‫تپش شدید قلب
‫هق هق کردنا ‫و خیس کردن شلوارها، البته نه
‫نمیتونم ربطش بدم
‫پس میری میخوای ‫وقتی که صبح بیدار شدی
‫هدیه درست اونجا کنار شومینه هست
‫درسته، آقای کلاوس شگفت انگیزه
‫‮- آره فوق العادست ‫‮- درسته
‫‮"کلاوس" ؟ "شگفت انگیز" ؟
‫اون بزرگه ‫ولی میتونه از هر دودکشی بیاد پایین
‫‮- واقعا؟ چطوری؟ ‫‮- نمیدونم
‫جادو، فکر کنم
‫واو
‫اونجا
‫آه
‫اگر جوراب‍هات رو آویزون کنی اونجا
‫آقای کلاوس با هدیه پرشون میکنه
‫اون وقتی میاد که خوابی
‫هیچکس تا حالا ندیدتش
‫انگار اون نامرئی باشه
‫اون بیسکوییت دوست داره ‫فراموش نکنید براش بیسکوییت بذارید
‫برو خونتون بدبخت
‫هوم
‫حالا کی بدبخته، بچه‌ی لوس؟
‫آقای کلاوس خیلی باحاله
‫هی، در مورد آقای کلاس شنیدی؟
‫اسمس کلاوش هست ‫و بهترین اسباب‌بازی ها رو میسازه
‫‮- کلاوس ‫‮- کلاوس
‫‮- اون فوق‌العادست
‫اسباب‌بازی هاش بهترینن
‫‮- چی شده؟ ‫‮- حرفشم نزن
‫تو فقط اونجا نشستی ‫و همه بهت لقب جادویی میدن
‫چی؟
‫امروز قرار هست چیزی یاد بگیریم؟
‫ببین، اگر قراره اینجا باشی ‫حداقل ساکت باش
‫چرا نمیرید تا..نمیدونم
‫حروف صدا دار یا همچین چیزی بنویسید
‫اما ما دفتر نداریم
‫یا خودکار
‫خیله خب. بیاید یه قراری بذارید
‫اگر من بهتون یه چیزی یاد بدم ‫از اینجا میرید؟
‫اوهوم
‫باریکلا
‫واقعا؟ این اسم منه؟
‫آره، آره اسم توئه
‫واو
‫میشه بیشتر بهم یاد بدی؟
‫‮- لطفا؟ ‫‮- بعدش من
‫‮- من هم میخوام اسممو بنویسم ‫‮- من هم همینطور، میخوام اسمم رو بنویسم
‫‮- من رو انتخاب کن ‫‮- میخوام اسمم رو بنویسم!
‫‮- منم همینطور، میخوام اسمم رو بنویسم ‫‮- به منم یاد بده
‫‮- من هم میخوام اسمم رو بنویسم ‫‮- بعدی منم
‫خیلی سنگینه
‫باشه پس
‫من خودم میرم، تو مجبور نیستی
‫قصد توهین ندارم ولی یه نفر باید رژیم بگیره ‫چکار میکنی؟
‫کادوی کمتر، وزن کمتر
‫کادوی کمتر؟
‫اما کادوی کمتر یعنی نامه‌ی کمتر ‫و نامه‌ی کمتر یعنی‮..
‫از بین رفتن رویای بچه های بیشتر
‫نه، نه، نه، نه من اجازه نمیدم
‫ما یک وظیفه‌ی سوگند خورده در قبال بچه ها داریم
‫آهه
‫گرفتمت‮!
‫آهه
‫هووم
‫بیا اینجا..بجنب
‫آهه .. واوو
‫درسته..من خستشون میکنم ‫ تو هم بگیرشون
‫کار خوب تیمی... ووهو
‫
‫‮- درسته ‫‮- استفاده از گوزن شمالی ایده خوبی بود
‫کار تیمی خوبی بود
‫‮- زمان رو خوب کنترل کردیم ‫‮- قابل اعتماد، قوی و همکاری خوب
‫خیله خب، دفترپست رسما بازه
‫اگر نامه دارید بیاید اینجا
‫ممنون. ممنون
‫هی، بدبخت
‫چی میدی؟
‫من نامه‌م رو فرستادم ‫و فقط یک تیکه ذغال گیرم اومده
‫خب لیافتت همون بوده
‫بچه وزغای شیطانی مثل تو ‫از آقای کلاوس اسباب بازی نمیگیرند
‫اوه آره ؟ از کجا میدونست ؟ ‫مگر اینکه تو بهش گفته باشی
‫نیازی نبود بگم
‫اون خودش میفهمه
‫منظورت چیه
‫میدونی، اون همه چیزو میبینه
‫همه شیطنت‌ها، شوخی‌ها ‫و اعمال پلیدتون رو میبینه
‫اون یه لیست داره
‫‮- بهش میگه لیست "بچه‌های بد" ‫‮- دروغ میگی
‫بهم اطمینان کن
‫دلت نمیخواد تو لیست "بچه‌های بد" باشی
‫خب، هنوزم میخوای اون گلوله برفی رو پرت کنی؟
‫نه فکر نکنم
‫آرهه
‫چرا میری و با پستچی در میفتی؟
‫وقتی با پستچی درمیفتی ‫ این چیزیه که گیرت میاد
‫فقط بچه‌های خوب اسباب‌بازی میگیرن؟
‫‮آقای کلاس عزیز
‫من امروز برفهای خیابون رو پارو کردم
‫‮کار خوبیه، مگه نه؟ ‫‮- سلام!
‫‮لطفا اسم من رو تو لیست "بچه‌های بد" نذارید
‫‮آقای کلاس عزیز
‫‮امروز من و برادرم ‫در کارهای خونه به مادرمون کمک کردیم
‫‮اگر برامون اسباب‌بازی بیاری ‫هر روز اینکارو میکنیم
‫‮آقای کلاوس عزیز، همسایه ما ‫‮امروز داشت سوراخ حصار رو درست میکرد
‫‮که یک دفعه افتاد
‫‮- اوو ‫و پاش صدمه دید
‫‮حتما خیلی درد داشته ‫‮- ولم کنید!
‫‮ چون از داد زدن دست برنمیداشت ‫‮- الینگبوها بهم حمله کردن، کمک!
‫‮پس ما کمکش کردیم
‫میگفت خوشش نمیاد، اما تو اعماق وجودش ‫فکر کنم دوست داشت
‫‮این کاری بود که امروز کردم
‫‮و دیروز
‫به جای دزدیدن توت‌ های خانوم رونا ‫ما همه‌ی اونها رو براش چیدیم
‫هوم؟
‫اون بعدش به خونه ما اومد ‫و یک عالمه مربای توت برای مادرم اورد
‫هوم
‫و بعد ‫مادرم براش کیک توت برد
‫آقای کلاوس عزیز ‫‮- هوم
‫من هر روز میرم به کلاس
‫و همیشه تکالیفم رو انجام میدم ‫‮- اوه مرسی
‫سلام آقای پستچی
‫خانوم آلوا ‫بهترین معلمه
‫علاوه بر این ‫کلارینت قدیمی پدرم رو هم تمیز کردم ‫(یک نوع ساز)
‫امیدوارم کارم خوب بوده باشه، بنظر خوشحال میومد
‫لطفا یک اسباب‌بازی بهم میدی؟
‫هاه؟
‫چی؟
‫چی شده‮..
‫سلام رئیس، حالت چطوره
‫‮- اینجا ‫‮- چی؟ چطوری؟
‫بیاید بازی کنیم بچه ها
‫فکرکنم وقتشه یک پیام ‫برای اون پستچی بفرستیم
‫میدونی که چکار کنی.. کدو
‫مال خودمه‮..
‫حالا قناد به الینگبوها هم کیک میفروشه
‫بدون اینکه تیغ داخل خمیر بذاره
‫اوه، میدونی آتش سوزی خونه ها ‫70درصد کمتر شده؟
‫کاملا درسته. آخرین باری که دیدی ‫یک خونه آتیش بگیره کی بوده؟
‫دقیقا، آشپزی بیرون خونه ‫دادن غذا به همدیگه و‮..
‫خب، نمیدونم
‫این روزا انگار همه دیوونه‌‌ای چیزی شدن
‫یک کار درست خوب
‫همیشه روی بقیه تاثر میذاره
‫ببین کی واسه ما پرحرف شده‮! ‫بگو ببینم
‫چی باعث شد اون کلمات رو ‫ داخل اون جمله حکیمانت بکنی؟
‫فقط چیزی رو گفتم
‫که یک نفر قبلا میگفت
‫خب بذار من یه چیزی بهت بگم
‫من به اندازه‌ای این طرفا بودم که بدونم ‫همه هر کاری رو واسه یه چیزی انجام میدم
‫اون بچه ها؟ اون بچه ها بخاطر اسباب بازی ‫اون کارا رو میکنن. و بزرگترا؟
‫خب ، نمیدونم اونا دنبال چی هستن
‫ولی مطمئنا به خاطر صلح و دوستی نیست
‫تو چی؟
‫‮- چه سودی واسه تو داره؟ ‫‮- من؟
‫خب... میدونی
‫این قضیش فرق داره..این
‫مواظب باش
‫‮- مال منه ‫‮- چی؟
‫
‫‮ نمیتونم باور کنم
‫تو کمی ما چه غلطی میکنید؟
‫کمین شما؟ این کمین ماست
‫‮- نگه دار، نگه دار ‫‮- دارم سعیمو میکنم
‫نگهدار، نگهدار
‫ووها
‫اوه، عالیه ‫ببین چکار کردی
‫‮- ما چه کار کردیم؟ ‫‮- بقیش با خودت
‫ووها
‫واو
‫اینا دوستای تو بودن؟
‫اووه
‫آدمای خوبی بنظر میان
‫بچه ها، باورتون نمیشه دیشب چی دیدم
‫یک سورتمه در حال پرواز ‫که گوزن های شمالی میکشیدنش
‫آره
‫ببینید، انگار میتونه بخنده
‫معما حل شد
‫
‫صبرکن، صبرکن، وقت استراحت ‫واقعا؟
‫‮- تو این طوری میخندی؟ ‫‮- درسته
‫بیا اینا رو بار بزنیم
‫اوه، نه، نه نمیتونی از این یکی قسر در بری
‫‮- بذار یک بار دیگه خندتو ببینم ‫‮- نه
‫بیخیال ‫فقط یه پوزخند با دهن بسته
‫‮- فقط یه خنده ‫‮- همینطوری ادامه بده تا ببین چی میشه
‫باشه بس میکنم
‫بگو ببینم در مورد اون مرد یک پا ‫که وارد بار میشه چیزی شنیدی؟
‫بنظر موجودیمون داره تموم میشه ‫مگه نه؟
‫آره، فقط چند سفر دیگه و بعدش تموم میشه
‫تو باید‮..
‫دوست داشته باشی که دیگه شیف شب نداری
‫‮- درسته؟ ‫‮- آره
‫بله. بله
‫منم همینطور
‫سلام، پستچی
‫اوه، خوبه برگشتی
‫آره، آره، آره خیلی خوبه
‫ولی هر چی که داری میگی ‫من مشکلات خودم دارم، میدونی؟
‫منظورم اینه، دیگه اسباب‌بازی نداریم ‫و بدون اسباب‌بازی دیگه نامه‌ای هم در کار نیست
‫و بدون نامه‮..
‫آه، فراموشش کن
‫وقتم دارم تموم میشه
‫تقریبا داره کریسمش میشه ‫و من هنوز‮..
‫کریسمس، کریسمس
‫خودشه. صبرکن
‫ما باید..باید
‫میشه از ایوان من بری پایین؟ ‫بی اجازه وارد ملک من شدی
‫من، رهبر پرافتخار کرام‮..
‫زودتر تمومش کن
‫‮خفه‌شو احمق، داره تموم میشه
‫من، رهبر پرافتخار‮..
‫اه ولش کن، حسش رفت
‫میدونید چرا این جلسه رو گذاشتیم
‫‮بله.. البته که میدونم
‫آه‮...
‫‮- نبرد در نیمه‌شب؟ ‫‮- دور و برت رو ببین اکسل!
‫قبیله ات کجاست؟
‫من بهت میگم کجان
‫اونا توی جشن‌اند ‫دارن آشپزی میکنن و پیک نیک میرن
‫چاشت دوم رو فراموش نکن‮! ‫(وعده غذایی که بین ساعات 10 تا 12 صرف میشه)
‫اون باشگاه کتاب بود که "سون" بیچارمو ازم گرفت
‫میبینی؟ اون پستچی و اون ‫اسباب‌بازی ساز پیر
‫دارن مغز همه رو شست و شو میدن
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه باید نیروهامون رو مقابل ‫یک دشمن مشترک متحد کنیم
‫ما باید آتش بس کنیم
‫آتش بس؟ نکنه دیوونه شدی؟
‫ما با هم متحد میشیم ‫تا به این کار برسیم
‫یا همه چیز قراره
‫‮- باشگاه کتاب و پیک نیک بشه ‫‮- و چاشت دوم!
‫‮- چاشت دوم رو یادت نره ‫‮- باشه، اونم هست
‫پس، ما باید با هم صلح کنیم ‫تا این صلح رو متوقف کنیم؟
‫این خواسته‌ی نیاکانمونه
‫به خاطر دودمان الینگبو
‫به افتخار کرامر
‫قبایل تو مسیر جنگ هستن‮..
‫با همدیگه
‫مال منه‮!مال منه‮!مال منه‮!
‫مال منه‮! مال منه‮!
‫مال منه‮!
‫‮من...
‫این صلح قراره خیلی طول بکشه
‫‮- سوپرایز ‫‮- اوه
‫جسپر؟
‫‮- چه..چه کار ‫‮- به کارگاه جدیدت خوش اومدی
‫این چیه‮..
‫‮- یک دقیقه دیگه بهت توضیح میدم ‫‮- چرا این کارو
‫‮- من نمیخواستم که.. ‫‮- بیا.. بشین
‫عاشقش میشی، قول میدم
‫کریسمس
‫‮کریسمس؟ چه کار..
‫فکر کن وقتی بچه‌های شهر ‫صبح کریسمس بیدار میشن
‫و اسباب بازی های جدید
‫رو کنار شومینه پیدا میکنن
‫میتونیم تعطیلات رو جادویی تر کنیم
‫به لذت و شادی که بوجود میاد فکر کن
‫جسپر گوش کن.. من فکر نمیکنم
‫
‫بذار حرفمو تموم کنم
‫به اون همه چهره‌های ‫ کوچیک خوشحال فکر کن
‫اونا خیلی بانمک هستن... اونی خیلی‮..
‫‮- اینطور نیست؟ ببین ‫‮- حتی اگر ما..
‫چطور میخوای این همه اسباب‌بازی جور کنی؟
‫تو
‫جدیدشون رو میسازی
‫من اسباب‌بازی درست نمیکنم
‫دیگه نه
‫پفف، تو یه استعداد داری دوست من
‫!کلبه‌پرنده‌ها خیلی خوبه..ولی بیخیال
‫اون دست ها برای ساختن
‫‮- اسباب‌بازی ‫‮- گقتم نه
‫بیخیال! اینجا با هم کارمیکنیم ‫تصور کن
‫ببین، کار با چوب اینجا انجام میشه
‫‮- نه ‫‮- و اینجا هم
‫کارهای مکانیکی با همه چرخ دنده ها
‫‮- برای تو تا تمام رور مشغول باشی ‫‮- کافیه
‫و این گوشه هم ‫ردیف به ردیف ابزارآلات براق
‫‮- از هر مدل و سایزی ‫‮- صبرکن! دست به اون نزن
‫‮- که برای تو مرتب شدن ‫‮- نه!
‫این چیه؟
‫برو بیرون
‫کلاوس، معذرت میخوام
‫‮- من منظوری نداشتم.. ‫‮- برو بیرون
‫شب بدی بود نه؟
‫منم همینطور
‫نه، نمیخوام حوصلتو سر ببرم
‫خب، باشه ‫یه چیزی هست اذیتم میکنه، میدونی؟
‫اگر من اون نامه‌ها رو نگیرم ‫پس قراره چکار کنم؟
‫برای همیشه تو این شهر بمونم؟
‫با اون پیرمرد جنگلی و آدمای دیوونه بگردم
‫و هیچوقت چیز بیشتری نخوام ؟
‫توی خونه ‫من همه چیز داشتم
‫اما اینجا‮..
‫من فقط
‫یک آدم بی هدف و بی ربطم
‫هیچکسم
‫اما کلاوس، اون لیاقت خیلی‮..
‫من منظورم‮..
‫‮ من فقط حس میکنم مثل یک.. ‫رفتارم شبیه‮..
‫دقیقا
‫هی، خیلی خوب گوش میدی ‫میدونستی؟
‫خیله خب، تو بردی
‫بیا بریم، دنبالم بیا
‫شرمنده اینقدر دیروقت مزاحم شدم اما
‫ولی هیچ شانسی هست ‫ که بفهمی این چی میگه؟
‫خیله خب، بیاید تو
‫خیله خب، بیاید شروع کنیم
‫کی شکلات داغ میخواد؟
‫
‫اون گفت قایق دوست داره
‫‮- واقعا؟ ‫‮- نه این نمیتونه درست باشه، خطش بزن
‫‮- آره، آره ‫‮- چی؟
‫درباره چی حرف میزنی؟ ‫درباره من صحبت میکنی؟
‫همه اون چیزی که میدونم
‫اگر شادی کیلومترها دورتر باشه ‫فقط چند قدم میخواد تا برسی
‫اگر مهربانی در همه زندگی میکنه ‫پس هرچقدر طول بکشه کاف نیست
‫نمیشه لمسش کرد، باید دید
‫اوه
‫اما همیشه میتونی حسش کنی
‫اوه
‫بهترین چیزهایی که میشناسید
‫همه نامرئی هستن
‫هاه؟
‫‮- کلاوس..من ‫‮-اوه
‫اگر شادی کیلومترها دورتر باشه ‫فقط چند قدم میخواد تا برسی
‫اگر مهربانی در همه زندگی میکنه ‫پس هرچقدر طول بکشه کاف نیست
‫نمیشه لمسش کرد، باید دید
‫اوه
‫اما همیشه میتونی حسش کنی
‫اوه
‫بهترین چیزهایی که میشناسید
‫همه نامرئی هستن
‫اوه
‫ووهو
‫یوهوو
‫نمیشه لمسش کرد، باید دید
‫اوه
‫اما همیشه میتونی حسش کنی
‫یووهوو
‫اوه
‫بهترین چیزهایی که میشناسید
‫همه نامرئی هستن
‫یوو
‫همه نامرئی هستن
‫بنظر میاد یکی تو پست کردن نامه ها ‫نیاز به کمک داره
‫آره
‫‮- کی؟ ‫‮- من..من..
‫‮منظورم اینه..
‫چطور ما هیچوقت شکستتون ندادیم؟
‫‮آره، بعدش..
‫وقتی که سوار سورتمه شد ‫‮با خودم گفتم " اوه نه، خیلی کوچیک ساختیمش"
‫اما نه، دقیقا سایز خودش بود
‫خیلی دوستش داشت، نه؟
‫بنظرم داشت ‫فکر میکنی دوستش داشت؟
‫‮- آره ‫‮- اوهوم
‫منم همینطور، منم همینطور، آره عاشقش بود
‫میدونی، منم اولین روزی که لبخندی ‫مثل تو داشتم رو یادم میاد
‫چی ؟ چی؟ لبخند؟ من لبخند نمیزدم ‫چشمام به خاطر خورشید نیمه باز بود
‫باشه
‫منم بودم اعتراف نمیکردم
‫اون عادت داشت بامن دربارش شوخی کنه
‫‮"اون"؟
‫‮"لیدیا"ی من
‫وقتی که اینجا رو پیدا کردم و اون عاشقش شد ‫رو یادم میاد
‫و این خونه رو همینجا ساختم
‫دور از همه چیز
‫اما این برای مدت طولانی ‫ برای خودمون دوتا نبود
‫‮ما بچه میخواستیم
‫‮بچه های زیاد
‫‮این اطراف بدوئن ‫بخندن، دردسر درست کنن
‫درحالیکه صبر میکردم
‫من شروع به ساختن اسباب‌بازی کردم
‫و ما صبرکردیم ‫و من به ساختن اسباب‌بازی های بیشتر ادامه دادم
‫این هم یکی دیگه ‫نظرت چیه؟
‫و ما صبرکردیم
‫اما هیچوقت بچه دار نشدیم
‫و بعد‮..
‫اون مریض شد
‫‮حتی الان.. بعضی وقتا
‫هنوز حس می‌کنم اون هنوز‮..
‫بعد از... بعد از مرگ لیدیا
‫‮من... من حس میکنم گم شدم..
‫عاشق پرنده‌ها بود ‫پس شروع به ساختن لانه پرنده ها کردم
‫اما بعدش‮...
‫سر و کله تو پیدا شد
‫تحویل دادن این اسباب‌بازی‌ها ‫دیدن خوشحالی که برای بچه ها به ارمغان میارن
‫فکر میکردم دیگه ‫همچین حسی بهم دست نمیده
‫و باید بخاطرش ازت تشکر کنم، دوست من
‫‮پس... متشکرم
‫البته
‫‮- هی میدونی چیه؟ ما انجامش میدیم ‫‮- چی؟
‫‮- انجام دادن چی؟ ‫‮- کار کریسمس رو
‫همه‌ی اون اسباب‌بازی ها رو میسازیم
‫‮- این چیزیه که لیدیا میخواست ‫‮- واقعا؟
‫‮آره، واقعا ‫و با یکسال برنامه ریزی
‫‮- کارمون رو به روستاهای دیگه گسترش میدیم ‫‮- سال دیگه؟
‫‮- و هرسال بیشتر از سال قبل ‫‮- اما من نمیخواستم..
‫منظورم اینه.. کی میدونه سال بعد چی میشه؟
‫‮ممکنه من اصلا..
‫چی داری میگی؟ ‫باید بریم.. وقت نداریم‮!
‫ممکن دیگه زنده نباشم‮..
‫یک، دو، سه، چهار، پنج
‫یک بار من یه ماهی رو زنده گرفتم
‫شش، هفت، هشت، نه، ده
‫بعدش رهاش کردم بره
‫چرا گذاشتی بره؟
‫چون انگشتمو گار گرفت
‫کدوم انگشتت رو گاز گرفت؟
‫انگشت کوچیه دست راستمو
‫‮- کارتون خوب بود ‫‮- آره
‫خیله خب.. برای امروز کافیه
‫و تکلیف خونه‮..
‫اوه.. تکلیف خونه رو فراموش کردم
‫میدونید چیه؟ تکلیف بی تکلیف!
‫من بهترین معلمم دنیام یا چی؟
‫چی‮..
‫‮- اتفاقی افتاده اینجا؟ ‫‮- اوه
‫آره، خب من فکر کردم ‫اینجا رو سر و سامون بدم
‫همه میدونن دوران ماهیگیری تموم شده
‫چجوری پولشون رو دادی؟
‫هوم؟
‫‮- پس اندازت؟ ‫‮- خب، نه همه اش
‫درواقع، آره همش ‫ولی اینجا رو ببین
‫به نظرم اینجا خیلی خوب شده
‫پس یه شروع جدید ‫دور از اینجا چی؟
‫اون آلوا کجاست؟
‫آدم باید خیلی ابله باشه
‫که بخواد اینجا رو رها کنه بره
‫اینطور فکر نمیکنی؟
‫‮من..فکر کنم
‫فکر میکنی؟اوه
‫هیچ میدونی اینجا چکار کردی...نه؟
‫اوه. بیا، نشونت میدم
‫حالا، یه نگاهی به اینجا بنداز
‫شب آروم
‫شب پاک
‫کریسمس مبارک، آلوا خانوم
‫‮- کریسمس مبارک آقای پستچی ‫‮- کریسمس مبارک
‫عصبر خیر، پستچی جوهانسن
‫‮- سلام ‫‮- خانوم آلوا
‫دیگه اون جای قبلی نیست ‫مگه نه؟
‫هی
‫اونجا داری چکار میکنی؟
‫یک کار خیر، درسته؟
‫همیشه روی بقیه تاثیر میذاره
‫هیچوقت شکست نمیخوره
‫یادتون باشه، نامه‌ها رو تو پاکت بذارید
‫‮- و بدینش نفر بعدی ‫‮- بجنبید، حتما نباید قافیه داشته باشه
‫‮- درسته، همینطور ادامه بدید ‫‮- کوتاه و شیرین نگهش دارید
‫‮املای درست کلمات امتیاز اضافه نداره
‫‮- اوه، کارت خوبه کدو تنبل ‫‮- بریم..یه نامه
‫بجنبید، نیازی نیست شکسپیر باشید‮!
‫ووهو
‫ثابت بمون دخترجون
‫اوه، واو
‫خط های صافی کشیدی، خوبه
‫سلام
‫حالا باید چکار کنم؟
‫برای همیشه تو این شهر کوچیک بمونم؟
‫‮با پیرمرد جنگلی پیر بگردم
‫‮با اون آدمای دیوونه
‫‮هیچ‌وقت چیز بیشتری نخوام؟
‫خیله خب.. میخوای اون قسمتو انجام بدی یا‮..
‫چطوره تو این رو تموم کنی و‮..
‫وو هوو
‫اونها اصرار کردند ‫منم نمیخواستم بی ادب باشم
‫‮نمیدونم چکار... ‫‮پفف، خیلی قرمز داره
‫چی میگ... خیلیه؟
‫نه
‫میتونیم چشمهای گوزن‌ها رو ببندیم ‫تا سرگیجه نگیرن
‫دارم شوخی میکنم
‫‮خیلی خوب بنظر میرسه
‫سلام، جسپر
‫بابا؟ چی؟
‫ببخشید..بیا ‫بیا بیرون صحبت کنیم
‫اینجا یخرده شلوغه
‫بابا، اینجا چکار میکنی؟
‫وقت تموم نشده ‫هنوز چند روزی مونده تا‮...
‫چهارده هزار نامه گرفتی؟
‫خب، اومدم با چشمای خودم ببینم
‫بابا، نمیتونی همینطوری بیای‮...
‫صبرکن، چی؟ چهارده هزار؟
‫‮- درست نیست، این.. ‫‮- نه، درسته
‫نمیخواد اینقدر متواضع باشی
‫اونا اینجا چکار میکنن؟
‫اونها کسایی هستند که به من گفتند ‫تو اینجا چه کاری انجام دادی
‫ما نمیتونستیم همچین کاری ر ‫بدون پاداش بذاریم
‫گوش کن، هرچیزی که اونا بهت گفتن
‫خب، آماده ای بریم؟
‫بریم؟ کجا؟
‫خونه، البته
‫قرار قراره، امتحان سخت تموم شد
‫خونه؟
‫با خدمتکار شخصی ‫صبحانه در تخت و‮...
‫ملافه های ابریشمیم؟
‫هیچکس بیشتر از تو لیاقتش رو نداره
‫شما موافق نیستید، آقای کلاوس؟
‫اون باورنکردنی بود
‫بچه‌ها رو ترغیب میکرد نامه بنویسند ‫و به مدرسه برن
‫محلی‌ها رو قانع میکرد ‫ تا برای یک هدف خوب
‫براش کار کنند
‫قطعا همینطوره
‫خب، بریم؟
‫البته یک دقیقه وقت برای خداحافظی ‫با دوستات داری
‫خواهش میکنم ‫میتونم توضیح بدم
‫‮- من خیلی.. ‫‮- اوه، نیازی به توضیح نیست
‫تو همه رو دور زدی
‫تا بتونی به زندگی غرورآفرینت ‫تو شهر بزرگ برگردی
‫اینو میخواستی بگی؟
‫نه، نه، اولش شاید، ‫آلوا خواهش میکنم
‫آلوا، لطفا برگرد
‫اگر من نامه‌ها رو نمیرسوندم ‫از زندگی محروم میشدم، اما اوضاع عوض شد
‫جسپر‮!
‫‮- جسپر! ‫‮- مارگو!
‫کلاوس، گوش کن، من فقط‮..
‫همه دنبال منفعت خودشونن، درسته؟
‫فکر میکردم
‫یکم سختی میتونه ‫درستت کنه
‫اما باید اعتراف کنم‮...
‫باید بگم قطعا آینده درخشانی در انتظار
‫کسی هست که خدمات پستی رو ‫به اسمیرنزبرگ اورد، قطعا
‫صحبت از آینده شد ‫من در مورد‮..
‫اولی رو زمین زدیم ‫یکی دیگه مونده
‫اگر الان بپرسی "کی" به خدا قسم‮..
‫خب، بالاخره داریم میریم، مگه نه؟
‫من‮..
‫آماده‌ی حرکتیم کاپتیان
‫‮- به زودی حرکن میکنیم ‫‮- این اولیش هست
‫معذرت میخوام؟
‫هیجوقت یک پستچی رو موقع رفتن
‫اینقدر درمونده‌تر از موقع اومدنش ندیده بودم
‫خب میگم بهتره تنهاش بذارید
‫مطمئنم چیزی نمیتونه بدترش کنه
‫و درنهایت تبدیل به رنج و پشیمونی بشه
‫جسپر‮!
‫جسپر‮‮!
‫خوشحال باش، کوچولو
‫فکر کنم قایق رو از دست دادم
‫‮جسپر!
‫پس من بهش گفتم ‫همه چیز رو بهش گفتم
‫بعد برگشت به من و گفت‮
‫...هیچوقت بیشتر از این به من افتخار نمیکرده
‫و بغلم کرد.. باورت میشه؟
‫فکر میکردم عصبانی بشه
‫خب آره، قطعا دلم تنگ میشه
‫خونه بزرگ، ملافه‌های ابریشمی، رسیدن به تمام آرزوهام
‫اوه خدایا، ملافه‌های ابریمشمی ‫میشه موضوع رو عوض کنیم؟
‫به هر حال همه میتونن از قایق پیاده بشن؟
‫موضوع اصلی قانع کردن کلاوس و آلوا هست ‫تا به من‮..‮
‫چی؟ اون چیه؟
‫قبایل هستند
‫کلاوس
‫آرومتر
‫آرومتر... آرومتر
‫کمی آرومتر
‫خب، خب
‫راحت نیست؟
‫اینجا چکار میکنید؟
‫ما داشتیم فکر میکردیم
‫‮" بچه‌های ما لیاقت ‫هدیه را ندارن؟‮"
‫و اینجا رو ببینید‮!
‫شما مورد علاقه ترین چیزی که دخترم ‫میخواد رو دارید
‫‮‮یک"پینیاتا"ی بزرگ و خشگل
‫هی، تو یک دستت
‫رو به اون اسباب‌بازی ها بزن ‫قسم میخورم که‮...
‫عقب وایسا
‫هرکاری که می‌خواید با اسباب‌بازی‌ها بکنید
‫ولی کسی صدمه نبینه
‫مشکلی نیست
‫چقدر طول میکشه ‫تا بچه ها به روش های قدیمی برگردند
‫وقتی کسی نیست تا با اسباب‌بازی ‫بهشون رشوه بده؟
‫چقدر طول می‌کشه ‫ تا با هم دشمن بشن؟
‫و چقدر طول میکشه تا حرف بزرگترها رو ‫گوش بدن؟
‫‎جسپر؟
‫پستچی
‫برفمون رو بخورید شما‮..
‫اونا متصل نیستن ‫چرا متصل نیستن؟
‫فکر میکردم وصلن
‫صدسال سیاه این کاری که الان کردم ‫ رو هیچوقت انجام نمیدادم
‫اگر فکر نمی‌کردم که اینا وصل شدند
‫برید دنبالشون
‫کی سورتمه رو نمیبنده مثل‮...
‫اسباب‌بازی ها رو از بین ببرید
‫‮- به هر قیمتی شده جلوشونو بگیرید ‫‮- مال منه
‫مال منه‮!
‫مال منه‮‮..
‫مال منه‮‮
‫اینجا یه کمکی کنی خوبه
‫‮"کمک" چه واژه هوشمندانه ای
‫واقعا؟ میخوای عذاب وجدان بگیرم؟
‫اون اسباب‌بازی ها رو خرد کنید
‫اسباب‌بازی ها‮!
‫‮- باید در کیسه رو ببنیدم ‫‮- چه اهمیتی میدی؟
‫‮- فکر میکردم رفتی ‫‮- عالیه، اصلا میدونی چیه
‫بیا بحث درباره اینکه ‫من چه آدم وحشتناکی ام رو
‫وقتی تقریبا گردنم شکسته و دارم ‫اسباب‌بازی ها رو نجات میدم ادامه بدیم
‫‮- بهتر نیست؟ ‫‮- برو پایین
‫اونا رو متوقف کنید
‫اوه..کلاوس
‫هووم
‫حرکت خوبی بود ‫از کجا میدونستی بهش نمیخوریم؟
‫بیخیال ‫نمیخواد جواب بدی
‫‮- مال منه! ‫‮- ووها!
‫برو..برو..ما مردیم! ما مردیم‮
‫مال منه
‫کدو تنبل
‫هنوزم بهت افتخار میکنم،میشنوی؟
‫مال منه؟
‫داریم اسباب‌بازی ها رو از دست میدیم
‫اوه، نه
‫‮- نگهش دار ‫‮- اوه خدای من
‫اوه..نه نه نه
‫جسپر..ولش کن
‫‮- ارزشش رو نداره ‫‮- دیوونه شدی؟ نه
‫دیدی..چیزی نشد فقط‮..
‫من جای تو بودم اینقدر اطمینان نداشتم
‫صبرکن‮! نه! نه
‫‮نه! نه! نه!
‫این شهر روی خشم و نفرت بنا شده
‫و همینطور میمونه تا وقتی یک کرام
‫یا یک الینگبو
‫اوه
‫چیزی برای گفتن داشته باشه
‫بریم. کارمون اینجا تمومه
‫صبرکن، این یعنی دوباره دشمن شدیم؟
‫آتش بسی نیست؟
‫از فردا بله
‫یک کار درست خیر
‫این یعنی چی؟
‫یک کار درست خیر‮...
‫همیشه روی بقیه تاثیر میذاره
‫فکر کنم سرت ضربه بدی خورده عزیزم
‫بهتره به پشت دراز بکشی
‫باور نمیکنی؟ برگرد
‫چی؟
‫برگرد
‫مال منه
‫‮- کدو ‫‮- عسلم!
‫‮- سریعا بندازش ‫‮- مال منه
‫‮- عسلم، عزیزم ‫‮- رهاش کن و همین الان برگرد اینجا
‫‮- از اونجا بیا پایین ‫‮- مال منه
‫مامانی صدات میکنه
‫‮- پسره رو بذار زمین ‫‮- مامان رو یادت میاد؟
‫نمیدونی کجا بوده
‫کلاوس، نمیدونم چی بگم
‫اگر من‮...
‫این چیه؟
‫کادوهای تو درشکه تقلبی بودن؟
‫از من تشکر کن
‫بهشون اجازه نمیدادم ‫اسباب‌بازی ها رو داشته باشن
‫‮- اما چطور تو میدونستی ‫‮- صبحتای بچه‌ها، میدونی
‫و اگر بچه‌ها درمورد پدر و مادرشون
‫صحبت کنند که قراره ‫یک دزدی رو برنامه ریزی بکنن
‫خب، میدونی، معلم به حرفشون گوش میده
‫یک نقشه ساده بود
‫کادوهای قلابی رو نابود میکردند ‫و میرفتند
‫تا اینکه سر و کله تو پیدا شد ‫و همه چیز پیچیده فکردی، مثل همیشه
‫پس، همه این کارا واسه هیچی بود؟
‫اگر من بودم اینو نمیگفتم
‫پس بریم؟
‫اون اومد..اون اومد
‫‮- آره! ‫‮- واسه من بزرگتره
‫بهت که گفتم، گفتم اون میاد
‫مامان، بیا اینجا فورا
‫‮- آره ‫‮- آره!
‫‮- این همونیه که میخواستم ‫‮- اون اومد..اون اومد
‫مامان! بابا! بیدار شید اینو ببینید
‫‮زندگی ادامه پیدا کرد
‫‮و اسمیرنزبرگ به بهتر شدن ادامه داد
‫‮شاعرانست، مگه نه؟
‫‮درست برای من و آلوا
‫‮خب، چه انتظاری داشتید؟ ‫البته که عاشقم بود
‫هرسال موقع کریسمس ‫کلی نامه میومد
‫‮هر سال بیشتر و بیشتر ‫و از جاهای دورتر
‫ما همونطور که برنامه‌ریزی کرده بودیم ‫کارمون رو گسترشد دادی
‫‮بچه‌های بیشتر، اسباب‌بازی های بیشتر ‫شهر های بیشتر
‫هوا اینقدر روشنه که توی شب هم میشه دید
‫اونجا رو ببین ‫اون لبه های زرد و قرمزو ببین
‫سالها گذشت
‫امکانش هست همسایه پستچیت رو ‫برای یک فنجان چای دعوت کنی؟
‫اون چیه رو صورتت؟
‫چی؟ دوستشن داری؟ ‫بنظرم بهم میاد، اینطورنیست؟
‫رو راست باش. آلوا ازش متنفره
‫هرسال بهتر از پارسال
‫و بعد، در سال دوازدهم
‫دارم میام پیشت، عزیزم
‫‮همه جا رو دنبالش گشتم
‫از همه پرس و جو کردم ‫ولی کسی نمیدونست کجاست
‫‮بدون هیچ خداحافظی
‫بدون هیچ توضیحی
‫هیچی
‫جوری بود انگار
‫ناپدید شده بود
‫خیله خب
‫من اینجا دوتا پست پیشتاز دارم، قربان
‫نامه‌ها دارن وارد پاکت نامه‌ها میشن
‫پروسه تمبر زدن نامه
‫یک تمبر دیگه
‫امضا شده، مهر شده، در انتظار تحویل
‫‮- شب بخیر بچه ها ‫‮- حالا برید بخوابید
‫شب بخیر بابا، شب بخیر مامان
‫‮- شب بخیر ‫‮- شب بخیر
‫‮اتفاقی که بعد از اون براش افتاد
‫چرا... چگونه
‫حتی نمیتونم درکش بکنم
‫من خیلی وقت پیش از منطقی نشون دادنش ‫ دست برداشتم
‫چیزی که میدونم
‫اینه که سالی یکبار
‫دوستم رو میبینیم‮...
تماشای آنلاین فیلم و سریال با برنامه اندرویدی =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= viralmoviee (وایرال مووی) =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= دریافت برنامه از سایت viralmoviee.com (وایرال مووی)
‫چند شب است که بیدار می شوید
‫در تاریک ترین مکان؟?
‫اوه -اوه
‫چند روز است که تو درد می کشی
‫از روزهای تاریکت؟
‫- تنها چیزی که می دونم اینه
‫اگر شادی یک مایل دورتر زندگی می کنه ‫رسیدن بهش دو قدم هست
‫اگر مهربونی در همه زندگی می کند
‫نمی تونید اون رو لمس کنید ، اون رو ببینید
‫
‫اما شما همیشه می تونید اون رو احساس کنید
‫
‫بزرگترین چیزهایی که تا به حال می شناسید
‫نامرئی هستند